Dana Winner

Geplaatst in Artiesten

Anno 2013 kan Dana Winner er prat op gaan dat zij zo’n slordige veertig singles in Vlaanderen op haar palmares heeft staan en zo’n achttien albums, haar verzamel-cd’s meegerekend. Daarmee nestelt zij zich tussen artiesten zoals Will Tura en Willy Sommers terwijl haar carrière pas op het einde van de jaren tachtig een start nam.

Papa Vanlee werkte zijn leven lang bij de NMBS en belandde op het einde van zijn carrière in Hasselt, dicht bij zijn thuishaven in Kermt, waar de tiende februari 1965 zijn dochter Chantal werd geboren. Chantal kwam meteen tussen vier andere kinderen terecht: drie broers en een zus, vijf in het totaal. Mama Vanlee had dus de handen vol en bleef daarom actief op het thuisfront. Moeder hield eraan dat haar kinderen zouden voortstuderen. Chantal was van in het begin een halve jongen: kort haar, meestal in een broek gekleed en zo sportief als wat, kortom een echte tomboy. Het is een periode die zij nog altijd koestert. Papa had erg veel last van astma, maar dat belette hem niet vaak en veel te zingen. Op potten en pannen werd hij door zijn kroost daarbij begeleid. De familie was erg muzikaal. Zij belandden ofwel in de plaatselijke fanfare of het plaatselijke koor. Naast het luisteren naar muziek op de radio werden er ook platen gekocht, onder meer van The Beatles. Wanneer het enigszins kon, ging Chantal een optreden van Up With People bijwonen en daar kreeg zij de smaak van het zingen te pakken. Dit wou zij ook, zingen voor een groot publiek.

Chantal is een jaar of vijf wanneer zij in de kleuterklas een liedje mag zingen en dat wordt Mama van haar idool Heintje. Zij loopt lagere school in Kermt. In het derde leerjaar, zij is dan acht, sluit zij zich aan bij het koor van juffrouw Roosen, tachtig leden sterk.  Zij luisteren niet alleen misvieringen op, maar geven ook concerten, onder meer voor Armand Preud’homme in Peer. Tot en met haar zestiende blijft Chantal bij dat koor zingen. In het vijfde leerjaar krijgt zij zin om zich aan te sluiten bij het volleybalteam. Zij heeft niet door dat zij dit tot aan haar vierentwintigste verjaardag zal volhouden. Hier kan zij haar onstuimigheid gemakkelijk kwijt. Op een bepaald moment wordt die sport een passie en kan zij zich aansluiten bij de ploeg van Houthalen. Maar, Chantal is maar één meter en vijfenzestig centimeter groot, té klein dus, en het zingen wordt voor haar almaar belangrijker. Er moet gekozen worden. Het zingen kreeg toen al de bovenhand. Qua school valt haar keuze eerst op de “Zusters Ursulinen” in Herk de Stad waar zij zich vier jaar aardig thuisvoelt om dan te verhuizen naar de “Zusters Ursulinen” in Hasselt. Hier volgt zij de afdeling secretariaat-moderne talen. Op school valt zij op als een spring-in-het-veld die het maar moeilijk vindt om ‘s avonds nog achter haar boeken te gaan zitten om te studeren. “Een goede middelmaat” is een omschrijving die haar schoolse prestaties het best verwoordt.

Chantal heeft van kindsaf een drukke agenda. Op de lagere school trekt zij ook al naar de plaatselijke muziekschool om daar notenleer te volgen. In 1988 organiseert Radio 2 een zangwedstrijd waarvoor de leden van haar volleybalteam als een soort joke haar inschrijven. Halsoverkop gaat zij op zoek naar een geschikt nummer en laat haar keuze vallen op Amour défendu van haar toenmalig idool Mireille Mathieu. De eerste ronde van die zangwedstrijd heeft plaats in zaal Kermeta in Kermt. Chantal belandt uiteindelijk in het Cultureel Centrum in Hasselt in de finale. Haar sterkte is dat zij geen imitatie van Mireille neerzet, maar gewoon zichzelf blijft. Chantal zingt zich in een overvolle zaal naar de overwinning. Na dat Radio 2-verhaal gaat zij aan de zijde van een tiental artiesten, waaronder Ricky Fleming, optreden tijdens de “Springplanktournee” waarmee zij zeven culturele centra in Limburg aandoen. Tijdens deze tournee ontmoet zij John Terra die meteen doorheeft dat we hier met een echt zangtalent te maken hebben. Zij vertelt hem dat zij naast het repertoire van Mireille Mathieu ook dweept met de liedjes van Olivia Newton John en Abba. John aarzelt niet en stapt met haar naar muziekuitgever en producer Jean Klüger, want hij wil zo snel mogelijk met haar een plaat opnemen en dat wordt een cover van Top Of The World van The Carpenters dat in het Nederlands vertaald wordt als Op het dak van de wereld door Nelly Byl die bij Jean Klüger het merendeel van de teksten schreef voor de hits van Marva en Will Tura. De single wordt uitgebracht op het Topkapi label van Jean Klüger en belandt de eenendertigste maart van 1990 in de staart van de Vlaamse Top Tien. Voor Terra een bewijs dat haar stem aanslaat. Hij aarzelt dan ook niet haar datzelfde jaar op te nemen in de Limburgse ploeg van de Baccarabeker samen met de groep To Be Louise en Johnny Lynn. Een van de liedjes die zij daar zingt is Op het dak van de wereld samen met Amour défendu. Het is de Brabantse ploeg met daarin B.J. Scott, Eleonor Bernair en Samantha Gilles die met de overwinning gaat lopen. Voor Chantal, die intussen als Dana Winner in de markt wordt gezet, is het een leuke kennismaking met het medium televisie. Zij valt ook in de smaak bij VTM waar zij met haar eerste plaatje al tot Vlaamse Supertip in Tien om te zien was verkozen. Omdat zij van meet af aan door het publiek op handen wordt gedragen, aarzelen Ro Burms en Johan Verstreken niet haar als co-presentatrice te vragen voor hun programma “Fiestdag” bij Radio 2 tijdens de zomer van dat jaar.

Die periode bij Klüger levert Dana een stel aardige singles op, maar het zijn geen hitmakers. In volgorde worden dat: Zomernachten geschreven door Pino Marchese en Jean Klüger op tekst van Nelly Byl gevolgd door Ballalaïka’s van Jean en Nelly gekoppeld aan Een huisje in Montmartre van Will Tura met in 1991 het zuiderse Adios, ook al van de hand van Klüger en Nelly, om in 1992 die periode bij Klüger af te ronden met Wantrouwigheid. Alleen het singletje Adios vindt aarzelend de weg naar de Vlaamse Top Tien. Intussen had een deejay van Radio Benelux Dana een nummer laten horen van de Duitse zangeres Claudia Jung, Atemlos. Dit vindt zij meteen dé geschikte song voor haar. Maar Jean, behorend tot de bekende joodse uitgeversfamilie Klüger, is niet meteen gewonnen voor een van oorsprong Duitstalig nummer. En Dana wil zo graag. In die periode loopt zij bedrijfsleider Jos Eerdekens, een fan van haar vanaf het begin en een echte muziekliefhebber, tegen het lijf die haar vraagt om op te treden tijdens één van zijn bedrijfsfeesten. Zij besluiten iets later samen een team te vormen. John Terra blijft haar muzikaal volgen en stelt voor naar Erik De Blende te stappen, eigenaar van platenfirma Assekrem. Aan Marc Van Caelenberg wordt gevraagd de Nederlandse tekst te schrijven bij Atemlos. John neemt contact op met Duitsland om de originele muziekband in zijn bezit te krijgen, wat ook lukt. Dana moet alleen nog maar de Nederlandse tekst inzingen en klaar is kees.

Woordenloos wordt de titel. De productie is in handen van John Terra die ontzettend blij is wanneer hij merkt dat de single meteen naar de top van de Vlaamse Top Tien schiet, al moet Winner even strijd leveren met Bart Herman die op één staat met Ik ga dood aan jou  en daarmee in de zomer van 1993 drie weken na mekaar op één genoteerd blijft staan. In de hitlijst van Tien om te zien houdt Dana het bovenaan vier weken vol. Er worden méér dan vijfentwintigduizend exemplaren verkocht, goed voor goud! Die kennismaking met het succes smaakt naar nog. Woordenloos was niet alleen een keigoed nummer, maar de promotie daarrond was even belangrijk. Voor deze release had Assekrem alle zeilen bijgezet en Dana haar beste voetje. Jos Eerdekens wil opnieuw voor een cover van een Duitse hit gaan, deze keer een vertaling door Marc Van Caelenberg van Der alte Mann und das Meer van de Duitse zangeres Nicole die daar in 1982 een hit mee had gescoord. Elf jaar later wordt het in de versie De oude man en de zee voor Dana een dikke hit in Vlaanderen. Vier weken bovenaan de Vlaamse Top Tien en zeven weken aan de top in Tien om te zien. Ook deze keer een gouden schijf tegen de muur. Zonder dat zij er erg in heeft, wordt Dana binnen de kortste keren gekroond tot populairste zangeres in Vlaanderen, voor velen de opvolgster van Marva.

Dana wil koste wat het kost als opvolger een vertaling brengen van een oeroude song die zij kent in de versie van een bewerking door het Nederlandse tweetal Tol en Tol. Die haalden de inspiratie bij de traditional Can the circle be unbroken (by and by) dat in 1928 al op plaat was gezet door Frank & James McCrary die op hun beurt een hymne uit 1907 hadden herschreven. Later wordt het liedje bekend als Will the circle be unbroken. Ook deze keer wordt Marc Van Caelenberg als tekstschrijver aangetrokken die er Zeven regenbogen van maakt. De single wordt haar derde nummer één op rij: zes weken op één in de Vlaamse top Tien, zeven in Tien om te zien.

Het kan niet uitblijven of er wordt snel een album op de markt gebracht. Onder de titel “Regenbogen” brengt zij een samenbundeling uit van de singles die ze bij Klüger had uitgebracht en haar recente hits inclusief Zeven regenbogen. In het totaal gaan er 150.000 exemplaren van de winkels uit. Qua succes en vooral het aantal optredens wordt het op een bepaald moment teveel voor Dana. Zij beslist samen met Jos de optredens te beperken tot twee per dag, ook al zijn het meestal optredens met tape. Dana is als de dood voor een burn-out, zij wil niet té snel opbranden. Het geld dat zij met platen en optredens verdient, komt snel binnen.  Zij richt, op aanraden van Jos Eerdekens, dadelijk een bvba op en neemt een secretaresse in dienst en schrijft Jos in als haar permanente manager.  Dana weet dat zij geen zakenvrouw is en vertrouwt het runnen van haar bvba aan een accountant toe. Tijdens de uitreiking van de Gouden Ogen op VTM ontvangt zij in de maand februari 1994 een trofee in de categorie zangeres van ’93.

Met drie hits op zak wil Dana haar carrière fijner afstemmen. Zij knoopt met De Blende van haar platenfirma Assekrem een gesprek aan dat zij haar horizon wil verbreden en gaat ook een gesprek voeren met platenfirma EMI. Dana beschouwt Assekrem iets méér als een distributiefirma dan een echte platenmaatschappij, want tot slot van rekening hebben zij  en Jos de ideeën qua liedjeskeuze aangebracht. Dana wil ook een degelijk platencontract en natuurlijk klop je dan ook eens bij iemand anders aan om te polsen welke daar de voorwaarden en vergoedingen zijn. Uiteindelijk blijkt EMI de beste partner. Om dat contract in te kaderen, neemt Dana voor EMI als eerste album in 1994 “Mijn paradijs” op dat in de maand november van dat jaar gereleaset wordt.  Als opnamestudio wordt voor Galaxy in Mol gekozen met als producer Wilfried Van Baelen met wie zij later in het huwelijk zal treden. Theo Breuls mag meesleutelen aan de arrangementen. Het kleine paradijs, een liedje geschreven door Bart Van den Bossche samen met Guido Ceulemans, wordt de eerste single daaruit. De negende juli staat zij daarmee op één in de Vlaamse Top Tien. Wilfried gaat met haar op zoek naar een klassiek nummer en belandt bij een deel van Wolfgang Amadeus Mozart uit diens Concerto voor klarinet in A, K. 622. Wilfried arrangeert het adagio op een tekst geschreven door Ingrid Vloemans.

In het najaar van 1994 blijkt  Hopeloos en verloren in de hitlijsten een schot in de roos. Ten voordele van de behoeftige kinderen in Rwanda verleent Dana in de herfst van 1994 steun aan de actie “Dana maakt van elk kind een winner”. Bij de uitreiking van de Gouden Ogen door de kijkers van VTM zit er voor Dana opnieuw een trofee in als beste zangeres. Op het einde van 1994 krijgt Dana van haar platenfirma te horen dat er van “Mijn Paradijs” honderdduizend exemplaren werden verkocht, goed voor drie keer platina. Met Westenwind, een Nederlandse tekst van Herman Pieter De Boer op  de hit One way wind van The Cats, dat ook op die cd staat, heeft Dana bij ons nog maar eens een nummer één. In Nederland wordt het liedje ook opgepikt en belandt daar de tweeëntwintigste juli 1995 op de zeventiende plaats in de Top Veertig. Er wordt nadien als aardigheid ook een versie opgenomen samen met Piet Veerman van The Cats waarbij Dana in het Nederlands en Piet in het Engels zingt.

Opnieuw in een productie van Wilfried Van Baelen, met wie Dana intussen is gaan samenwonen, is er in 1995 het album “Regen van geluk”, qua verkoop opnieuw een voltreffer: twee keer platina en twee weken nummer één in de album Ultra Top Vijftig. Een eerste single daaruit wordt Vleugels geschreven door Alides Hidding, de voormalige frontman van de Nederlandse popgroep Time Bandits die in 1983 een dikke hit op het droge hadden met I’m specialized in you. Voor Vleugels zit er in de zomer van 1995 een tweede plaats in de Vlaamse Top Tien in. Een plaats hoger is weggelegd voor de opvolger, Regen van geluk, eveneens van Alides en zijn Nederlandse collega Han Kooreneef. Een absolute meezinger wordt Geef de kinderen de wereld dat we kennen in de versie van Mireille Mathieu als Mille Colombes geschreven door Christian Bruhn op een tekst van Eddy Marnay. De Nederlandse vertaling is van de hand van Jeroen Le Compte. Louter afgaand op de resultaten in de BRT Top Dertig is dit haar grootste hit. De dertiende januari 1996 staat ze hier op zes en zal acht weken na mekaar in die lijst vertoeven. Op dit album leren we ook een andere Dana Winner kennen. Eén van haar favoriete luisterliedjes is 1000 keer neergepend door John Terra op tekst van Colette Demil. Voor de derde opeenvolgende keer rijft Dana ook in 1995 de trofee “Beste zangeres” binnen, goed voor een derde Gouden Oog. Zij mag datzelfde jaar ook de Zamu Award  in de categorie “Beste zangeres Nederlandstalig” in ontvangst nemen.

1996 wordt de zesde januari ingezet met een special tijdens De Muziekdoos op TV 1, een registratie van het concert dat zij eerder gaf tijdens de Diamond Awards. Op zoek naar een nieuwe invalshoek begint zij iets later aan haar eerste concerttournee. Wanneer haar vierde album “Waar is het gevoel”, wordt uitgebracht, is dat in de voorverkoop al gelijk goed voor platina. Omdat er niet gegokt wordt, blijft het productieteam ongewijzigd: Wilfried Van Baelen aan de knoppen in zijn vertrouwde Galaxy studio in Mol. Uitschieter op dit album en intussen een Winnerklassieker is haar versie van Ik hou van jou waarmee de Nederlandse zangeres Maribelle in 1984 voor Nederland deelnam aan het negenentwintigste Eurovisiesongfestival dat toen door Zweden gewonnen werd met Diggi-loo, diggi-ley gezongen door de groep Herreys. Maribelle eindigde op de dertiende plaats. Toch wordt als éérste single uit dat album gekozen voor Het kleine dorp, opnieuw een liedje geschreven door Alides Hidding, goed voor een vierde plaats in de Vlaamse Top Tien. Ik hou van jou bereikt de negende november de zevende plaats in de BRT Top Dertig en is tot op de dag van vandaag een van de meest geliefde liedjes van Dana, een nummer dat ze tijdens haast elk concert hoort te zingen. In de Vlaamse Top Tien staat ze op twee. Na Ik hou van jou wordt Ver weg van Eden uitgebracht, een lievelingsnummer van Dana Winner dat in 1981 in Duitsland een nummer één werd als Jenseits von Eden gezongen door Nino de Angelo. De eer is aan Marc Van Caelenberg om de Nederlandse tekst te schrijven. In de BRT Top Dertig zit er eind 1996 voor dit nummer slechts een drieëntwintigste plaats in. In de Vlaamse Top Tien houdt ze midden december halt op vier. Méér dan de moeite waard om meerdere keren van te genieten is het nummer Als de zomer sterft, een pareltje uit de pen van Alides. Na enkele maanden is “Waar is het gevoel” goed voor dubbel platina. Van dit album wordt door VTM een special gemaakt en de zevende december 1996 integraal uitgezonden. Vijf dagen later staat Winner in Vorst Nationaal met een beresterk eindejaarsconcert. De pret kan niet op. In haar etagère prijkt van dan af een vierde Gouden Oog als “Beste zangeres” in Vlaanderen.

Van VTM krijgt zij in de loop van de maand februari 1997 een speciale award tijdens Tien om te zien voor de verkoop, tot dan toe, van méér dan een half miljoen albums. Diezelfde zender presenteert de zeventiende mei van dat jaar concertbeelden van “Dana Winner live in Vorst Nationaal” die enkele weken eerder al op video waren uitgebracht. Met Wilfried altijd in de buurt, niet alleen als haar toenmalige minnaar, maar vooral als haar producer, neemt zij in 1997 het album “Geef me je droom” op dat in oktober wordt uitgebracht. Dertien liedjes met als aardigheid een gospelmedley, het duet Vroeger bracht je bloemen, een vertaling van You don’t bring me flowers dat Neil Diamond samen met Barbra Streisand zong en  dat Dana  samen met de Zuid-Afrikaanse ster  Steve Hofmeyer opneemt. Op single zit er voor dat nummer in de Vlaamse Top Tien een tweede plaats in. En dan is er nog dat onbekend Abbanummer Put on your white sombrero dat zij in het Engels moet zingen, want de Abba-leden staan niet toe dat het liedje vertaald wordt.

En wordt er dan niet naar Duitsland gelonkt, hoor ik je al vragen! De eerste juni 1997 debuteert Dana op de Duitse televisie in het programma “Musik liegt in der Luft” met Ich hab noch 1000 Träume dat wij al kenden als Duizend mooie dromen. Gelijk wordt er ook een volledig Duitstalig album in de markt gezet “Wo ist das Gefühl”. Normaal probeer je de Duitse markt in te palmen met liedjes door Duitse componisten geschreven, maar Dana waagt haar kansen door haar Vlaamse hits naar het Duits te laten vertalen. Omdat zij bij de kijkers van VTM goed in de markt ligt, nemen die met haar een kerstconcert op dat de 24ste december wordt uitgezonden.

Het lijkt een gewoonte te worden, maar Dana blijft apetrots wanneer zij op het einde van de maand januari 1998 haar vijfde Gouden Oog in ontvangst mag nemen. In die feestelijke sfeer trouwt zij de derde juni met haar partner Wilfried voor de wet en de vijfde juni voor de kerk in haar geboorteplaats Kermt. Vrienden en kennissen worden die dag tussen 16.00 u. en 17.30 u. uitgenodigd voor een receptie in zaal Den Eyck te Kasterlee.

Haar platenfirma EMI, die ook een afdeling in Zuid-Afrika heeft, weet haar daar op een geslaagde manier aan de man te brengen. Tijdens de maand februari van 1998 had Dana ginder al een eerste keer kennis gemaakt met het publiek tijdens een concert in het State Theatre. Om het publiek aan haar kant te krijgen, brengt zij in de maand juni van 1999 het album “In love with you” uit en zet  er twee liedjes in het Afrikaans op: Altyd is en Droom van my geluk. Om hen ook met onze taal vertrouwd te maken, zingt Dana één van haar meest intieme liedjes 1000 keer. De respons is enorm en het album wordt met platina bekroond. Terug thuis blikt zij de cd  ”Ergens in mijn hart” in dat eveneens in 1999 uitkomt, goed voor drie singles: Ik zing vandaag een lied, Alles wat ik doe en Ik mis je adem. Wie goed oplet, heeft intussen door dat Dana zich almaar méér wil profileren als een albumartieste, dus niet meer mikkend op singlehits. Sommigen nemen haar dat niet in dank af en missen de zangeres van de echte schlagers zoals De oude man en de zee, maar Dana wil vooruit en niet blijven stilstaan. Geen wonder dat zij in de Vlaamse Top Tien tevreden moet zijn met een vierde en een vijfde plaats. Wij mogen niet vergeten dat haar manager Jos Eerdekens het intussen voor bekeken houdt. Het almaar groeiende succes van Dana in het buitenland wordt hem teveel. Hij wil zich ook intenser met zijn bedrijf bezighouden. Als nieuwe manager trekt Dana de Zuid-Afrikaan Deon Prinsloo aan die naar Vlaanderen afzakt en Dana trouw zal bijstaan.

Ook TV 1 lonkt naar La Winner en neemt met haar een special op, een soort unplugged, met daarin een aantal akoestische versies van haar bekendste songs. De 31ste januari 1999 kan het publiek in Vlaanderen daarvan genieten. Omdat haar succes in Duitsland aardig meevalt, verschijnt in de loop van de maand april van dat jaar de cd “Mein Weg…” met deze keer wél originele Duitse liedjes van de hand van Duitse componisten, onder andere Uwe Haselsteiner en Peter Grönvall. Het wordt een gezamenlijke productie met aan de knoppen manlief Wilfried Van Baelen, geflankeerd door Mike Ungefehr en Hartmut Pfannenmüller. De Duitse touch is hoorbaar aanwezig en mist zijn effect niet.

In gouden letters staat in Dana’s biografie de datum negen augustus 1999 genoteerd want dan wordt haar dochter Chinouk geboren. Twee maanden later viert zij haar 10-jarige carrière met de dubbel cd “Het beste van Dana Winner”. Goud is de onmiddellijke respons. Als cadeau voor de fans staat Dana de tiende en elfde december in Vorst Nationaal en maakt er gelijk een millenniumfeest van. VTM blikt alles in en zendt het concert de achttiende december integraal uit. Als extraatje wordt dat concert ook integraal op video uitgebracht. Diezelfde maand is zij in Vorst ook nog eens te gast tijdens de show “Holiday On Ice”, de spekgladde ijspret kan voor haar niet op! Omdat Zuid-Afrika het voorbije jaar zo gunstig had gereageerd, wordt ook ginder regelmatig opgetreden en wordt daar speciaal voor de fans in 2000 het album “Yours Forever” uitgebracht met ook deze keer weer enkele liedjes in het Afrikaans: Hou jy nog van my, Sproetjies en de bij ons al eerder geslaagde versie van L’amour ça fait chanter la vie waarmee Jean Vallée in 1978 in Parijs had deelgenomen aan de 23ste editie van het Eurovisiesongfestival en daar de tweede plaats had weggekaapt na de overwinnaar Izhar Cohen die met Abanibi de overwinning voor Israël had weggekaapt. Ook dit Winneralbum wordt in Zuid-Afrika met goud belegd.

Om de hongerige fans te stillen, beslist EMI de verzamelaar “Dana Winner Originele Hits” uit te brengen waarop ook haar allereerste liedjes die zij nog voor Klüger had opgenomen staan, samen met haar klassiekers zoals Westenwind, Hopeloos en Verloren en Ver weg van Eden. Zij aanvaardt in de maand september van dat jaar het meterschap van de actie A.P.M.A., de anti proefdieren mishandeling actie. Om ook  nieuw materiaal aan te bieden, is er in de maand november de cd “Licht en Liefde” met daarop composities van Marc Vanhie,  Marc Paelinck en Evert Verhees. Dana kiest deze keer voor een aantal poppy nummers. Zij heeft prima gegokt, want een tijd later krijgt zij van haar platenfirma een platina exemplaar toegestopt. Ik doe het voor jou en Licht en Liefde zijn terechte singlekeuzes al valt vooral het liedje Vaarwel vader op door zijn apartheid. “Licht en Liefde” is ook de titel van Dana’s theatertournee waarmee zij zo’n vijftien culturele centra bezoekt.

Qua management zit het Dana niet mee, want Deon Prinsloo krijgt heimwee en wil terug naar zijn geboorteland. Zijn plaats wordt in de zomer van 2001 door Paul Theeuws ingenomen. Voor de Zuid-Afrikaanse markt heeft Dana in de loop van de maand februari al haar derde cd opgenomen “Rainbows of Love”. De geijkte formule: in het Afrikaans Sewe reën boë, de Celine Dion topper Ne partez pas sans moi, het gevoelige Goodbye father en het toepasselijke Afrika. Voor de thuismarkt wordt er lang gewikt en gewogen. De voorraad nieuwe liedjes is op. Dana wil dolgraag haar lievelingsliedjes van haar favoriete artiesten van een eigen aanpak voorzien en gaat voor enkele suggesties aankloppen bij Jos van Oosterwijk van VTM. Die stelt voor zo’n vijftien klassiekers op te frissen en uit te brengen onder de titel “Unforgettable”. Liedjes in het Nederlands gezongen doen het anno 2001 niet meer zo goed in de hitlijsten, tenzij je Clouseau heet. Naast Let your love flow, Woman in love en Moonlight Shadows valt vooral het nummer Never Never Never op dat we al eerder kenden in de versie van Shirley Bassey en dat Dana voor de gelegenheid inblikt samen met Frank Galan die zijn deel in het Spaans mag kwelen. Het blijkt een meevaller te zijn, in de BRT Top Dertig de tweeëntwintigste september 2001 onderscheiden met een achtste plaats, voortgaand op de resultaten in die lijst een van haar meest succesvolle hits. Omdat dit concept goed in de smaak valt, volgt er onder de titel “Unforgettable” een tournee. Daarnaast staat Dana de achtste december 2001 nog eens live te schitteren in Vorst Nationaal.

Moest er sowieso een vervolg komen op “Unforgettable”? Dana laat dat in het midden, al had ze die twee albums liever samengebald gezien tot één sterke cd met een selectie van de sterkste nummers uit beide. In 2002 is er dus de opvolger “Unforgettable Too” met daarop het ijzersterke Plaisir d’amour, de haast onafscheidelijke Abba Medley en dan een paar eigenzinnige keuzes zoals Conquest of Paradise, It’s a Heartache en Against All Odds. De fans van het eerste uur en zelfs een aantal programmamakers fronsen de wenkbrauwen. De echte Dana Winner lijkt ver uit de buurt. Maar Dana wil ook deze kant van haar talent etaleren en toont zich als een zangeres pur sang, een vertolkster van liedjes die de status van evergreen allang hebben bereikt. Dit album wordt niet alleen bij ons met goud overladen, maar ook in Zuid-Afrika waar zij intussen de sterrenstatus heeft bereikt. In de maand maart van dat jaar gaat zij op tournee in Zuid-Afrika en treedt daar succesvol op in Bloemfontein, Sun City en Oudtshoorn. Nog steeds op zoek naar de geschikte manager wordt Paul Theeuws bedankt voor zijn bewezen dienst (Paul was té weinig zakenman) en wordt echtgenoot-producer Wilfried tijdelijk voor de zakelijke kar gespannen. Het management van Dana’s eigen label DW Records en de productie van haar concerten worden voortaan gestuurd door Griet De Blende, dochter van Erik van platenfirma Assekrem. In 2003 wordt “10 jaar Het allerbeste van Dana Winner” uitgebracht om te belichten dat Dana tien jaar op de concertplanken staat. Zeventien liedjes in het totaal met als ear catcher het duet Everything I do (I do it for you) samen met Lee Towers. In de maand juni van dat jaar wordt er eindelijk nog eens een Nederlandstalige single uitgebracht Mijn hart zingt van liefde geschreven door Tom Salisbury en Sias Reinecke op tekst van Marc Van Caelenberg. Dit is nog eens een Dana zoals de mensen haar graag horen, een tikkeltje schlager, meezingbaar en vooral opgewekt. Een liedje dat een mens blij stemt.

Voor de Duitse markt, die Dana zeker niet uit het oog wil verliezen, produceert zij de cd “Märchenland der Gefühle”, een selectie uit haar “Unforgettable” cd’s met daarop het opvallende Immer, immer wieder, de Duitse versie van Never, never, never dat zij samen met Frank Galan zingt, op single wordt gezet en bij onze oosterburen binnen de kortste keren de hitstatus verwerft. Ook voor de Deense markt wordt er een aangepaste cd samengesteld, eveneens met veel respons. Dat album “One Way Wind” zal ook in Zweden worden gereleaset waar Dana eveneens op veel reacties mag rekenen. De 22ste oktober van dat jaar geeft zij in het propvolle Sportpaleis van Antwerpen één van haar beste optredens ooit. Zij staat daar niet alleen op de planken, maar nodigt collega Belle Perez en de Franse pianovirtuoos Richard Clayderman uit om samen met haar te zingen. Op dvd worden in ons land de fans verwend met beelden van dat concert, “Dana Winner 10 jaar in concert”. Omdat zij erg veel van sfeer houdt geeft Dana in de staart van dat jaar ook nog een rist intieme concerten “Unplugged Kerstspecials”.

Het mag gewaagd lijken je collega’s te beoordelen, maar in 2004 gaat Dana toch akkoord met het voorstel van de VRT haar als voorzitter van de jury van “Eurosong” aan te stellen. 360 artiesten schrijven zich in, achtentwintig worden geselecteerd en verspreid over vier voorronden. De finale wordt een strijd tussen Natalia, Barbara Dex en Alides Hidding, Elsie Morais, Roxanne, Raf Van Brussel en Xandee die uiteindelijk met het liedje 1 life naar Istanboel in Turkije mag om daar onze Belgische driekleur te verdedigen. Zij eindigt op de tweeëntwintigste plaats. Winnares wordt Ruslana voor Oekraïne met Wild dances. Net als Will Tura bijvoorbeeld zal Dana nooit meedingen naar een plaatsje bij de geselecteerden voor het Eurovisiesongfestival, maar dat ter zijde. In 2004 staat zij op de affiche voor de derde editie van “Rimpelrock” in Kiewit-Hasselt samen met Johnny Logan. Drie jaar later opnieuw, deze keer met onder meer Helmut Lotti en Vicky Leandros, nog eens twee jaar later, dan met Clouseau en Billy Ocean en in 2013 samen met Engelbert Humperdinck en Gérard Lenorman. In november 2004 staat Zuid-Afrika opnieuw in haar agenda met deze keer een grote concerttournee: acht concerten, verspreid over twee weken. In de slipstream daarvan wordt ginder de cd “Thank you for the music” uitgebracht. Zij rondt dat jaar af met negen sfeervolle kerstconcerten waarin zij zowel typische kerstliedjes als haar eigen repertoire brengt.

Omdat zij almaar vaker haar stem wil laten horen zoals die echt klinkt, zonder franjes, trekt zij naar de theaters met het programma “Puur” waarmee zij veel lof mag opstrijken. Er zit ook een nieuw album in de pijplijn “Beautiful Life” waarvan de single Sail Away, geschreven door de gebroeders Paelinck, de voorbode is. Ook nu weer staat Wilfried Van Baelen aan het roer daarbij geruggesteund door Tjeerd van Zanen en Tom Salisbury. Wilfried heeft intussen het management doorgespeeld naar Gino Moerman die precies weet hoe hij Dana moet verder loodsen. Niet alle liedjes op dit album zijn Engelstalig: Stand Van De Maan en Tweede Jeugd laten horen dat zij haar moedertaal zeker niet vergeten is. Het wordt ook opgesmukt met haar Franse versie van Ik hou van jou, Je pense à toi. Zelfs in die taal bekt Dana uitstekend. Dat album “Beautiful Life” wordt ook iets later in Nederland, Zuid-Afrika, Duitsland en Scandinavië uitgebracht. Omdat haar provincie Limburg een schitterende concertzaal herbergt, treedt zij de 27ste november op in de Ethias Arena. Het einde van dat jaar kleurt zij nu eens niet in met optredens in enkele Vlaamse kerken, maar zij staat samen met het Galaxy Symphonic Orchestra op de planken tijdens een achttal tot in de kleinste details uitgewerkte kerstconcerten.

De singletjes Kijk om je heen en Het Dorp, oorspronkelijk van Jean Ferrat en bij ons bekend in de versie van Wim Sonneveld, kondigden het al aan, in 2006 komt er eindelijk nog eens een echte Dana Winner album op de markt “Als je lacht”. Kijk om je heen geraakt in de maand november 2006 tot op acht in de Vlaamse Top Tien, maar ook tot op acht in de BRT Top Dertig wat op zich een meer dan behoorlijke prestatie is. “Als je lacht”, de titelsong van haar nieuw album, is een bewerking van de latinoklassieker Ansiedad, ooit een evergreen voor Nat King Cole en nadien nog eens onder handen genomen door Viktor Lazlo. Als je lacht is ook genieten, als je er tenminste de juiste oren voor hebt, van een uitstekende productie, ook nu weer het werk van Wilfried Van Baelen. Als rode draad staat het begrip “tijd’” op deze cd centraal, een soort reactie op de drive en het hoge tempo waarmee de meeste mensen hun leven leven. Dana heeft intussen leren neen zeggen en haar tempo zelf bepalen, regelmatig leren halthouden. Zij kiest voor dit album een aantal teksten om u tegen te zeggen, geschreven door onder meer Stefaan Fernande en Tjeerd van Zanen. Leuk meegenomen is het liedje Zoals jij tovert met de tijd, een duet met de Nederlandse zanger Vinzzent. Haar Zuid-Afrika tournee krijgt een wrange bijsmaak wanneer organisator Marius de Lange aan de haal blijkt te zijn gegaan met de inkomsten. Louis van Wyckn manager van de Zuid-Afrikaanse zanger Steve Hofmeyer, koppelt haar in zijn thuisland aan zijn poulain. En met veel bijval. Ondanks het succes van de single Als je lacht die in de Duitse versie Wenn du lachst bij onze oosterburen een dijk van een hit wordt, geeft Dana Winner in de editie van Dag Allemaal van de zesde november van 2006 toe dat haar huwelijk met Wilfried Van Baelen erop zit. Zij zijn in alle stilte uit mekaar gegaan. Zij zal enkele jaren later een vaste relatie beginnen met werf-projectleider Marc Brouwers. “Wenn du lachst” is ook de titel van het nieuwe album van Dana dat in Luxemburg, Duitsland en Oostenrijk vaak de kassa zal passeren. Met de release van deze cd wordt ook aandacht besteed aan het feit dat Dana in Duitsland al tien jaar lang graag gehoord en gezien wordt. Diverse tv-optredens bevestigen dat.

2007 wordt een jaar van veel optreden: in Duitsland aan de zijde van Frank Galan, in Nederland met haar tournee “Ik hou van jou” en optredens in haar tweede thuisland Zuid-Afrika. In het fel gesmaakte Eén-programma “Zo is er maar één” zingt zij haar versie van Als de dag van toen van Reinhard Mey dat de meesten eigenlijk beter kennen in de onsterfelijke cover van Mama’s Jasje. Haar platenfirma EMI weet als geen ander dat de fans dol zijn op haar repertoire en brengen in de reeks “The Platinum Collection” een box uit met daarin drie cd’s boordevol gouden hits. Hierop zingt Dana zestig liedjes in vijf talen. Om dit album extra weerklank te geven, staan er in het najaar vijf grootse concerten op het getouw.

Op zoek naar een nieuwe wind beslist EMI niet meer aan te kloppen bij Wilfried Van Baelen, maar wel bij de Nederlandse producer, arrangeur en liedjesschrijver Edwin van Hoevelaak die onder meer Jeroen Van der Boom en Nick en Simon onder zijn vleugels heeft. Dana wil niet meer terugblikken, maar vooral vooruitkijken naar een nieuwe muzikale toekomst. Het verleden mag haar dan gemaakt hebben tot wat zij anno 2008 is, zij wil nieuwe paden bewandelen, vooral muzikale. Zij trekt naar de Rooftop Studio’s Holten in Nederland en gaat daar onder het toeziend oog van haar toenmalige manager Gino Moerman dertien liedjes inblikken voor haar nieuwe cd “Tussen nu en morgen” die in de maand november wordt geboren.  Edwin van Hoevelaak levert het gros van de songs. Als bonus track staat op deze cd het duet Als je alles weet gezongen door Dana samen met André Hazes die vier jaar eerder was overleden. Tussen nu en morgen wordt op single uitgebracht, al wordt het liedje Als jij me aanraakt vaker gedraaid op de radio en valt qua schoonheid en impact vooral het nummer Niet mijn gevoel op, volgens kenners één van de mooiste liedjes die Dana ooit heeft opgenomen. Het album wordt de hemel in geprezen. De Nederlandse pers omschrijft haar als de vrouwelijke Borsato en stellen het op prijs dat haar schlagergehalte zo goed als verdwenen is. Nederland is gulzig en boekt bij de start van 2008 vijfentwintig concerten met haar in de hoofdrol. Op het stadhuis van Aarschot ontvangt Dana Winner de “Golden Lifetime Award” die zij krijgt als blijk van waardering voor haar twintigjarige loopbaan. Ook in Duitsland wordt haar succesvolle verzamelaar in de reeks “The Platinum Collection” uitgebracht, aangevuld met twee nieuwe liedjes Soweit die Sehnsucht reicht en In meinen Armen. “Tussen nu en morgen” wordt vertaald voor de Zuid-Afrikaanse markt “Between now and tomorrow”. In Bokrijk wordt een nieuwe zaal in gebruik genomen “Hangar ’58″. Dana is de eerste die daar mag optreden en koppelt dat meteen aan het goede doel met name de actie “Een hart voor Limburg”.

2010 betekent de start van een nieuwe theatertournee “Een wereld vol verschillen” waarmee zij zowel door Nederland als Vlaanderen trekt. Het wordt geen groots uitpakken, integendeel. De puurheid en schoonheid van haar liedjes en haar stem staan centraal met op de achtergrond een bescheiden orkest en een fris decor. Als kers op de taart treedt zij met dit programma ook op in het Casino Kursaal van Oostende. Omdat de fans er maar niet genoeg van krijgen bundelt haar platenfirma veertig van haar grootste hits samen op het album “Alle 40″. In het Eén-programma “Vlaanderen Muziekland”, gepresenteerd door Geena Lisa,  zingt zij Laat ons een bloem van Louis Neefs en Het is een nacht van Guus Meeuwis. In alle stilte wordt dan al gewerkt aan de cd “Parels uit de Noordzee”. Haar vorig album is niet geworden wat zij ervan verwacht had en Dana keert terug naar de man die haar altijd goed heeft aangevoeld, Wilfried Van Baelen, en neemt in de haar vertrouwde Galaxy Studio in Mol elf klassiekers uit de Lage Landen op: Een lied voor kinderen van Dimitri Van Toren, Brussel van Johan Verminnen, C’est ma vie van Salvatore Adamo, Drie Zomers Lang van Conny Vandenbos, Wat een leven van Louis Neefs … De meningen zijn verdeeld, maar ook deze keer doet Dana haar ding, al vinden sommigen dat je van dergelijke liedjes hoort af te blijven. In “Hangar ’58″ op het Domein van Bokrijk blikt Dana op het einde van het jaar een kerstspecial in die iets later in Nederland en Vlaanderen op televisie zal te zien zijn.

De tournee “Parels uit de Noordzee” scoort zo goed, dat er begin 2011 een vervolg aan wordt gebreid. Toch moet Dana en haar entourage vaststellen dat de belangstelling voor haar concerten in Vlaanderen taant. De Nederlandse televisie beslist “Parels uit de Noordzee” in te blikken om later uit te zenden via Max TV. In het najaar van 2011 zijn die beelden ook op dvd verkrijgbaar. Anne TV in Vlaanderen zendt “Dana Winner Unplugged” uit, echt iets dat Dana na aan het hart ligt: haar liedjes zonder veel omhaal, puur en zo zuiver mogelijk brengen. In Zuid-Afrika neemt zij het liedje Life is beautiful op samen met Patrizio Buanne, goed voor een aantal concerten in Kaapstad en Johannesburg. Als eindejaarscadeau verschijnt eind 2011 het album en de dvd “Kerst met Dana Winner, live uit Bokrijk” met naast het klassieke repertoire liedjes als Amazing Grace, You raise me up en Sound of Silence. Ook in 2012 staan er tal van concerten op het getouw. Zij brengt daarin een mix van haar eigen hits, gekoppeld aan vroegere successen van Ann Christy, Will Tura, Louis Neefs enz… Omdat er lang wordt aangedrongen door de organisatoren zegt Dana ook ja om op te treden tijdens de zevende editie van het Schlagerfestival in de Ethias Arena in Hasselt met naast haar op de affiche: Sam Gooris, Frans Bauer, Willy Sommers, Bart Kaëll, Christoff, Jo Vally enz… Alsof het niet op kan besluit EMI nog maar eens een compilatie in de markt te zetten, deze keer  onder de titel “Triple Best Of”, goed voor zestig liedjes. Het album komt zowel in Nederland als in Vlaanderen op de markt.

Na een stilte die twee jaar duurt, pakt Dana in de maand juli van 2014 uit met een Engelstalige single The One geschreven door Gert Keppens en Marc Vanhie die ook voor de productie instaat. In interviews vertelt Dana dat deze single de voorbode is van een meertalige cd die op het einde van het jaar in de rekken moet liggen. “Bloom” ligt er in oktober met daarop tien nieuwe songs. Voor de fans is het even wennen. Dana pakt uit met liedjes in vijf talen: House of cards en Love song about me afgeleverd door Jud Friedman die ooit samenwerkte met Whitney Houston. Voorts Lied van hoop, Mein Wort, Tant d’amour à vivre, van de hand van Jérôme Attal die onder meer voor Johnny Hallyday en Vanessa Paradis schreef. Op dit album staat ook het nummer Niemand kan van Marc Vanhie en Stefaan Fernande en de half september 2014 verschenen single Hou vast geschreven door Erik Vlasblom en Jan Beuving. De zevenentwintigste september staat Dana met deze laatste op zeventien in de Vlaamse Top Vijftig. Zij pakt in haar woordje uitleg dat bij het album hoort uit met wat toelichting bij de titel: “Het is een mooi woord met een warme klank en een bijzondere betekenis, want bloom wil zoveel zeggen als open bloeien. Ik hou van dat beeld: een album met liedjes die open bloeien als de prachtige bloesem van een boom.” Op het album wordt Dana begeleid door het gerenommeerde Metropoolorkest uit Nederland onder leiding van Tom Bakker. Het album wordt in eigen beheer uitgebracht op haar label DW Records. Dit heeft als voordeel dat Dana haar eigen ding kan doen en geen compromissen hoeft te sluiten. Dana mikt met dit album duidelijk op een internationale tournee waarmee zij in maart en april 2015 door Zuid-Afrika trekt en aansluitend door Duitsland.

De  zeventiende juli 2015 verscheen Lief zo Lief, de nieuwste single van Dana Winner geschreven door Stefaan Fernande en Marc Vanhie. Op de Belgische Nationale Feestdag, 21 juli, nodigde Dana heel wat vrienden en familie bij haar thuis uit. In haar achtertuin namen ze een videoclip op bij deze song.

De negentiende november 2015 gaat de nieuwe theatertour van Dana van start “Leven vol liefde”. Dana breit daarin haar liedjes aan elkaar met pikante en grappige bindteksten. Zij vertelt vooral over haar ervaringen met de liefde die in vele gedaantes in haar leven opdoken: kalverliefde, haar eerste kus, passionele liefde, geflirt, romantiek, de valkuilen van de liefde enz. Zij zingt de mooiste liefdesliedjes  waarmee ze ons op tijd en stond zelfs weet te verrassen. Dana wisselt haar eigen klassiekers af met minder bekende songs uit haar liefdesrepertoire, met daarnaast ook oog en oor voor werk van anderen.

Eind november 2015 tekent Dana Winner een platencontract bij Universal Music Belgium. Hun general manager Patrick Guns daarover: “Dana Winner behoort al jaren tot de absolute top in Vlaanderen en Nederland en zij stond hoog op onze wenslijst van de te tekenen artiesten. Ons team is er trots op dat we een artieste met zo’n klasse en uitstraling een muzikale thuis kunnen bieden.

Traditiegetrouw gaat Dana eind 2015 ook on the road met een apart kerstrepertoire. Zo is zij van de zeventiende tot en met de zesentwintigste december te gast in Nederland en Vlaanderen met de show “Kerst met Dana Winner”, samen met met het koor De  Vaertsinger.

Maandag de elfde januari 2016 startte op VTM de tweede reeks van “Liefde Voor Muziek” (de opnamen hadden plaats in een kasteel buiten Porreres in Mallorca). In de eerste aflevering ging Dana Winner al meteen met de eer en de pluimen lopen. Haar Nederlandstalige versie van Sobrevivire van Belle Perez bewoog Belle zelfs tot tranen. Het nummer deed haar onwillekeurig terugdenken aan een niet zo fijne periode uit haar leven en dat weekte aardig wat emoties bij haar los. De dag nadien stond Dana met Weer Verder Gaan op de eerste plaats in de Belgische iTunes-downloadlijst. Een glansprestatie als je er rekening mee houdt dat David Bowie net was overleden en er massaal nummers van hem werden gekocht. Vorig jaar bracht de deelname van Stan Van Samang aan “Liefde Voor Muziek” heel wat teweeg en veroorzaakte een ware tsunami in zijn carrière. Dana weet waaraan zij zich de komende maanden mag verwachten. De drieëntwintigste januari staat Dana op één met Weer verder gaan in de Vlaamse Top 50.

De derde maart 2016 stelt Dana in het “Modemuseum” te Hasselt haar nieuwste album “Puur” voor. Het album is voor de release al meteen goed voor goud met méér dan tienduizend verkochte exemplaren in België. Vrijdag de elfde maart kwam ze  met haar gloednieuwe albumPuurop de eerste plaats binnen in zowel de Vlaamse als Belgische Ultratop lijst. De cd bevat de drie singles bekend van het programma “Liefde voor Muziek”: Weer verder gaan, Een zee vol dromen en One moment in time. Het album werd opgenomen met de begeleidingsband van “Liefde Voor Muziek”, onder leiding van Jeroen Swinnen.

Het effect van “Liefde voor Muziek” werkte nog lang na voor Dana Winner, want op zondag de 21ste augustus 2016 kreeg zij tijdens “Radio 2 Zomerhit 2016″, rechtstreeks uitgezonden op Eén en Radio 2 vanuit Blankenberge, uit handen van de Thuis-actrices Leen Dendievel en Marleen Merckx de prijs van “Beste Zangeres” en gaf daarmee haar medekandidaten Natalia, Emma Bale en Laura Tesoro het nakijken.

Vrijdag de 26ste november 2016 brengt Dana met het oog op Kerstmis een luxe editie uit van haar succesvolle album “Puur”. Op “Puur Deluxe” staan een aantal nieuwe tracks waaronder de opvallende nieuwe single De liefde wint, een geschikte boodschap voor de aankomende feestdagen. We herkennen in de melodie wellicht de Enya-song I dreamt I dwelt in marble halls, oorspronkelijk een aria daterend van 1843, geschreven door M.Balfe voor zijn opera “The Bohemian Girl”. Om dat lied een groter draagvlak te geven, riep Dana Winner de hulp in van Herman Van Rompuy. Die waagt zich aan een opmerkelijke parlando op Dana’s nieuwe single. Dana schreef het nummer naar aanleiding van de terreuraanslagen en het onpeilbare kinderleed dat daaruit voortvloeit.

De 17de november 2017 ligt Dana’s nieuwste album “Eerste Liefde” in de etalage. “Het album is een persoonlijke muzikale reis en ontdekkingstocht waarop ik de mensen graag wil meenemen,” aldus Dana. De titelsong is gelijk ook haar nieuwste single, een vertaling van Who’ll stop the rain van Creedence Clearwater Revival. “Dat nummer vat voor mij het verhaal van de plaat mooi samen,” zegt Dana. “Mijn eerste liefde was muziek en die liefde is door de jaren heen alleen maar gegroeid. Ik ben de jongste van vijf kinderen en dus werd ik dankzij mijn ouders, mijn zus en drie oudere broers geïnspireerd door zeer uiteenlopende muziekstijlen, uit verschillende periodes.” Voor dit album ging Dana speciaal samenwerken met Frank Vander Linde van De Mens. Hij vertaalde onder meer Nothing Else Matters uit 1991 van Metallica als Jouw Liefde Is Alles en San Francisco uit 1967 van Scott McKenzie werd, op aangeven van Dana, Nergens-huizen. Dat “Eerste Liefde” zo snel na haar met platina bekroonde cd “Puur” komt, heeft te maken met het gevoel dat Dana snel kreeg: dat ze op dat elan moest doorgaan. “Zoveel kansen om je carrière van nieuwe zuurstof te voorzien, krijg je als artiest niet elke dag. Na die doorstart, dankzij het VTM-programma “Liefde voor Muziek”, had ik het gevoel dat de mensen me herontdekt hebben en daar wil ik nu volop van genieten!

tekst en research: Marc Brillouet

© 2016 Daisy Lane & Marc Brillouet