Clouseau

Geplaatst in Artiesten

Clouseau

Wanneer je de status hebt bereikt dat er zelfs tributebands naar je genoemd worden, dan beteken je wat, zeker in Vlaanderen. In het geval van Clouseau denken we aan de groepen Kloezo en Cluzo. Kloezo werd in april 2004 opgericht door Joris Pancken. Ze speelden toen nog een akoestische set met op de akoestische gitaar Bert Collogne en op de leadgitaar Pieter Pancken. Het was hun grote droom om hiermee verder te gaan met een meer uitgebreide band en die droom kwam een jaar later, in juli 2005, uit. Het eerste optreden met de volledige band op “Eurofolies Kessel-Lo 2005″ was dan ook een succes en sindsdien speelden ze vooral in jeugdhuizen, cafés en op kleine festivals. In 2008 werd Cluzo opgericht. Ze doken snel op in de voorprogramma’s van Bart Kaëll, Laura Lynn en Willy Sommers. Een tijd later nam de groep een adempauze om er vanaf 2013 weer stevig tegenaan te gaan. En de echte Clouseau. Hoe klinkt hun verhaal? Wel, dat is er een van veel bijval en ongelooflijk veel succes!

De kinderen Wauters beamen het nog steeds. Zij vormden thuis een zeer gelukkig gezin. Er waren zes kinderen: vier jongens en twee meisjes. Papa Wauters werkte 35 jaar lang bij Sabena, afdeling administratie. Mama hield 20 jaar lang haar kinderen nauwlettend in het oog en ging vervolgens als huishoudkundig regentes aan de slag. In dat gezin werd Koen de zeventiende september 1967 geboren en Kris de eenentwintigste december 1964. Thuis in Halle was er altijd muziek. Papa zong al vanaf zijn vijfde bij een kinderkoor en nadien bij het kerkkoor in Sint-Genesius-Rode waarvan hij later dirigent werd. Ook mama zong in dat koor. Dat muzikale zetten ze over op hun kinderen. Er werd vaak gezongen, soms tijdens de vaat, maar ook in de living, rechtstaand op tafel. Iedereen zong, de een al beter dan de andere. Liefst van al a capella. Zowel klassiek als populair. Van composities van Haendel tot en met Dancing Queen van Abba. Toen Koen nog een ukkepuk was, luisterde hij naar platen van Bob Dylan die zijn zus kocht. Ook de songs van Simon & Garfunkel gingen erin als zoete koek en de hits van Queen. Maar het meest werd Kris beïnvloed door The Beatles, weliswaar na datum, maar toch. Er werd ook vaak naar “Avro’s Toppop” gekeken en zo maakten ze kennis met de glitter en glamour van groepen als Mud, The Sweet en Gary Glitter. Mama luisterde veel naar de radio en kende het merendeel van de hits van het moment die zij dan haar kinderen aanleerde.

Koen was speels van aard. Hij ging in zijn buurt naar de lagere school aan het Onze-Lieve Vrouwinstituut in Sint-Genesius-Rode en daarna naar de afdeling Latijn-wiskunde op de middelbare school Sint-Victor Alsemberg.  Vervolgens naar de tolkenschool in Brussel waar hij zich graag buiten de schoolmuren amuseerde om nadien in Mechelen toegepaste communicatie te studeren, maar daar stopte hij in het tweede jaar mee omdat Clouseau al succes begon te scoren. Kortom Koen moet het stellen met een diploma middelbaar onderwijs. Kris was de zogeheten slimmere jongen. Hij ging naar het Sint-Jan Berchmanscollege in de Ursulinenstraat in Brussel. Een strenge school onder het al even strenge toezicht van de jezuïeten. Kris volgde daar eerst de afdeling wiskunde-wetenschappen, maar die lag hem niet. Hij slaagde niet voor fysica, wiskunde en biologie en schakelde over naar de afdeling moderne talen. Die richting was echt zijn ding. Nadien behaalde Kris, eveneens in Brussel, zijn diploma regentaat Nederlands-Engels.

De zestiende december 1984 vraagt het gemeentebestuur van Sint-Genesius-Rode aan de jongens of zij niet eens een aperitiefconcert in hun gemeente wilden opluisteren. Elke eerste zondag van de maand werd er tijdens de wintermaanden een concert georganiseerd. Meestal kwamen daar klassieke groepen en solisten optreden, maar daar lokten ze alleen maar een ouder publiek mee. De vader van Bob Savenberg zetelde in de culturele raad van Sint-Genesius-Rode en papa Wauters was schepen van Sport en Cultuur, en meteen dachten die aan hun kinderen om hun een kans te gunnen. Bob had in de loop van de maand oktober 1984 een groepje opgericht. Dat groepje bestond toen uit Bob Savenberg, Tjenne Berghmans, Geert Hanssens, zus Veerle Wauters en uiteraard Koen en Kris. Gewoonlijk oefenden ze elke vrijdag, maar nu werd er een tandje bij gestoken en vaker geoefend. Ook werd hun repertoire uitgebreid dat bestond uit liedjes van Herman van Veen, Bob Dylan, ze zongen Brussel van Johan Verminnen en niet te vergeten de hit van dat moment Smooth operator van Sade die zus Veerle voor haar rekening nam. Kris had ook enkele liedjes geschreven. In die tijd was Bob Savenberg deejay bij de vrije zender “Ro” in Sint-Genesius-Rode en omdat dat toen nog in de illegaliteit gebeurde, presenteerde hij onder de schuilnaam Clouseau (naar inspecteur Clouseau uit de Pink Panther-reeks). Bob kon inspecteur Clouseau haast perfect nabootsen en pakte daar graag mee uit tijdens zijn radioprogramma en in zijn stamcafé “De Vissers”. Als groepsnaam werd er bijna voor de hand liggend gekozen voor Clouseau & Vrienden. Vrij snel werden ze door naburige jeugdclubs uitgenodigd om op te treden. Nu moeten we niet qua kwantiteit en zeker niet qua kwaliteit te positief oordelen. Twee, drie optredens per jaar en daarmee was de kous af. Wat ze wel bleven doen, was hardnekkig repeteren. Er werd ontzettend veel van bezetting gewisseld. Ook Koen verliet de groep een tijdje omdat zowat iedereen om de beurt zong en Koen toen al de ambitie had om frontman van een band te worden. Kris noemt het nu nog altijd  “amateuristisch geklungel!” Pas als er een optreden zat aan te komen, werd er gedurende drie à vier weken intens geoefend. Ze speelden zo slecht dat ze het nodig vonden in die periode tot viermaal toe per week te oefenen. In 1984 komt bassist Karel Theys bij de groep aansluiten. Hij speelde van 1980 tot 1982 bij The Employees. Bij Clouseau zal Karel het volhouden tot de achttiende maart 1991.

In 1986 was Kris aan de slag gegaan als promojongen bij platenfirma Ariola (iets later BMG geworden). Hij had Jokke Kerkhofs leren kennen (toenmalig presentator bij Studio Brussel), de drijvende kracht achter “Marktrock” en hem warm gemaakt om op regelmatige basis ook eens nieuwe onbekende groepen uit te nodigen, Clouseau en Vrienden bijvoorbeeld. Zij mochten op de Oude Markt in Leuven de editie van 1987 openen, op voorwaarde dat ze gratis zouden optreden, wat ze in dank en met graagte aanvaardden. Voor ze naar “Marktrock” trokken, vond Kris het promotioneel gezien toch beter dat ze daar een single konden aanbieden. Hij trekt naar uitgever Hans Kusters die er meteen wat in ziet. Hij neemt met hen het nummer Brandweer op, een song van Bob Savenberg in een productie van Roland Verlooven. Omdat geen enkele platenfirma in het nummer geïnteresseerd is, brengt Kusters het uit op zijn HKM-label.  De plaat doet niets. Er worden amper iets méér dan vierhonderd exemplaren van verkocht. Op de B-kant staat het liedje September, eveneens van de hand van Bob. Maar Kusters blijft in hen geloven en brengt snel de single Ze zit (achter me aan) uit. Later zullen ze het vertalen als She’s after me. Ook nu gebeurt er niet veel, behalve op de radio waar het een behoorlijke airplay geniet. De doorbraak komt er wanneer Hans beslist Alleen met jou op te nemen, een nummer van Gordon Campbell With a woman like you, dat Bob had vertaald. Deze keer zit er de elfde juni 1988 in de Vlaamse Top Tien een nummer één in. In een productie van Verlooven is er in 1988 de single Mary-Lou, geschreven door Kris, dat eind 1988 op vier staat in de Vlaamse Top Tien.

Na die eerste successen mag Clouseau in 1988 samen met Ingeborg en Philippe Van de Kerckhove alias Phil Graveyard deel uitmaken van de West–Vlaamse ploeg tijdens de “Baccarabeker” in het Casino van Middelkerke en dat op vraag van  ploegleider Raymond van het Groenewoud. Clouseau had graag onder de vleugels van Verminnen en zijn Brabantse ploeg gevlogen, maar er was geen plaats meer vrij. Het was de manager van Angie Dylan, die deeluitmaakte van dat Brabantse team, die hen in contact bracht met Raymond. Koen weet nog goed dat Raymond op een dag kwam luisteren in hun toenmalige repetitiekot, de garage van hun geluidsman Pascal Braeckman in Halle. Raymond had een paar partituren bij met enkele songs die hij wilde voorstellen. Grote paniek, niemand kon noten lezen, maar ook niemand wou voor de ogen van Raymond afgaan. Een apart moment voor Clouseau om nooit te vergeten. Het is de West-Vlaamse ploeg die met de overwinning gaat lopen. Ingeborg krijgt ook nog eens de personalityprijs. Op hun repertoire staat verder onder andere Alleen met jou en Verlangen dat in duet met Ingeborg wordt gezongen. Voor de rest zongen ze ook mee met enkele reggaeliedjes begeleid door Phil Graveyard. Kris herinnert zich dan weer dat het er in het begin slordig aan toeging, maar toen de ze kordaatheid hadden opgemerkt waarmee John Terra zijn Limburgse team door de halve finale loodste, herpakten zij zich en gingen zelfs om twee uur ‘s nachts enkele danspasjes instuderen en een a-capellaversie van Ze zit inoefenen. Voor Clouseau was die overwinning graag meegenomen. De mensen van de media kregen hen in het oog. Zo nodigde Mike Verdrengh die in de jury zat, Koen tijdens de receptie  uit voor een screentest bij een nog op te starten televisiestation, wat iets later VTM blijkt te zijn.

Ook de VRT krijgt Clouseau in het oog en zo worden ze in 1989 uitgenodigd om deel te nemen  aan “Eurosong”. Zij happen graag toe, want zij zagen dit als een eminente manier om zichzelf als groep te promoten. Het feit dat Ingeborg meedeed was ook een stimulans, want zij huisden beiden in dezelfde platenstal, HKM (Hans Kusters Music).  Alle zeilen worden bijgezet om van een van hun nummers Anne een groot succes te maken. Het werd geschreven door hun gitarist Geert Hanssens die tot over zijn oren verliefd was op een meisje dat Anne heette. Speciaal voor haar had hij dit liedje geschreven. Kris Wauters herinnert zich nog dat de song geen bridge had. Hij schreef die thuis in een recordtempo bij mekaar, maar vergat er zijn naam als coauteur onder te zetten, iets waar hij nu nog altijd spijt van heeft, want qua auteursrechten heeft hij op die manier een pak euro’s aan zijn neus zien voorbijgaan. Het liedje zat ook ritmisch niet echt goed in mekaar, het wrong een beetje, maar daar werd tijdens de eerste repetitie meteen aan gesleuteld, alsook aan de samenzang. Na wat oefenen, voelden de jongens dat ze vocaal de goede kant uitgingen. Koen Wauters weet nog goed dat het  Hans Kusters was die op het idee kwam het liedje te laten beginnen met het refrein, a capella gezongen! De VRT zond “Eurosong” rechtstreeks uit. Naast Ingeborg en Clouseau werd er stevig weerwerk geleverd door Angie Dylan, Pascale, Jimmy Frey, Margriet Hermans, Expo, Boogie Boy, Karen Lowe, Anne Mie Gils en Bart Van den Bossche. Helaas moet Anne tijdens die spannende eindstrijd  onderdoen voor Door de wind, geschreven door Stef Bos en op een innemende manier  gezongen door Ingeborg.  Zij mag de zesde mei 1989 in het Zwitserse Lausanne in het “Palais de Beaulieu” ons land vertegenwoordigen. Er staan tweeëntwintig deelnemers aan de meet, Ingeborg strandt op de negentiende plaats. Winnaar wordt Joegoslavië met Rock me, gezongen door de groep Riva, goed voor 137 punten. Ingeborg mag naar huis met 13 punten. Ingeborg ging dus tijdens  de editie van “Eurosong”  met de winst lopen, maar haar single mocht volgens het Eurovisiesongfestivalreglement niet meteen worden uitgebracht. Anne van Clouseau daarentegen wel. Dus betekende die tweede plaats achteraf bekeken alleen maar een winstpunt wat hun succes in Vlaanderen betreft, want Anne werd niet alleen een nummer één in de Vlaamse Top Tien. Ultratop vermeldt dat ze de zeventiende juni op één in de Top Dertig stonden. Anne werd trouwens in 2005 terecht opgenomen in de “Eregalerij” van Radio 2 en Sabam samen met Just a friend of mine van Vaya Con Dios en The way to your heart van Soulsister.

De veertiende mei 1989 treedt Clouseau op in Kessel-Lo. Ze kijken elkaar vreemd aan, wanneer plots een rist gillende meisjes uitbundig van zich laten horen. De Clouseauhysterie is geboren! Clouseau had een soort Vlaamse pop gecreëerd die tot dan toe onbestaande was. Iets tussen Tura en Van het Groenewoud in, aldus Kris. Van Anne werden er zo’n slordige zestigduizend exemplaren verkocht. Dat succes bracht de heren in 1989 opnieuw op de Oude Markt in Leuven tijdens “Marktrock”. Ze zouden daar trouwens van 1992 tot 2002 nog een vijftal keer optreden. Anne levert hun in 1989 ook de trofee “Zomerhit” op en een “Gouden BeRTje”. Niet vergeten dat Anne zo’n succes werd omdat VTM dat jaar van start was gegaan en snel hoge toppen scheerde met “Tien om te Zien” waarin Clouseau meteen een graag geziene gast werd. Ook in Nederland wordt Anne een dikke hit, want de vierentwintigste juni 1989 bereikt Clouseau de tweede plaats in de Nederlandse Top 40. De twintigste mei 1990 geven ze een memorabel optreden in het Nederlandse Leeuwarden. Tijdens dat optreden worden zevenennegentig hevige fans door het Rode Kruis afgevoerd. Bij dezen weet ook Nederland waar Clouseaumania voor staat.

Snel wordt er in de nasleep van dat succes een elpee ingeblikt “Hoezo” die de achtste oktober 1989 op het HKM-label gereleased wordt in een productie van Roland Verlooven. Dertien songs staan er op deze plaat. Na Anne verscheen Dansen als opvolger, al net zo grijsgedraaid als de vorige. De plaat zal in de maanden die volgen worden leeggemolken. Diverse programmamakers tipten op Daar gaat ze als volgende single, maar daar wilde Hans niets van weten, want wie die song graag hoorde, moest de elpee dan maar kopen. Een slimme zet, want uiteindelijk zullen van de elpee “Hoezo” in Vlaanderen en Nederland méér dan een half miljoen stuks verkocht worden.  Voor Koen waren die jaren toen een periode waar het licht steeds op groen stond, waar ze altijd maar doorgingen en geen tijd was voor reflectie, geen tijd om te beseffen wat er allemaal gebeurde. Je zat op die sneltrein en liet je gewoon in dat hoge tempo meevoeren. Het enthousiasme waarmee ze onthaald werden, dreef hen voort. Soms waren er ook minder prettige momenten, maar de groep leerde ermee te leven. Daar gaat ze, om er nog even op terug te komen en voor Kris een regelrechte Clouseauklassieker, werd geschreven door Jan Savenberg, de broer van Bob. Jan had voordien zelf in groepjes gespeeld, vooral rockgroepjes.Tekstueel stond die man een trapje hoger dan de rest plus had hij een enorm gevoel voor melodie.  Kris weet nog goed, en Koen zeker, dat toen ze het liedje gingen inzingen, Koen erg laat op stap was geweest. De overige liedjes van de plaat kon hij vokaal niet aan, dus werd er die dag dan maar geopteerd om met Koens rauwe stem Daar gaat ze op te nemen. Vooral de Nederlanders lustten die rauwe versie wel, al geraakt de single in de Top Veertig net niet tot op de eerste plaats. Bij ons stond Daar gaat ze de zevenentwintigste januari 1990 op één in de Vlaamse Top Tien en de tiende februari volgens Ultratop op één in de Top Vijftig. Daar gaat ze leverde volgens Kris en Koen Clouseau veel meer op dan Anne. Ze wonnen aan credibiliteit, het legde meer gewicht in de Clouseauschaal. Door dit nummer kreeg Clouseau in Nederland een gouden randje en dat was toch leuk meegenomen! In het begin verstonden de Nederlanders Koen niet zo goed. Waar hij in het liedje over flikken zingt, verstonden zij flikker en dat vonden ze best wel lef hebben. Louise is ook zo’n klassieker uit dit album, eveneens door Jan geschreven al geraakt de single in de Top Veertig niet hoger dan de negende plaats.  Het lag al jaren in zijn schuif te wachten om ingeblikt te worden. Het is nog steeds een nummer dat smeekt om bij elk concert live gespeeld te worden. De vijfde mei 1990 ramt  de single door naar de tweede plaats in de Vlaamse Top Tien. Daarnaast vinden we op deze eerste succesvolle elpee ook songs terug als Wil niet dat je weggaat (wordt tijdens liveoptredens vaak ingelast als een moment van rust), Brandweer, Ze zit en Verlangen, dat in duet met Ingeborg gezongen wordt. Zij had dit samen met Koen al gezongen tijdens de finale van de “Baccarabeker”.  In het totaal zullen negen liedjes uit dit album op single verschijnen.

In zeven haasten wordt er onder druk van Hans Kusters in een productie van Roland Verlooven, gewerkt aan een nieuw album ” Of ZO …” waarvan de single Heel alleen in de maand september 1990 als voorbode wordt uitgebracht. De zesde oktober bereikt de single de koppositie van de Vlaamse Top Tien. In de Top Dertig zit er de zevenentwintigste oktober een derde plaats in. Koen en Kris geven ruiterlijk toe dat dit album niet hun beste is, integendeel. In nog geen drie weken tijd werd het album ingeblikt en afgewerkt. Overdag gingen ze optreden en interviews weggeven en tegen de avond passeerden ze de studio. Daar stonden Karel Theys, Bob Savenberg, Tjen Berghmans en Koen en Kris zich in het zweet te spelen en te zingen, maar de hele heisa van overdag eist zijn tol en dat is te horen ook. Twaalf liedjes komen op die plaat terecht waarvan vier geschreven samen met Tjen. De vijfde oktober van dat jaar heeft de première van hun eerste theatershow plaats, maar Bob, Koen en Kris hebben dan al door dat Tjen door zijn houding en inzet niet meer bij de groep past. Hij kon niet op een normale manier omgaan met de belangstelling in de media en met de fans. Hij wordt de laan uit gestuurd. Het album levert Clouseau hits op als het door Bob en Koen geschreven Ik wil vannacht bij je slapen. Ze dachten dat er meer in zat, maar ze moeten vaststellen dat het nummer in de Vlaamse Top Tien niet hoger klimt dan vijf. Beter schoten ze iets eerder in de hitroos met Domino, opnieuw van de hand van Jan Savenberg. Achteraf vindt Koen het wat jammer dat hij té vaak naar de demoversie van Jan had geluisterd en dat hij die tijdens de opname te strak gevolgd heeft, hij zong Jan gewoon achterna. Mocht hij het nu zingen, dan zou het heel anders klinken. In Koens eigen woorden: “Als ik Domino nu beluister, dan krijg ik er nog altijd het schaamrood van op de wangen!” De achtste december 1990 staat Clouseau met Domino een paar weken op één in die Vlaamse Top Tien. De negenentwintigste december 1990 staan ze op vier in de Top Dertig. Ondanks al die opmerkingen van daarnet is het album “Of Zo…” van bij de start meteen goed voor goud! We gaan in deze bio niet in op de aparte paden die Koen in de loop van zijn carrière bewandeld heeft, maar toch even aanhalen dat hij in 1990 te zien is in de films “My blue heaven” en iets later in “Intensive Care”. “My blue heaven” werd geregisseerd door de Nederlandse cineast Ronald Beer met in de hoofdrollen Ruud de Wolff, Leen Jongewaard en Ivon Pelasula. “Intensive care” dateert van 1991 in een regie van Dorna van Rouveroy met in de hoofdrol George Kennedy, naast Koen Wauters, Nada van Nie en Jules Croiset. Bij VTM is Koen intussen aan de bak gekomen als presentator van de “Super 50″. Koen is inmiddels in Vlaanderen uitgegroeid tot een tieneridool. Het succes van “Hoezo?” en het charisma van Koen als frontman van Clouseau zorgen ervoor dat in de krant vergelijkingen opduiken met de Nederlandse band Doe Maar en dat er gesproken wordt van Clouseaumania.

In 1991 organiseert de VRT een speciale editie van Eurosong “Euro-Clouseau”. Die avond werden tijdens een soort gala-uitzending drie liedjes voorgesteld: Hilda, Ik kan niet zonder jou en Geef het op. Met dit laatste trok Clouseau de vierde mei naar Rome waar ze in “Cinècittà” deelnamen aan de zesendertigste editie van het Eurovisiesongfestival, gepresenteerd door Toto Cutugno en Gigliola Cinquetti. Geef het op was geschreven door Koen en Kris, maar het werd geen hoogvlieger. Ze eindigden zestiende. Overwinnaar werd de Zweedse zangeres Carola met Fangad av en stormvind. Voor Clouseau werd hun deelname bekeken als een open venster naar Europa toe. Koen houdt er supergoede herinneringen aan over, hij blijft het een fantastische ervaring vinden. Hij vindt ook dat ze weinig of geen toegevingen hebben gedaan, dat ze een typisch Eurosongachtig liedje hebben neergezet. Wel blijft hij het jammer vinden dat ze in een bepaalde outfit werden gestoken die niet echt bij hen paste. Hij had liever in een gewoon T-shirt en jeans opgetreden. Kris op zijn beurt geeft toe dat het niet hun beste nummer is, maar dat hij het nog altijd graag blijft horen. Tijdens liveoptredens gaat dit er nog altijd vlot in bij het aanwezige publiek. Met het oog op een verhoopte Europese doorbraak, in de nasleep van die deelname aan het Eurovisiesongfestival, lanceert Clouseau, die inmiddels sinds maart 1991 van HKM naar EMI waren overgestapt, de drieëntwintigste september de volledig Engelstalige cd “Close Encounters” (de titelsong is een vertaling van Daar gaat ze) in een productie van Jan Leyers. Die plaat was, voorafgaand aan hun deelname aan het “Eurovisesongfestival”, in Nederland al opgenomen. Toen Clouseau in het hoge noorden van Nederland ging optreden, stelden ze vast dat ze zo’n vijftig kilometer van Duitsland verwijderd zaten waar het publiek dolzinnig uit de bol ging. Waarom niet de grens oversteken en het grootser aanpakken? Niet dat ze meteen hun liedjes in het Duits wilden vertalen, het mocht wat internationaler klinken. Waarom niet gelijk hun grote hits in het Engels vertalen. Het nakende Eurovisiesongfestival bood de nodige springplank. Muzikanten van dienst op “Close Encounters” zijn onder meer: Jean Blaute, Yannic Fonderie, Eric Melaerts, Paul Michiels enz… Zat kwaliteit dus. Vergeten we niet dat door omstandigheden dus bassist Karel Theys intussen was opgestapt. Clouseau bestaat van dan af als trio uit Koen, Kris en Bob. Close encounters werd een soort “best of plaat” met hun Vlaamse hits in het Engels gezongen en dat levert als eindresultaat songs op als: Close encounters, She’s after me, Louise, With a woman like you en Give it up. De single Close encounters kwam in Duitsland vrij snel in de Top Twintig terecht en MTV draaide regelmatig de videoclip. De verhoopte Europese doorbraak komt er niet echt, al slaat het album wel in Duitsland wat aan waar er méér dan zestigduizend exemplaren van verkocht worden en gingen er in het totaal zo’n tweehonderdduizend cd’s over de Europese toonbank. Koen blijft die periode als een grote eer beschouwen om te mogen hebben meegemaakt. Ze ontdekten een wereld die tot dan toe voor hen verborgen was gebleven. Om de fans in onze contreien te plezieren is er de video “Clouseau In Concert”, de vijfentwintigste augustus 1990 in het Nederlandse Groningen opgenomen, een hebbeding voor de fans van het eerste uur, want we zien en horen Clouseau hier nog aan het werk  in de originele bezetting.

Mei 1992 betekent de release van de cd “Doorgaan” (tot je niet meer op je benen kan staan), opgenomen in de ICP Studio’s in Brussel met deze keer aan de knoppen Jean Blaute die als extra muzikanten een beroep doet op Chris Peeters, Rik Aerts, Roland Van Campenhout, Walter Mets en een blazers- en strijkkwartet, om er een paar te noemen. Die plaat blikten ze in op een moment dat ze de einduitslag van het “Eurovisiesongfestival” nog niet kenden. Dus aan de ene kant stonden ze op een bepaald moment in de studio in het Engels te kwelen en op een ander moment te sleutelen aan hun nieuw Nederlandstalig product. Wedden op twee paarden? Die Clouseauplaten mogen door hun groot succes intussen wat kosten. ” Doorgaan” levert vijf singles op: Altijd heb ik je lief, Vanavond ga ik uit, Ben je daar vannacht, Als je me wil en de klassieker Afscheid van een vriend van de hand van Bob Savenberg op een Nederlandse tekst van Koen. Drie van de vijf singles bereiken  de bovenste plaats in de Vlaamse Top Tien. Afscheid van een vriend houdt het bovenaan zelfs vier weken na mekaar uit. In de Top Dertig staan ze de drieëntwingtigste januari 1993 op twaalf genoteerd. Koen en Kris geven ruiterlijk toe dat ze te weinig tijd hebben besteed aan de promotie van “Doorgaan” omdat alle aandacht ging naar de Europese promotie van “Close encounters” en de voorbereidingen van de volgende Engelstalige cd. Vanaf de vijfentwintigste juni 1992 verzorgt Clouseau ook nog eens het voorprogramma van Roxette en treden op in Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland. Koen maakt een zijsprongetje voor de cd “Elvis Belgisch”, uitgebracht naar aanleiding van het vijftienjarig overlijden van de King en vertaalt met In vuur en vlam Presleys hit Burning Love.

Na het succes van hun eerste Engelstalige cd stimuleert hun platenfirma Clouseau om met die internationale aanpak en kansen door te gaan. De tweede januari 1993 vertrekt Clouseau voor drie maanden naar de USA om daar, de dollar staat immers laag, een nieuw Engelstalig album in te blikken waarvan in de maand mei de singles Live like kings en Take me down de voorsmakers zijn. Vlaanderen zegt ook ja tegen deze producties, want voor beide singles wordt in de Top Dertig telkens een tiende plaats voorbehouden. Intussen bracht Hans Kusters op zijn HKM-label de cd “Het beste van Clouseau” uit met daarop zestien van hun tot dan toe bekendste hits. Dat Amerikaanse productieavontuur liet bij Kris ter plaatse op een bepaald moment een wat wrange smaak na. De muzikanten en zo waren wel je dat, maar zijn samenwerking met Rick Barron, een persoonlijke vriend van Kris, als producer had hij zich toch enigszins anders voorgesteld. Na enkele weken wordt die diplomatisch aan de kant gezet en neemt Kris samen met Derek Nakamoto de productie in handen. Derek bespeelt op deze plaat het hammondorgel en de synthesizers. Het is hier in Vlaanderen voor de fans wennen, want EMI brengt nog drie Engelstalige singles op de markt: Worship, Caroline en Piece of candy. Worship schuift de achttiende december 1993 voorzichtig naar de twintigste plaats in onze Top Dertig. Caroline vinden we daar de zesentwintigste februari 1994 terug op de achtentwintigste plaats. De achtentwintigste augustus 1993 sieren Clouseau samen met Rod Stewart, Tina Turner en Prince de affiche van het festival “Rock over Germany” dat in Wegberg in de buurt van Keulen plaatsheeft. In Nederland stappen ze in de maand september van dat jaar op de “Clouseau Express” om in elf stations een akoestisch optreden weg te geven om op die manier hun Engelstalige cd in de kijker te zingen. In Vlaanderen, tussen haakjes, goed voor edelmetaal.

Will Tura nodigt Koen in de loop van de maand november 1994 uit om samen met hem tijdens “Tura in symfonie II” in Vorst Nationaal een liveversie neer te zetten van Kom reik me je hand. Clouseau heeft intussen diep ademgehaald, goed nagedacht en besloten veel tijd te stoppen in de opname van hun volgende album” Oker” dat de negende februari 1995 aan de pers wordt voorgesteld. Als rode loper naar die plaat toe werd het nummer Laat me nu toch niet alleen uitgebracht, een hommage aan hun idool Johan Verminnen. In de Top Dertig noteren we de eerste april dat het nummer door de goegemeente goed werd bevonden voor een zevende plaats. Producers van dienst voor het album waren deze keer Jean Blaute en Kris Wauters. Er werd opgenomen in de Studio Jet en de studio van Dan Lacksman. Musici van dienst onder anderen: Jean Blaute, Kevin Mulligan, Evert Verhees, Eddie Conard en Patrick Riguelle. Jan Savenberg mag de titelsong voor zijn rekening nemen. De cd “Oker” beschouwen Koen en Kris als een keerpunt. Zegt Kris daarover:”Vanaf Anne tot nu toe werd er gefocust op hysterie, verkoopcijfers, gillende meiden, op flauwvallen, maar niet in eerste instantie op muziek. De voorbije jaren las je in de pers zowat alles over Clouseau, behalve over hun liedjes. Die periode dat we met Engelstalig werk bezig waren, had niemand in Vlaanderen onze plaats ingenomen. Er was nochtans ruimte. Samen met producer Jean Blaute besloten we ons extra in te zetten om van “Oker” een pronkstuk te maken, een plaat om U tegen te zeggen. Het was de eerste keer dat we na de release voelden dat we respect kregen voor de muziek die we maakten.” Tijdens het spelen van diverse liedjes uit dat album op festivals voelden ze een andere band met het publiek groeien. Langs beide kanten waren ze volwassener geworden, was er meer maturiteit merkbaar. Zegt Koen: “Het applaus dat we kregen klonk in onze oren opeens anders: het duurde langer, klonk oprechter. Het Clouseauverhaal leek tot dan toe op een treinrit die vertrok vanuit het station Anne en nergens bleek halt te houden, behalve toen Close encounters werd ingeblikt. Voor “Oker” was het duidelijk dat we tijd wilden nemen om te schrijven, om het goed op te nemen. Die helse treinrit mocht nu wel stoppen, die rit had lang genoeg geduurd, té lang!” Koen was in de wolken toen hij het nummer Cara Lucia mocht zingen. Eindelijk eens een poppy uptempo song met een lekkere beat geschreven door Piet Van den Heuvel en Marc Van Puyenbroeck. Duidelijk een keerpunt naast zovele ballads.

De song Oker valt binnen het geheel op omdat het een integer nummer is, zo integer zelfs dat Koen er tijdens liveoptredens nog altijd voorzichtig mee omspringt en het met mondjesmaat zal bovenhalen omdat hij het té breekbaar vindt. Op festivals zal je het hem bijvoorbeeld nooit horen zingen. In zijn oren klinkt het als een schilderij op een voortreffelijke manier geschilderd door Jan Savenberg. Als hij het dan toch zingt, ziet hij steeds die beelden die Jan voortreffelijk in woorden omzette voor zijn ogen de revue passeren. Hij blijft het een wondermooi liedje vinden. Koen zelf schrijft voor het album “Oker” de songs Passie en 1 grote liefde. De single Passie staat de achtentwintigste oktober op zeven in onze Top Dertig. In de Vlaamse Top Tien zit er sowieso een koppositie in. Je houdt het niet voor mogelijk, maar het album wordt in Vlaanderen alleen al zes keer met platina onderscheiden. Je voelde dat meteen, want in voorverkoop zat er snel een gouden exemplaar in. In Nederland werd de single Passie hun eerste nummer één en bereikten ze met het album “Oker” eveneens de hoogste hitregionen. In Nederland en Vlaanderen gingen er samen méér dan vierhonderdzeventigduizend exemplaren de winkels uit. Niet alleen Passie levert Clouseau in de Vlaamse Top Tien een nummer één op, ook het nummer Zie me graag, geschreven door Kris Wauters, wordt een dikke hit en behoort intussen tot de galerij van Clouseauklassiekers, in de Top Dertig goed voor een vierde plaats. Ook vaak te horen over de radio is het nummer Swentibold van de hand van Bob Savenberg en Yannick Fonderie, in onze Top Dertig de twaalfde augustus terug te vinden op plaats achttien. Stilaan werd het voor Clouseau een must dat tijdens hun liveoptredens het geluid de perfectie benaderde, ook het licht moest er professioneel uitzien. Er werd meer geld verdiend, dus kon er ook meer geld in de productie worden gestopt. Kris is altijd een geluidsfreak geweest en vooral voor hem was het belangrijk dat de sound goed zat. Hij had zelf als muziekliefhebber te vaak liveconcerten meegemaakt die wel goed in elkaar zaten, maar soms de mist ingingen bij gebrek aan een goed geluid. Pas toen Koen, na lang aandringen van de technici, besloot om ” met oortjes te gaan zingen” voelt hij zich gedragen alsof hij in een zetel zit te zingen. We zouden hen er niet meteen verwachten, maar in december 1995 staat Clouseau op het podium van “The Night of the Proms” in Nederland geflankeerd door Andrea Bocelli, Al Jarreau, Bryan Ferry, Roger Hodgson en John Miles. Tijdens de “Zamu-Awards” worden ze dat jaar onderscheiden als beste groep Nederlandstalig. Koen doet, en we gaan niet al zijn deelnamen opsommen, tussen 29 december 1995 en 14 januari 1996 mee aan de rally “Granada-Dakar”. Auto’s zijn en blijven trouwens een van de grootste passies, zowel van Kris als van Koen. Maar dit even terzijde.

Februari 1996. Na een grondig gesprek beslist drummer Bob Savenberg de groep te verlaten. Voor Bob was het voorbij. Dat voelden Koen en Kris al een tijdje aan, ze hebben hem er zachtjes toe gedwongen dat ook toe te geven en te beslissen er op een aanvaardbare manier een punt achter te zetten. Geen gemakkelijke beslissing, want Clouseau is en blijft Bobs geesteskind. De broers Wauters gaan van dan af met hun tweetjes verder. De negende augustus wordt in deze duoversie hun nieuwste single Nobelprijs op het publiek losgelaten. Als promostunt wordt de single simultaan op al de radiozenders uitgezonden: van Radio 2 over Radio Donna tot en met Radio Contact. Nobelprijs werd geschreven door Stefaan Fernande samen met Paul Gyselings. Voor elk album krijgen Koen en Kris honderden demo’s aangereikt. Dit was van zo’n povere kwaliteit dat het meteen aan de kant werd gelegd. Paul had het ingezongen en het klonk niet aangenaam. Kris betrapte er zich op dat hij ‘s avonds in bed dat liedje opnieuw begon te zingen, het was in zijn  hoofd blijven hangen. ‘s Anderendaags is Kris het meteen uit die verloren hoop gaan redden en is het uiteindelijk een van de muzikale mijlpalen in de carrière van Clouseau geworden.  De zevende september schittert Oker op één in de Vlaamse Top Tien en de vijfde oktober op twee in de Top Dertig. De achttiende september 1996 stellen Koen en Kris hun nieuwste album “Adrenaline” voor. Het album werd in “Studio Jet” en “Studio Synsound” in Brussel opgenomen in een productie van Kris Wauters en Jean Blaute. Qua begeleiding werd er steun gezocht bij vertrouwelingen als: Evert Verhees, Kevin Mulligan, Eric Melaerts enz… en backingvocalisten als Dany Caen en Marc Vanhie. Uit dit album worden nog drie singles gelicht: Je bent niets, Dat ze de mooiste is en Kom naar jou. Dat ze de mooiste is klimt begin maart 1997 in de Vlaamse Top Tien naar de derde plaats. In de Top Dertig houden ze met dat nummer echter halt op stek achttien. Kom naar jou hapt de zeventiende mei 1997 al naar lucht op de tiende plaats in de Vlaamse Top Tien. Meer zit er echt niet in.

Op het EMI-label verschijnt in de maand oktober 1997 de dubbele verzamelaar “Clouseau 87-97″ met een overzicht van de grootste hits van de voorbije tien jaar, goed voor een verzameling van vierendertig songs, te beginnen bij Brandweer en eindigend bij Door de muur. Dat nummer hoort er sowieso bij, want de vijfentwintigste oktober 1997 klommen ze ermee naar de vijfentwintigste plaats in onze Top Dertig.  Dit album loopt zo goed dat er bijna honderdduizend stuks van verkocht worden oftewel driedubbel platina! In de nasleep van deze release zendt Eén de zestiende november een Clouseauspecial uit.

Maart 1999 is het de beurt aan het album “In Stereo” om furore te maken. Ook nu weer, never change a winning team, met Jean Blaute en Kris Wauters aan de knoppen. De vaste bende wordt ingehuurd om te begeleiden. Ook al zat Koen toen ook weer te snakken naar enkele uptemponummers omdat Clouseau erg vaak aan ballads werd gekoppeld, toch werd er opnieuw gekozen voor een traag nummer om dit album in de kijker te zetten, en wat voor een nummer Have I told you lately van Van Morrison. Door de bank raak je niet aan zo’n klassieker van formaat, maar Koen zag het wel zitten om er tekstueel zijn tanden in te zetten. Kris weet nog goed dat ze pas op de dag van de opname op de titel Heb ik ooit gezegd kwamen. Achteraf klinkt het simpel, maar de tekst afwerken, was niet de gemakkelijkste klus. Het levert Clouseau de vijfde februari 1999 wel hun twaalfde nummer één in de Vlaamse Top Tien op en een zevende plaats in de Top Dertig. Een nummer uit dat album dat het in de hitlijsten ook goed doet is het van een lekkere, trage beat voorziene Altijd meer en meer, geschreven door Kris Wauters samen met Marc Vanhie, in de toenmalige Vlaamse Top Tien genoteerd op drie. De single Hoe lang nog? doet het iets minder goed in de hitlijsten. In de Vlaamse Top Tien zit er niet meer in dan een cijfertje zeven. In de album-Ultratop houdt “In stereo” het bovenaan zeven weken vol en is bij de release meteen goed voor platina! De achtentwintigste juni 1999 vertelt Koen pas aan de pers dat hij maanden eerder, de tweeëntwintigste december 1998, op het eiland Sint-Maarten in het huwelijk is getreden met MTV-veejay Carolijn Lilipaly. Koen had voordien al een intense relatie gehad met de dames Babette van Veen en Dagmar Liekens. Op dat moment houdt Valère Pieraerts zich intens bezig met het managament van Clouseau en waakt hij erover dat de heren zeker niet in overexposure gaan. Clouseau klissen voor een interview is en blijf ook dan een heuse opdracht. Er wordt beslist dat de groep een eigen website online zet wat eind 1999 ook een feit is. De tweeëntwintigste januari 2000 staat Koen op één in de Vlaamse Top Tien met het themalied voor de actie “Levenslijn 2000″ Wondere reis, een vertaling van Wonderful life van Black. Eric Melaerts is producer van dit nummer dat Koen samen met Helmut Lotti, Toots Thielemans en Ingeborg op plaat zet.

Zaten de fans erop te wachten, dat laten we in het midden, maar in de maand maart 2000 wordt de dubbelaar ” Clouseau Live” uitgebracht met naast een rist audiofragmenten en een opvallende zeven minuten en negenendertig seconden durende medley ook drie videoclips waaronder Daar gaat ze en Laat me nu toch niet alleen. Wel goed gegokt, want het album is goed voor een extra platina-exemplaar tegen hun inmiddels al goedgevulde wall of fame. Omdat trage songs al die jaren hun handelsmerk zijn, wordt in 2001 de verzamelaar “Ballades” op het EMI-label uitgebracht. Achttien rustige nummers, waarvan een aantal in een liveversie en twee liedjes die eerder al in het Engels op cd waren verschenen, maar nu in een vertaalde versie werden opgenomen Sluit me in je hart en Onvergetelijke nacht. Een jaar later kunnen we weer genieten van gloednieuwe songs op het album “En dans”. Kris blikte tijdens interviews graag tevreden terug op de albums “Oker”, “Adrenaline” en “In stereo”. Hij vindt trouwens “In stereo” nog altijd een van hun betere, maar hield tijdens de voorbereidende gesprekken vol dat de volgende anders mocht klinken.  Kris gaat productioneel samenwerken met Hans Francken. Uren hebben ze samen gepraat tot ze een nieuwe formule beethadden en Clouseau plots anders klonk, frisser ook. Koen had de indruk dat hij weer “met ballen” op het podium mocht en kon gaan staan. Voor hem was deze plaat erop of eronder. Hij was content dat hij opnieuw songs met tekstuele inhoud kon brengen, want zo klinkt ” En dans” toch wel. Oké, achteraf bekeken weer lekker commercieel, maar dat weet je niet als je eraan begint. Hij schrikt zelf ook een beetje van zijn commentaar, maar in ons interview liet hij toch doorschemeren dat als ” En dans” niet zo goed verkocht had Clouseau er voor hem net zo goed mee had mogen ophouden. Er wordt voor “En dans” in de studio aardig aan de klank gesleuteld en zo nemen ze afwisselend op  in ICP, Studio Essen, Studio Canapé, Studio The Groove, Galaxy Studio enz… Als aanloop naar dat album verschijnt eerst Ik geef me over op single, een vertaling door Koen van Come take me over van Robbie Williams, de dertiende oktober 2001 op één in de Vlaamse Top Tien en de tiende november op zeven in de Top Dertig. Daar staan ze de tweede februari 2002  opnieuw genoteerd, deze keer met de titelsong En dans van de hand van Kris Wauters en Marc Vanhie. Als extraatje vind je op het album vier nummers in een akoestische versie opgenomen in ” StudioThe Groove” in Schelle: Ik geef me over, En dans, Toen tussen jou en mij en Liefde is weerloos. Een klein detail misschien, maar leuk om te weten, is dat de hoes van “En dans” werd geschilderd door Marcel Vanthilt. Het album zelf blijft elf weken onafgebroken aan de top, goed voor dubbel platina. Voor het tweede jaar op rij staat Clouseau de zesde en de zevende december 2001 in het “Sportpaleis” in Antwerpen, twee keer volledig uitverkocht.  Twee maanden later laat Koen weten dat er een einde aan zijn huwelijk is gekomen.

De zesde april 2002 noteren we Clouseau in onze Top Dertig op zevenentwintig met Brandend avontuur geschreven door Kris samen met Marc Vanhie en Ingrid Monk. De maand voordien hadden ze met datzelfde nummer al op de derde plaats in de Vlaamse Top Tien postgevat. De veertiende juli 2002 spelen Koen en Kris met volle overgave tijdens “TW-Classic”. Eveneens op datzelfde podium: Joe Cocker, Zucchero, Sita en Bryan Adams. En dans wordt tijdens de zomer van dat jaar door Radio 2 bekroond tijdens Zomerhit als het beste lied. Midden oktober laat Koen weten dat er een nieuwe liefde in zijn leven is opgedoken, deze keer Valerie De Booser, bekend van haar deelname aan “Temptation Island”. Zij is twaalf jaar jonger. Voordien woonde Valerie samen met wielrenner Jo Planckaert. De zeventiende juli 2004 zal zij met Koen in het burgerlijk huwelijk treden en zij krijgen samen twee kinderen, Zita en Nono. Twee jaar later, in de maand september 2006, beloven Koen en Valerie elkaar christelijke trouw in Venetië. Clouseau rondt in de Top Dertig het jaar 2002 af op de zevenentwintigste plaats met de single Bergen en ravijnen waarvoor Kris en Jan De Vuyst samen tekenen. Een matige zesde plaats in de Vlaamse Top Tien is daar het eindresultaat. December 2002 breekt Clouseau een record! In het “Antwerps Sportpaleis” treden ze negen keer na mekaar op tijdens “Clouseau-Speciale Editie” en dat voor in het totaal ruim honderdentwaalfduizend uitgelaten fans. Gevraagd naar het hoe en waarom blijven Koen en Kris het antwoord schuldig. Zij hebben echt geen plausibele uitleg om dat succes ook maar enigszins te verklaren. Van dat concert zal enkele weken later een dvd verschijnen waarvoor ze in de maand maart 2003 een diamanten trofee krijgen. De teller staat dan op vijfentwintigduizend exemplaren. “Telefacts” zendt tijdens de maand december 2002 de reportage “Clouseaumania 12 jaar later ” uit en confronteert Koen en Kris met de heisa van toen. Vanaf de derde januari 2003 gaan Koen en Kris voor VTM samen op zoek naar “Idool 2003″. Muziek blijft hen erg na aan het hart liggen. De zevende september van dat jaar staan ze op het podium van “TW-Classic” met deze keer op de affiche Simple Minds, Therapy? en The Rolling Stones. December 2003, Koen en Kris breken het vorige record, deze keer staan ze veertien keer na mekaar in het “Sportpaleis” in Antwerpen. “Clouseau- In ‘t midden” is goed voor méér dan tweehonderddrieënveertigduizend aanwezigen. Er worden opnamen gemaakt die de vierde januari 2004 op Eén worden uitgezonden. Kris, en dat vermelden we even terloops, mag zijn liefde voor snelle wagen etaleren in het VTM-programma “Autowereld.TV”. Tijdens “Zomerhit” bekroont Radio 2 hen dat jaar met de prijs “publiekstrekker”. Vanaf eind augustus leven Koen en Kris zich weer uit in ” Idool 2004″.

In een productie van Kris en Hans Francken is er eind september 2004 het album ” Vanbinnen”. Dertien liedjes sieren de cd, waarvan de titelsong de voorloper wordt. Het is weerom een compositie van Kris Wauters en Marc Vanhie. Het album zelf piekt de vijfde februari 2005 op één en houdt dat elf weken vol.  De single Vanbinnen stond de vierde september 2004 al op één in de Vlaamse Top Tien. De elfde september houdt Clouseau in de Radio 2 Top Dertig halt op plek twee. Met de opvolger Ik denk aan jou staan ze de twintigste november op één in de Vlamse Top Tien en op vier in de Radio 2 Top Dertig  en wordt Hier bij jou de twaalfde maart 2005 eveneens een nummer één in de Vlaamse Top Tien. In de Radio 2 Top Top Dertig houden ze halt op plaats vijf. Hier bij jou werd afgeleverd door Jan Leyers en Frank Vander linden. “Vanbinnen” wordt vanaf de tweede december 2004 de titel van achttien concerten in het “Antwerps Sportpaleis”. Ook deze keer lezen we in de media dat het aanwezige publiek elke avond door het dolle heen is. De negende januari 2005 zendt Eén een uitgebreid verslag van dit gebeuren uit. Een maand later ontvangt Clouseau in de categorie “live-act” een door hen erg gewaardeerde Zamu-award. De tweede augustus 2005 viert Will Tura zijn vijfenzestigste verjaardag middels de cd “Viva Tura”. Voor dit album nemen Koen en Kris een speciale versie op van Eenzaam zonder jou. De tiende december staan Koen en Kris haast zo fier als een pauw in de Top Dertig met Ik zie de hemel geschreven door Kris samen met Jan Leyers en Marc Vanhie. In de Vlaamse Top Tien hadden ze net iets eerder de eerste plaats bereikt.

De vijfentwintigste december 2006 pieken Koen en Kris op één in de Vlaamse Top Tien met de single Vonken & Vuur geschreven door Kris samen met Stefaan Fernande en Luca Chiaravalli. Dat nummer zingen ze ook met volle overgave tijdens hun concertreeks “Clouseau in ‘t dubbel” waarmee zij twaalf keer het Antwerpse Sportpaleis doen vollopen. Op single pronken ze in de Vlaamse Top Tien op plaats één en dat vier weken na mekaar. Ze doen die stunt ook over in de Radio 2 Top Dertig waar ze de zestiende december 2006 bovenaan staan. De zevende april 2007 is er dan eindelijk het album “Vonken & Vuur” in een productie van Kris Wauters en Hans Francken. Er wordt opgenomen in de “Studio Werner Pensaert” in Koningshooikt, in de “ICP Studio’s” en in “Studio Ladida” in Essen. Koen en Kris tekenen ook voor de volgende single De tegenpartij die zij samen met Hans Francken en Stijn Meuris hebben geschreven. Het lijkt alsof ze de ballades hebben afgezworen en kiezen voor meer pop en uptempo. In de Vlaamse Top Tien zit er de vierentwintigste maart 2007 een derde plaats in. Maar in de Radio 2 Top Dertig stevenen ze regelrecht naar de eerste plaats. Zestien weken blijven ze hoorbaar in die Top Dertig. De volgende singlekeuze Oogcontact blijft in de Top Tien haperen op zeven. In de Top Dertig van de VRT zit er een méér dan verdiende achtste plaats in. In september  staan Koen en Kris nog eens samen voor de camera’s van VTM tijdens de uitzendingen van “Idool 2007″. Het album “Vonken & Vuur” bleek van in het begin een groot succes. Meteen gingen er zo’n vijftigduizend albums in voorverkoop de deur uit, dadelijk goed dus voor platina. Tegen het einde van de zomer werd het album met drie keer platina vereerd. Tijdens “Zomerhit” zit er voor Clouseau een award voor “beste videoclip” in voor het nummer “Vonken & Vuur”. Van Casanova, dat ook op dit album staat, maken de jongens zelfs een videoclip in een regie van Stijn Coninx. Actrice Veerle Dobbelaere mag daarin acteren aan de zijde van Koen. Ondanks die clip zit er slechts een vierde plaats in de Vlaamse Top Tien in. In onze Top Dertig komen we het nummer op plek negen tegen.

In 2007 wordt Clouseau door zowat iedereen lekker in de watten gelegd. Zij hebben ons twintig jaar lang verwend met liedjes en concerten. Onder de titel “Braveau Clouseau” zendt VTM de negentiende september een tv-show rond hen uit. Collega-artiesten brengen hun persoonlijke versies van de meest populaire Clouseauklassiekers. Natuurlijk verschijnt van dat project ook een gelijknamig album. Daarop zingt onder anderen Marco Borsato Cara Lucia, Natalia Vanavond ga ik uit, Bart Peeters Domino, Will Tura Nobelprijs en Helmut Lotti Daar gaat ze. Aan dit album werken een rist producers mee, onder wie: Giovanni Caminita, Eric Melaerts, Hans Francken, Steve Willaert en Thé Lau. Die laatste blikt samen met The Scene in “Studio 150″ in Amsterdam een versie in van Sterven op de planken. Een week lang zal deze hommage-cd op één staan en omlijst worden met goud. Voor één keer werd er een pax media op het getouw gezet om dé Clouseausong bij uitstek te kiezen. Hieraan werkten zowel Eén, VTM, Radio 2 als Radio Donna mee. Grote overwinnaar werd Afscheid van een vriend geschreven door Koen Wauters en Bob Savenberg,een nummer waarmee zij al vijftien jaar eerder gigantisch gescoord hadden. Eind 2007 is er de verzamelaar “Clouseau 20 ” met daarop hun bekendste nummers. In een mum van tijd staat het album de tiende november op één en zal het daar veertien weken na mekaar blijven uithouden tot de zeventiende januari 2008. Donderdag 29 november 2007 breit de commerciële omroep VTM daar een feestelijk vervolg aan tijdens de tributeshow “Clouseau 20″. Aan de hand van uniek beeldmateriaal, samen met getuigen van het allereerste uur en onverwachte gasten, worden Koen en Kris Wauters meegenomen op een feestelijke trip van twintig jaar succes. De presentatie is in handen van Francesca Vanthielen, Mike Verdrengh, Paul Jambers en Ben Crabbé. Zij belichten elk een ander facet van deze immens populaire Vlaamse popgroep. Diezelfde maand hadden ze nog als collegiale geste naar Urbanus toe een versie opgenomen van diens hit Publiciteitsjaren voor het album ” Vobiscum”.

Voor de achtste keer na mekaar staan ze in het “Sportpaleis” van Antwerpen. Ze begonnen daar bescheiden in 2000 met twee optredens. In 2007 noteren we achttien concerten, goed voor tweehonderddrieënvijftigduizend fans. De directie van Ultratop laat hun weten dat zij ook een record hebben gevestigd in de geschiedenis van deze officiële hitparade. In de Ultratop van de albums staan ze in 2007 op één met “Vonken & Vuur” en op twee met “Clouseau 20″. Tijdens de uitreiking van de “MIA’s” (Music Industry Awards) gingen Koen en Kris er in de maand januari 2008 ook nog eens vandoor met de onderscheiding “beste groep”. Er kwam dan wel geen nieuw album, maar Koen en Kris zetten alle zeilen bij voor hun volgende concertreeks in het “Sportpaleis” van Antwerpen die zij deze keer ” Clouseau Crescendo” doopten en waarvoor ze de vijfde december de aftrap gaven. Deze keer tien concerten in het totaal. Ondanks die drukke agenda staan ze de eenendertigste december van dat jaar opnieuw op de planken van het Sportpaleis voor hun unieke show “Clouseau Party Concert” die Eén de elfde januari 2009 uitzendt. De zeventiende januari 2009 zijn Koen en Kris in de wolken, want hun nieuwe single Wat een leven van de hand van Kris, Stefaan Fernande en Luca Chiaravalli, stoot door naar de tweede plaats in de Top Dertig. Ze hadden het een beetje voelen aankomen, want de achtste november 2008 stond die single al op één in de Vlaamse Top Tien. De vierentwintigste oktober 2009 staat Clouseau in de albumcharts op één met hun brandnieuwe cd “Zij aan zij”. In de Vlaamse pers lezen we “Clouseau brengt deze week het album “Zij aan Zij” uit. Om de nieuwe cd wat extra te promoten, pakken Koen en Kris Wauters uit met een unieke stunt. Ze zullen op 30 oktober een tienstedentocht maken met een treinstel van de NMBS onder de naam “Clouseau Express”. De trein zal in tien Vlaamse steden stoppen en daar zullen de broers dan telkens een kleine showcase spelen. Om zes uur in de ochtend worden de eerste versterkers ingeplugd in het station van Oostende. Na een set van ongeveer 30 minuten spoort de band verder landinwaarts om dit kunstje nog eens negen keer te herhalen in de stations van Brugge, Kortrijk, Gent Sint-Pieters, Brussel Zuid, Mechelen, Brussel Nationaal Luchthaven, Leuven, Hasselt en Antwerpen Centraal.

Die promo werkt, want de vierentwintigste oktober 2009 staat Clouseau in de albumcharts op één met hun brandnieuwe cd “Zij aan zij”. Zij zullen in die lijst tot de vijftiende mei 2010 genoteerd blijven. Ook deze keer werd er gekozen voor de studio’s “Ladida” en “Motormusic” in Koningshooikt om er op te nemen onder de bekende leiding van de heren producers Kris Wauters en Hans Francken.  Het album levert twaalf songs op. In hun voorwoord schrijven Koen en Kris:  “Ons tiende studioalbum in het Nederlands! Er zijn zo van die dingen waar je automatisch bij stilstaat en dit is er zo eentje. We herinneren ons nog heel goed de opnames van onze eerste single Brandweer in 1987. Het lijkt voorwaar nog niet lang geleden, maar we zijn intussen wel tweeëntwintig jaar verder… Ongelooflijk.” Vier nummers uit dit album zien op single het levenslicht: Leve België, Zij aan zij, Als er ooit iets fout zo gaan en De juiste vergissing. Het valt op dat geen enkel nummer de eerste plaats bereikt in de Vlaamse Top Tien. Vanwege de tekst deed Leve België even wat politiek stof opwaaien in ons land. “On est tous les mêmes, want we zijn allemaal Belgen. Oui, je vous aime, ons geheim zijn Vlamingen en Walen in hetzelfde land, in dit kleine land, ons Belgenland, staan Vlamingen en Walen aan dezelfde kant. Dat mag toch niet verdwijnen, want ik hou van België.” Hoewel de broers Koen en Kris Wauters naar eigen zeggen geen politiek statement wilden maken met het lied, beroerde Leve België de gemoederen. Volgens Vlaams minister Bourgeois probeert het nummer een Belgische emotie te kweken in “karamellenverzen die hij zelf niet zou durven produceren”. Hij argumenteerde tijdens een interview op Radio 1 dat België achteruitboert en dat de inhoud van het nummer nogal haaks staat op de realiteit, al wilde hij de zaak ook niet opblazen. “Ik heb geen probleem met de mening van Clouseau en ik vind ook dat alle muziekgenres – zeker op de publieke omroep – aan bod moeten komen“. Leve België klimt ondanks die commotie in de Radio 2 Top Dertig naar een negende plaats, in de Top Tien naar drie. Een betere score in de Top Dertig kan Clouseau voorleggen met Zij aan zij. De negende januari 2010 staan ze immers op twee.

Vergeten we niet dat Clouseau zich de vierde december 2010 hoog in de Radio 2 Top Dertig nestelt, op plaats twee om precies te zijn, met Gek op jou, geschreven door Kris Wauters en Stefaan Fernande. Veel eerder, de vijfentwintigste september al, waren ze ook al tot op twee geraakt in de Vlaamse Top Tien. Op het einde van dat jaar laten Koen en Kris weten dat ze er voor een tijdje het bijltje bij neer willen leggen, ze willen een sabbatperiode inlassen. Van zeventien tot en met negenentwintig december zullen ze nog een laatste keer optreden in het “Antwerps Sportpaleis” tijdens “De Laatste Ronde”. Koen en Kris zullen dan toe zijn aan de elfde concertreeks op Antwerpse bodem, een mooi getal om voorlopig mee af te ronden. Om de fans extra in de watten te leggen, besluiten ze langer te concerteren dan gewoonlijk. De grootste hits komen aan bod en als collector’s item wordt na afloop van elk concert een instant-live-cd en USB-stick te koop aangeboden met daarop de meest opmerkelijke momenten van de avond. VTM besluit vanaf vrijdag dertig september 2011 op zoek te gaan naar de mannelijke hoofdrolspeler voor de Clouseau-musical “Domino”. Via een afvalrace hopen ze een nieuwe volksheld à la Koen Wauters te vinden. Juryleden van dienst zijn Frank Van Laecke, Vera Mann en Stany Crets. In deze musical zullen alle Clouseauhits worden uitgevoerd in één verhaal. Het verhaal is verzonnen, in de stijl van de ABBA-musical “Mamma Mia!” en de Queenmusical “We Will Rock You” en is geschreven door Frank Van Laecke en Allard Blom. Van Laecke staat tevens in voor de regie, Martin Michel verzorgt de choreografie en Clouseau-producer Hans Francken is muzikaal leider. De belangrijkste rollen worden vertolkt door onder anderen Deborah De Ridder, Ivan Pecnik, Maaike Cafmeyer en Mark Tijsmans. De mannelijke hoofdrolspeler, gezocht via de VTM- talentenjacht, is Alexander Metselaar, de winnaar van deze wedstrijd. De eerste show heeft  de achtste maart plaats en na vier try-outs heeft de elfde maart 2012 in de “Stadsschouwburg” van Antwerpen de première plaats. De laatste van in totaal zesenveertig voorstellingen wordt gespeeld op tweeëntwintig april. De musical- en Clouseauliefhebbers blijken echter van in het begin al niet toe te happen. Regelmatig wordt voor halfvolle zalen gespeeld. De fans laten weten dat ze Koen en Kris te zeer missen. VTM wijt de flop aan de heersende crisis. Wat wel een hart onder de riem van de fans is, is dat Koen en Kris laten weten dar er in 2013 een nieuw album komt en dat ze opnieuw gaan optreden.

De eerste april 2013 verschijnt bij Parlophone Music België in de reeks “Alle 40 goed” een dubbelaar met daarop veertig hits van Clouseau, beginnend met En dans en eindigend met een liveversie van Wil niet dat je weggaat. De tweeëntwintigste juni 2013 lezen we in “Het Belang van Limburg” dat Kris Wauters klaar is voor een nieuwe stap. “Ik wil een gezinsleven zoals dat van Koen. Ik nader de vijftig en dat zet me aan het denken. Mijn droom is om ook twee of drie kleine mannen te hebben. Ik heb sinds kort een nieuwe vriendin, maar babyplannen heb ik nog niet.” Kris was al eerder gehuwd en woonde een tijdlang samen met Suzy van de Pol tot die relatie in 2009 werd afgebroken. Veel heeft Kris over zijn relaties nooit losgelaten omdat hij in tegenstelling tot Koen, zijn privéleven het liefst van al verborgen houdt. Kris voelt zich trouwens nauw betrokken met het gezin van Koen. Hij is immers de peter van Koens dochter Zita. Na drie jaar komt er een nieuwe single op de markt als aanloop naar een nieuw album en dat is Vliegtuig dat de eerste oktober 2013 wordt gelanceerd, geschreven door Koen en Kris op tekst van Stefaan Fernande. Kris: “Vliegtuig is een fantastische song. Heel speciaal, iets wat we nog nooit gedaan hebben. Niet helemaal voor de hand liggend in opbouw en je moet de tekst echt laten inzinken. Maar het is een song die je nooit meer loslaat eens je hem echt kent en die je niet na tien luisterbeurten beu gehoord bent. Wij zijn beiden geweldig enthousiast en écht blij dat we er eindelijk mee naar buiten kunnen komen“. De twaalfde oktober staat het nummer al op één in de Vlaamse Top Tien. De zesentwintigste van die maand staan ze helemaal boven aan de Radio 2 Top Dertig.

Op vrijdag 22 november 2013 brengt Clouseau zijn elfde Nederlandstalige studioalbum uit, het eerste na een muzikale sabbatperiode van vier jaar. Het album heeft geen titel en heet dus gewoon “CLOUSEAU”, kort maar krachtig. Kris Wauters, die ook nu weer samen met Hans Francken voor de productie instond, wil op hun website het volgende kwijt: “Er is lang en veel gepraat en gespeculeerd over een titel. Er zijn veel woorden gevallen maar geen enkel raakte de perfecte snaar of dekte de lading in zijn geheel. Eén songtitel eruit halen zou de andere songs oneer aandoen. Want we geloven dat dit één van onze beste albums is en een sterk collectief waarop elk nummer en elke noot zijn plaats heeft. We zijn vier jaar weggeweest, wat we nu naar buiten brengen is ons nieuwe visitekaartje. Vier jaar afwezig zijn, is lang. Toch hebben we nooit het gevoel gehad vergeten te zijn. Omdat fans massaal berichtjes bleven sturen, onze website of Facebookpagina bezochten of ons persoonlijk lieten weten dat als wij klaar zijn voor iets nieuws, zij er zullen staan. En dat deed deugd. Daarom vroegen Koen en ik ons af hoe we deze mensen, deze fans iéts extra konden bieden. Het antwoord kwam er in de vorm van een uitdagend idee: “Waarom niet onze trouwste fans ons album als allereerste bezorgen? Nog voor de cd in de winkel te koop is! Maar omdat we onmogelijk zelf bij iedereen thuis langs kunnen gaan om hen een album te bezorgen, hebben we bpost aangesproken om hulp. Eén klik op de Clouseau-website www.clouseau.be, je laat je gegevens achter, bestelt, betaalt de cd en bpost engageert zich om elke cd-bestelling van “CLOUSEAU” op donderdag eenentwintig november te brengen naar waar de fans willen: thuis of op het werk, in eeen van de 1250 afhaalpunten of in een bpack 24/7 pakketautomaat. Vanaf vrijdag tweeëntwintig november was de cd  ‘CLOUSEAU’ te koop via alle normale verkooppunten. Met de daaropvolgende selecties uit dit album zit er voor Koen en Kris slechts één nummer één in en dat dankzij Radio 2 en hun Vlaamse Top Tien, want daarin staan ze de achtste februari 2014 bovenaan met Kan het niet alleen, geschreven door Kris Wauters en Stefaan Fernande. De volgende singlekeuze Laatste keer staat de twaalfde juli op achttien in de Radio 2 Top Dertig en op drie in de Vlaamse Top 10. Ziel geraakt in diezelfde lijst op zeven en Onvoorwaardelijk vrij op drie. Belofte maakt schuld. De eerste april 2014 staat Clouseau opnieuw op de bühne. Een kijkje in hun agenda leert ons het volgende: 1 april  “Den Amer” te Diest, 4 april “Sonybel Studio’s” te Heist-op-den-Berg, 26 april “Ancienne Belgique” in Brussel, 28 april “De Roma” in Antwerpen, 1 mei “De Soeverein” te Lommel, 3 mei “Ethias Congrestheater” te Hasselt, 10 mei ” Casino Kursaal” te Oostende, 17 mei “Schiervelde” te Roeselare.

Jarenlang visten ze achter het net, de Nederlandse Toppers oftewel Gerard Joling, René Froger en Jeroen van der Boom, maar in 2015 happen Koen en Kris toe. Met wat aangepaste  trots op zijn Hollands staat Clouseau zij aan zij met de Toppers tijdens de “Amsterdam ArenA concertreeks” op zaterdag 23, zondag 24, vrijdag 29 en zaterdag 30 mei. Op de affiche staan ook: Willeke Alberti, Village People, Barry Hay, Dré en Roxeanne Hazes en Edsilia Rombley. Woensdagochtend drieëntwintig september 2015 gaat de nieuwe Clouseau-single Zin Om Te Bewegen in radiopremière op antenne. Het is een aanstekelijke up-tempo popsong en het visitekaartje van een gloednieuw album dat in het voorjaar van 2016 zal verschijnen. Zin Om Te Bewegen is vanaf vrijdag vijfentwintig september beschikbaar op iTunes en alle digitale (streaming) platformen. Kris Wauters: “We zijn zeer enthousiast over onze nieuwe single! Zin Om Te Bewegen is voor ons weer net helemaal anders dan alles wat we ervoor hebben gedaan en toch honderd procent Clouseau. Zelden zoveel opwinding gevoeld bij de lancering van een nieuw nummer!” Eerder die septembermaand zetten Koen, Kris en een vijftigtal figuranten “Hotel NH” Gent Belfort op stelten voor de opname van de bijbehorende videoclip. Hierin  zien we de broers Wauters als rebellerende bellboys aan het werk: hoe ze alle hotelgasten en personeel op sleeptouw nemen voor een swingend feestje door de gangen van het hotel. De videoclip is vanaf begin oktober in première te bekijken op de Facebookpagina van de band. De derde oktober staat Clouseau op één in de Vlaamse Top 50 en op acht in de Radio 2 Top Dertig. Qua timing hoef je Koen en Kris niets meer te leren, ook niet om hun publiek te teasen en warm te maken voor een nieuwe concertreeks. Woensdag de zestiende december 2015 kon je al vanaf tien uur ‘s ochtends tickets bestellen voor “Clouseau Danst” op vrijdag negen en zaterdag tien december 2016, inderdaad een jaar later, in het “Sportpaleis” van Antwerpen. De vorige edities waren in het totaal goed voor honderdtwintig optredens, oftewel 1.808.477 aanwezigen.

Vrijdag de twaalfde augustus 2016 staat Clouseau geprogrammeerd tijdens de vernieuwde editie van “Marktrock” in Vilvoorde samen met  Slongs Dievanongs, Gers Pardoel, Stan van Samang en Regi.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2016 Daisy Lane & Marc Brillouet