Danny Fabry

Geplaatst in Artiesten

Danny Fabry werd als Robert Esseldeurs de derde augustus 1948 in Leuven geboren. Twee oudere zussen (respectievelijk twee en vier jaar ouder) waren er  om hem extra in de watten te leggen. Zijn ouders runden een melkbedrijf, dus veel vrije tijd was er niet om zich met de kinderen bezig te houden, al heeft Danny er wel zijn zakelijk instinct aan te danken. Thuis schoot er dus ook niet veel tijd over om naar muziek te luisteren. Danny was trouwens de enige die graag met muziek bezig was. Op zijn twaalfde krijgt hij van zijn vader een akoestische gitaar en begint muziek te studeren.  Hij gaat naar de lagere school in Erps-Kwerps en vervolgens naar de technische school in Zaventem om daar de afdeling elektriciteit te volgen en zijn A2-diploma te behalen.  Al zijn vrije tijd stopt hij in het zingen en het gitaarspelen. Voor de grap schrijven zijn vrienden hem in voor een crochetwedstrijd. Danny herinnert zich vaag dat hij een jaar of dertien moet geweest zijn, want op dat moment stond Peter Koelewijn hoog in de hitlijsten met Kom van dat dak af en dat is dan ook het liedje dat hij daar toen zong, zijn allereerste optreden trouwens voor een live-publiek.

Rock ’n roll was het genre dat Robert, laten wij hem zo nog even noemen, in het begin het meest bezighield. Hij was in die tijd een behoorlijk gitarist en het kon dan ook niet lang uitblijven of hij werd gevraagd door enkele popgroepjes. Zo speelde hij een tijd lang bij orkestjes als The Young Devils en The Beatnicks. Voor Robert een zware dobber, want hij stond ‘s ochtends vroeg op om zijn ouders te helpen in hun melkbedrijf, nadien trok hij naar school om vooral tijdens de weekends op te treden. Hoe vreemd het misschien mag klinken, maar de muziek die Robert toen samen met die groepjes bracht, waren vooral de hits van The Rolling Stones. De overige toenmalige hits kwamen ook aan bod, behalve dan die van The Beatles, want dat kon je als Stonesfan niet maken. Om in te kaderen en nooit te vergeten is het feit dat toen The Rolling Stones in 1964 in het “Amerikaans Theater” op de Heizel bij Nonkel Bob en Tante Terry  te gast waren en zij in de buurt van het “Atomium” gingen eten en dat Danny en zijn band tijdens dat etentje voor hen mochten spelen. Omdat Robert basgitaar speelde, kreeg hij achteraf een schouderklop van Bill Wyman, de basgitarist van The Stones.

Na zijn legerdienst komt  Robert  via de heer Swaelens, voormalig directeur bij platenfirma EMI en een goede kennis van pa Esseldeurs, bij EMI terecht en mag daar in de afdeling publiciteit gaan werken.  Hij houdt dat twee jaar vol. Hij neemt voor EMI samen met producer Jeff De Boeck enkele singles op, maar zonder succes, liedjes als Liefde en trouw geschreven door Robert zelf samen met Yan Nick (Jan Theys) en Marc Servio die ook voor Ann Christy, John Terra en De Strangers schreef. Er werd opgenomen in de studio’s waar in die tijd Salvatore Adamo zijn Sans toi ma mie had ingeblikt en dat Jeff ook geproduceerd had. Nadien waren er de singles  Donkerrode haren en Een zalig leven, maar die deden niets in de Vlaamse Top Tien. Beter lukte het met het nummer Ik voel me zo gelukkig met op de B-kant Donkerrode haar waarmee hij de achtentwintigste november 1971 tot op zeven geraakte in de Vlaamse hitlijsten. Intussen had Robert zijn eigen begeleidingsorkest opgericht, The Spotlights, en een artiestennaam gekozen, Danny Love, maar dat vond de directie van EMI maar niks.  Daar werd geopteerd voor Danny Fabry. Die naam leende Danny van Daniël Fabry, een Franse jongen die zijn ouders tijdens hun vakantie in Frankrijk hadden leren kennen en die plots op achttienjarige leeftijd ten gevolge van een ongeval was overleden.

De toenmalige baas van EMI, meneer Swaelens , verhuist op zekere dag naar platenfirma BASF en neemt Danny Fabry mee op voorwaarde dat hij uitsluitend in het Nederlands zal zingen. Romain De Smet wordt zijn  producer die op datzelfde label ook de producties verzorgt van Cindy en James Lloyd. Danny mag opnemen in een behoorlijk grote studio begeleid door onder meer gitarist Freddy Sunder en de strijkers van het orkest van Francis Bay. Zijn eerste single  Kom aan de telefoon Angelina is in 1972 meteen een top tien hit in de Vlaamse hitlijsten. Geen origineel nummer, want het was het jaar voordien een hit in Italië voor Fojetta onder de titel Voglio cambiare aria. Van zijn eerste hit neemt Danny ook een Franstalige versie op Décroche ton téléphone Angelina. Pa mag dan fier zijn, hij had toch liever gehad dat zijn zoon een diploma had behaald, want hoelang gaat dit avontuur duren. Danny beslist op dat moment om fulltime zanger te worden en dat ziet pa dus niet graag gebeuren. Uiteindelijk zal hij ongelijk krijgen, maar dan moeten we eerst nog even voortvertellen!

De daaropvolgende singles doen het niet onaardig. Producer Romain De Smet beslist welke liedjes al dan niet in aanmerking komen. Kijk eens diep in m’n ogen gekoppeld aan Een beetje liefde staat de zeventiende juni 1973 op zes in de Vlaamse Top Tien. Kijk eens diep in m’n ogen geraakt zelfs tot op achttien in de BRT Top Dertig. Optredens volgen aan de lopende band, want heel veel Vlaamse artiesten had je toen niet.  Datzelfde jaar neemt Danny deel aan “Hit ’73″, een jaar eerder gestart als het eerste interprovinciaal festival van het Nederlandstalige lied met de bedoeling de Belgische muziek-en showsector te stimuleren.  In 1973 heeft het festival in Blankenberge plaats met in het totaal vijftien Vlaamse vedetten waaronder: Jacky Lafon, Micha Marah, Paul Roelandt, Jennifer en Danny Fabry. Dat jaar wint Ann Michel met Niet huilen en gaat de persprijs naar Norma Hendy met Een jongen naar mijn zin.

Danny Fabry, die in de loop van zijn carrière wel vaker uit is op een stunt, neemt in 1974 de uitdaging aan in een circus aan de kust te gaan optreden. Hij gaat zelfs een act met beren en leeuwen niet uit de weg gaat. Dat is een vermoeiende periode, want er wordt zestig dagen na mekaar gewerkt, maar voor hem een kostbare leerschool. In die periode ontmoet hij Christiana Truyers, de eerste februari 1952 in Heusden-Zolder geboren. Net als Danny is zij er op jonge leeftijd als de kippen bij om te gaan zingen. Tijdens een zangwedstrijd brengt zij Zwei kleiner Italiener van Conny Froboes. Als Suzy neemt zij in 1975 twee plaatjes op Doe het licht maar uit en ‘n Leven zonder jou (het thema uit de film “De verbrande brug”).  Net dan leert zij Danny kennen die zich met haar zangloopbaan zal bezighouden. Zij mag mee optreden met zijn orkest en zorgt voor de moderne touch. Zo mag zij onder andere liedjes van Abba zingen die toen erg in trek waren.

BASF beslist midden de jaren zeventig te stoppen met Vlaamse artiesten op te nemen. Gelukkig krijgt Danny in 1975 een telefoontje van Johnny Hoes die vraagt of hij van BASF niet wil overstappen naar diens platenfirma Telstar, een niet zo goede keuze blijkt achteraf, want hier verzuipt Danny tussen een massa andere zangers. Hoes beslist het met Danny over een typisch Hollandse boeg te gooien en dat voelt Danny meteen aan als een soort keurslijf, maar hij waagt zijn kansen. Hij zal bij Hoes echter niet lang blijven, al is die periode toch goed voor enkele singles waarvan wij vooral Juanita onthouden, de vijfde oktober 1975 goed voor een derde plaats in de Vlaamse Top Tien. Danny schreef dit nummer samen met Hoes die besloot dit op zijn Gnome label uit te brengen. Dat label was in 1970 door Sylvain  Tack opgericht, maar vier jaar later verkocht aan Johnny Hoes die het bij zijn firma Telstar onderbrengt. In 1975 scheidt Danny van zijn eerste vrouw. Hij houdt aan dat huwelijk één zoon over, Danny Fabry Junior.  Tussen zijn eerste hit bij Hoes en eind 1977 zal Danny nog een aantal keren in de Vlaamse Top Tien opduiken met achtereenvolgens: Oh Carole, Op een warme zomernacht señorita, Meisje met je treurige ogen en Ik ben zo eenzaam zonder jou.

Hij ontmoet op zekere dag Johnny Blenco en die weet hem ervan te overtuigen over te stappen naar Limbo Records. Bij Telstar ging er veel aandacht uit naar het lanceren van Doe Maar en stond De Zangeres Zonder Naam erg vooraan. Voor Danny was het vaak achteraan aanschuiven en dat had Johnny Blenco door en hij weet Danny over te halen naar zijn Limbo label over te stappen. Dit Belgisch label was opgericht door Martin de Haeck met de bedoeling aanvankelijk uitsluitend Vlaamse artiesten te releasen. Martin werkte nauw samen met Johnny Blenco van Blenco Music. Zij tippen vooral op echte meezingers. Blenco leert Danny om platen op te nemen bedoeld voor een breed publiek, méér nog, voor jan met de pet. In het begin is Danny niet overtuigd, maar hij moet Blenco snel gelijk geven. Danny gaat niet alleen platen opnemen voor deze firma, maar zorgt ervoor dat hij hun opnamen gaat pluggen.  Het is de periode dat Danny met zijn eigen band ook vaak in Nederland zal optreden. Het eerste succes dat Danny bij hen scoort is in de lente van 1981 met het nummer Donna Maria gekoppeld aan Laat mij de liefde weer beleven, goed voor een eerste plaats in de Vlaamse Top Tien. Met de opvolger Ik ben alleen vannacht geraakt hij tot op de tweede plaats. Blenco helpt Danny op die manier aan enkele van zijn grootste hits, net op een moment dat de Vlaamse showbizz in elkaar stuikt. Zij trekken hier enkele wijze lessen uit en besluiten wijselijk  in het Engels te gaan opnemen. In 1982 komt Danny op de proppen met Please be careful with my heart geschreven door Johnny Blenco en Harry Silver. De vrije zenders schieten op dat moment in Vlaanderen als paddestoelen uit de grond en happen gretig toe.

Danny merkt dat hij plots met deze singles een graag gehoorde gast is in de Top Dertig. Met Please be careful with my heart staat hij de zevenentwintigste maart 1982 op zes in de BRT Top Dertig. Just a little smile, een vertaling van Du bist nicht allein van Roy Black, doet het ook uitstekend. Het wordt zelfs de hoogste notering ooit voor Danny in de BRT Top Dertig. De vierentwintigste juli staat hij op de tweede plaats.  Ook de singles I remember you geschreven door Johnny Blenco en Roland Verlooven en It’s a sin to miss a kiss from you, opnieuw een song van Johnny Blenco in samenwerking met Harry Silver worden positief onthaald.  I remember you bereikt een zevende plaats in de BRT Top Dertig en It’s a sin to miss a kiss from you een achtste.

In die tijd werkte Danny Fabry ook als vertegenwoordiger voor zijn platenfirma Limbo Records. Hij ging met zijn eigen platen leuren per manier van spreken. Hij promootte niet alleen zijn  platen bij de radio, maar bracht ze ook aan de man in de winkel. Hij legde daar vrij vlotte contacten en de winkeliers wilden in ruil wel wat terugdoen en prijsden hem al eens sneller aan dan zij dat met andere artiesten deden. Er werd toen gemompeld dat hij zou knoeien met de verkoopcijfers om op die manier toch maar in de hitlijsten te geraken. Enkele platen gratis geven bij een bestelling van bijvoorbeeld twintig singles is volgens Danny nooit gebeurd. Hij werkte voor een Nederlander met een kleine firma en die wilde zich niet met dergelijke praktijken bezighouden.

Ook Conny, met wie hij intussen gehuwd was, gaat weer singles opnemen. Danny weet dat duetten het vaak goed doen en beslist in 1983 met haar het door hemzelf samen met Johnny en Harry geschreven Love me again op te nemen. Hij beslist pas nu met haar samen te zingen, omdat hij haar eerst via optredens in Vlaanderen vertrouwd had laten worden met het publiek. Conny scoort ook in haar eentje door een cover op te nemen van We gotta stop van Liliane Saint-Pierre. Johnny Blenco is haar producer en Connny zal tot in 1987 met hem samenwerken. Het levert haar hits op als: Koningin van de nacht, Wat zijn mijn tranen waard en Hoe moet ik verder zonder jou. Zij brengt ook regelmatig duetten uit met Danny: Zo is het leven (C’est la vie), Het zijn allemaal maar praatjes en Trouw. Velen zijn intussen vergeten dat deze liedjes allemaal  op de eerste plaats in de Vlaamse Top Tien belandden.

Op verzoek van zijn vele fans en na advies van Johnny Blenco brengt Danny Fabry in 1985, hij staat dan 15 jaar op de planken, toch nog eens een Nederlandstalige single uit en dat wordt Als je eenzaam bent vannacht. Dat eenzaam zijn moeten wij niet letterlijk nemen, want hij trouwt dat jaar met Conny. Hij vertaalt Love me warm and tender van Paul Anka. De fans belonen hem de negende maart 1985 met een eerste plaats in de Vlaamse Top Tien. Paul Anka ligt hem zo na aan het hart dat hij in 1986 Dance on little girl van Anka vertaalt als Dans nog eenmaal met mij. Ook deze keer is het raak en opnieuw een nummer één. Het geluk kan niet op, de tiende januari 1987 is het groot feest, want met Alles gaat over, een cover van Only the lonely van Roy Orbison, is Danny toe aan zijn vijfde opeenvolgende nummer één.

In 1987 houdt Danny het bij Blenco voor bekeken en klopt aan bij de in die tijd razend populaire producer Roger Baeten. Danny wilde al vroeger met hem scheep gaan, maar Roger hield de boot wat af tot hij vond dat de tijd rijp was en hij het geschikte nummer voor Danny klaar had. Danny was immers dringend op zoek naar vooral nieuwe songs, een beetje weg van de covers. Hij  gaat zelf in zijn eigen producties investeren. Hij weet dat het via optredens zal renderen. Hoofdzaak voor Danny is dat hij eindelijk eens wil samenwerken met een goede producer. Roger zelf had in de jaren zeventig torenhoog gescoord met Blijf je bij mij, had zich nadien wat uit de showbusiness teruggetrokken tot hij in 1982 uitpakte met een Engelstalig repertoire onder de naam B. Rodgers. Dat jaar scoort Roger een paar keer in de BRT Top Dertig met achtereenvolgens: I feel so good, Tonight en Love you my love. Roger krijgt almaar meer de vraag van zijn collega’s of hij voor hen geen liedjes wil schrijven en produceren. Daar gaat hij zich almaar meer mee bezighouden en schrijft in die tijd een rist hits voor Phil Kevin, Salim Seghers en Mieke. Ook Danny gaat dus bij hem langs.

 

Ik ben zo verliefd geraakt in 1987 zonder veel moeite tot op de twaalfde plaats van de BRT Top Dertig. In de Vlaamse Top Tien zit er een nummer 1 in, net zoals voor de volgende Blijf je bij mij, een cover van Rogers nummer één hit uit 1974. In een productie van Roger Baeten scoort Danny de twintigste februari 1988 opnieuw een nummer één, deze keer met Ik mis je, een cover van Ma femme van Sacha Distel. In de BRT Top Dertig zit er deze keer een vierde plaats in. In het kielzog van die single  volgt het duet met Conny Ça c’est la vie waarmee zij de zestiende september 1989 op één staan in de Vlaamse hitlijsten. Conny is intussen ook bij Roger gaan aankloppen om samen te werken en dat resulteert voor haar onder andere in de nummer één Jij doet het, een cover van You Got It van Roy Orbison. Hun singles brengen Danny en Conny voorlopig uit op hun eigen Diamonds label. Door hun succes en de komst van VTM en “Tien om te Zien” waardoor Vlaamse artiesten weer volop in de picture staan, staat plots een van de grootste platenfirma’s Sony bij Danny en Conny aan de deur en biedt hun een contract voor twee jaar aan. Zij weten dat Danny per maand zo’n dertig keer met zijn orkest optreedt. Hij heeft op dat moment niet alleen vijf steengoede muzikanten waaronder Wim Claes en twee technici  (eigen klank en belichting),  maar ook twee zangeressen. Vijf uur aan een stuk optreden, daar draaien zij hun hand niet voor om.  Sony is zeer goed op de hoogte van hun populariteit. In 1990 is er op het Sony/CBS label het album “Conny & Danny Fabry”, een mix van liedjes afwisselend gezongen door Danny en Conny, een soort compilatie met daarop songs door Roger Baeten geschreven en het producersduo Phil Wilde en Peter Bauwens. Op dit album ondermeer Jij gekke mama, dat wij kennen in de Italiaanse hitversie Viva la mamma van Eduardo Bennato en waarmee Conny de dertiende  januari 1990 op 1 staat in de Vlaamse Top Tien én You know I love you gezongen door Danny en dat eerder in ons land een hit was voor de Franse zanger Shake.

Danny, die voortdurend naar hitgevoelige nummers blijft zoeken, stapt naar Sony/CBS met het voorstel een vertaling te maken van Le téléphone pleure van Claude François en samen met het kindsterretje Sylvie Melody zingt hij eind 1990 De telefoon huilt mee naar de eerste plaats van de Vlaamse Top Tien. Sylvie Melody, alias Sylvie De Bie, werd de vierde januari 1981 in Lier geboren. Met haar vertaling van Ben van Michael Jackson veroverde zij in 1990 de harten van gans Vlaanderen.  Zowel Ben als De telefoon huilt mee levert Sylvie op negenjarige leeftijd twee gouden platen op. Door de strenge wetgeving in België op kinderarbeid stopt zij na een tijdje met zingen. Nadien zal zij gaan optreden met diverse groepen: Lace, Liquid featuring Silvy en Sylver. Dat verhaal bij Sony houdt twee jaar stand.

Het vreemde is dat, ook al profileert Dany Fabry zich in de loop van al die jaren als zanger, de meeste van zijn collega’s hem eerder zien als een zakenman. En hij heeft een neus voor zaken. Hij richt in de jaren tachtig niet alleen zijn eigen platenlabel “Diamonds” en zijn eigen uitgeverij “Fabry Records” op, maar brengt ook zijn eigen parfum “To you” (naar het voorbeeld van Julio Iglesias die in Spanje zijn eigen geur had gelanceerd) op de markt en start zijn eigen dancing “De Kempenhof” in Balen. Dat was een bestaande dancing die Danny van de vorige eigenaars had overgenomen. Hij kende die zaak en het publiek goed omdat hij daar vaak samen met een pak Vlaamse collega’s live had opgetreden. Die dancing was erg in trek bij de liefhebbers van de Vlaamse schlagers.  Het lukt Danny Radio 2 en Ro Burms over te halen de officiële opening rechtstreeks uit te zenden.  Hij zal die zaal een tijd lang samen met Conny uitbaten. Nog zo’n uitgekiende zet is zijn cover van het nummer Early morning wake up call van Flash & the Pan. Hij trekt zijn stoute schoenen aan en vraagt aan Raymond van het Groenewoud of die geen tekst wil schrijven. Raymond hapt toe en als extra gimmick blikt Danny het plaatje in samen met zijn zoon Danny Jr. en brengt in 1993 De tent staat op z’n kop uit als Danny & The Juniors. De trouwe fans kijken even vreemd op, maar het jongere publiek lust dit wel. Na een jaar of zeven stopt Danny met die dancing in Balen en start een tearoom in Scherpenheuvel, maar daarover zo meteen meer.

In 1994 scheidt hij van Conny Fabry en wordt het stiller rond zijn persoon. Conny stapt een tijdje uit de aandacht en start in 1996 op het Domein Bovy in de buurt van de Omloop van Terlamen de horecazaak “Gasthof 1800″. Zij tekent daarvoor een contract tot in 2003, maar besluit nadien de zaak niet voort te zetten. Zij zal zich vervolgens omscholen tot rijschoolinstructrice. De jaren voordien had zij nog de single Playa Blanca en het album “Tussen twee harten” opgenomen. Momenteel werkt Conny als gevangeniscipier en heeft beslist definitief met zingen te stoppen.

Voor Danny lijkt het midden de jaren negentig alsof de Vlaamse schlager geen bestaansrecht meer heeft, de hits van weleer blijven uit, maar zijn zakelijk instinct houdt hem alert en vindingrijk. In 1995 leert hij tijdens een optreden Georgette Vinckx kennen met wie hij in 1997 trouwt. Ondanks het gebrek aan echte hits brengt Danny in 1996 met de steun van platenfirma Dino een overzicht uit van zijn twintig bekendste successen op het album “25 jaar – Danny Fabry zijn grootste hits” uit. Niet alleen zijn Nederlandstalige, maar ook zijn Engelstalige hits Just a little smile, Please be careful with my heart zijn op dit album terug te vinden. Hijzelf schrijft bij deze cd:  ”Vijfentwintig jaar is een hele tijd. Ik schrik er een beetje van. Maar toch zou ik het voor geen geld hebben willen missen en ik denk met veel plezier terug aan de vele goede momenten die ik meemaakte. Eerst en vooral wil ik mijn fans bedanken voor de steun en de trouw en die vele  radio- en tv mensen die steeds achter mij stonden. Een dankwoord ook aan mijn muzikanten en de mensen waarmee ik muziek maakte. Thank you for the music!”

Danny is tweeënvijftig wanneer hun dochter Laura wordt geboren. In februari 2000 viert hij zijn dertigjarige carrière met de cd-dubbelaar “30 jaar Danny Fabry”. Uitgedost in een piekfijn kostuum mét das prijkt Danny op de hoes samen met zijn vrouw Georgette met wie hij enkele duetten zingt: Waag het en win, een vertaling van Stumblin’ in,  We nemen elkaar speciaal voor hen geschreven door John Terra en Dit wordt een avond. De fans kunnen zich voor de rest tegoed doen aan een overzicht van zijn grootste hits.  Zij kunnen hun idool samen met zijn partner live zien optreden, onder meer elke zaterdag, in hun taverne “Danny Fabry’s Tea-Room”, recht tegenover de Basiliek van Scherpenheuvel. Danny startte met die taverne in 1994. Maar hij wordt stilaan een dagje ouder en de werkdruk almaar groter. In 2001 verkoopt hij zijn zaak.

Om zijn  vijfendertigjarige jarige carrière te vieren, nodigt Danny zijn trouwe aanhang in de maand februari 2004 uit op een aperitief in “Zaal Colomba” in Kortenberg. Aan een regionale reporter van Het Nieuwsblad vertelt hij: “Vroeger paradeerde ik in de Vlaamse hitparade, trad ik elke maand wel dertig keer op en had een fanclub van een paar duizend leden. Ik heb vaak live opgetreden omdat dat de band met het publiek veel hechter maakt. Mijn grootste fans blijven me na al die jaren nog zeer genegen.” Die genegenheid merken wij wanneer hij een deal sluit met productiehuis VNC, Vincent Producties, in Zundert dat in de maand juni van 2009 zijn dubbelaar “Omdat we vrienden zijn” in de markt zet. Ook deze keer laten de fans Danny niet in de kou staan. Hij op zijn beurt trakteert hen op dit album met twintig liedjes waaronder een vertaling van 18 yellow roses van Bobby Darin en Diana van Paul Anka. Voor de rest een rist liedjes van de hand van de Nederlandse producer Manfred Jongenelis. Voorts ook bijdragen van Jean Klüger, Jack Jersey en Johnny Spencer. Danny trekt hier de kaart van de doordeweekse schlager, af en toe zelfs de smartlap. Hij leunt verrassend dicht aan bij de stijl van Bobby Prins en dat is toch even wennen. Danny neemt het album op in “Studio 79″ in het Nederlandse Zegge. Vaak optreden staat bij hem bovenaan, ook samen met collega’s zoals de zestiende mei samen met Jacky Lafon tijdens een namiddagshow in zaal “Scala” in Gent.

In 2011 staat Danny veertig jaar op de planken. In een interview zegt hij daarover: “Veertig jaar is niet niets. Wanneer je nu rondom je heen kijkt, ontdek je dat een loopbaan voor sommige zangers al na twee tot drie jaar achter de rug is. Ik beschouw die periode van veertig jaar als een beloning voor heel hard werken. In heel mijn leven heb ik alles zelf moeten doen. Nooit werkte ik met een manager. Met recht en reden kan ik daarom fier zijn dat ik nog altijd zoveel optredens heb. Net zoals iedere artiest had ik mijn ups en downs. Onlangs las ik in een krant dat het bijna zestien jaar geleden was dat ik nog in de hitlijsten stond. Ik was het bijna zelfs vergeten, zo snel gaat de tijd. Ik heb al die jaren veel steun gekregen van mijn familie. Jammer genoeg kan mijn vader deze viering niet meer meemaken. In het begin was hij een rits in de branding. Maar mijn 92-jarige moeder zal op 22 mei naar Scherpenheuvel afzakken om ons feest bij te wonen. Om zijn veertigjarige carière in de bloemen te zetten, brengt hij in 2011 de verzamelaar “De allermooiste” op de markt, gelijk ook de titel van zijn nieuwste single waarmee hij de tweede maart van dat jaar de Vlaamse Top Tien aanvoert. De pret kan niet op, want hij staat de eerste, tweede en derde april van dat jaar op de planken van het Schlagerfestival in de “Ethias Arena” in Hasselt met naast hem Luc Steeno, Sam Gooris, Willeke Alberti, Christoff, Laura Lynn, Eddy Wally en De Romeo’s.

 

De vijfde mei 2012 staat Fabry opnieuw bovenaan de Vlaamse Top Tien, deze keer met een cover van de Duitse hit Anita bij ons bekend in de originele versie van Costa Cordalis. Op zoek gaan naar opgewekte songs die hij kan vertalen, is altijd een van Danny’s stokpaardjes gebleven. Zo neemt hij als volgende single de hit Beautiful Sunday van Daniel Boone onderhanden en maakt daar Wat een heerlijke dag van. Ook de opvolgers zijn covers: Een meisje voor altijd is de vertaling van Ein Mädchen für immer van Peter Orloff en Désirée werd zo weggeplukt uit het repertoire van Gilbert Bécaud. Leuk en opvallend is de single Fitter van getwitter dat Danny uitbrengt in de vroege zomer van 2013 in samenwerking met Tom Helsen. De vierde oktober van dat jaar is er zijn album “Mijn allermooiste hits” op het Diamond label, een verzameling van enkele bekende hits, in maart 2014 gevolgd door de single Blij dat ik leef, al moet Danny vaststellen dat dit een van de weinige keren is dat hij met een nieuwe plaat de Vlaamse Top Tien niet haalt. Hij staat daar wel in de loop van de maand mei op zeven met een bewerking van de hit Volare van Domenico Modugno vertaald door Jos Van Meer en verdeeld door Centropa.

The Big O, Roy Orbison, is één van Danny’s idolen. In de maand september 2014  brengt hij als een soort hommage aan Orbison een cover van Pretty Woman, zijn persoonlijk eerbetoon aan deze rasartiest. Op het einde van de maand staat hij op de dertiende plaats in de net opgestarte Radio 2 Vlaamse Top 50. Half november van dat jaar pakt Danny uit met een liedje dat Helmut Lotti in het begin van zijn carrière schreef samen met Hans Van Eijck en waarmee Helmut in 1990 een vette hit scoorde Waarom ik en niet een ander? Danny liet het nummer voor deze gelegenheid wat anders arrangeren en voegt er een stevige dosis blazers aan toe.

De zestiende maart 2015 brengt Danny op zijn eigen label het duet Wie had dat ooit gedacht uit samen met Kythana, de dochter van Filip D’Haeze van de groep Swoon. Danny schreef dit nummer samen met Jos Van Meer en Manfred Jongenelis. Oh Madeleine, geschreven door Bart Herman en de zesentwintigste november 2015 op single uitgebracht, bezorgt ons in hartje herfst al een hoge dosis lentekriebels: “Elk jaar bij het botten van de blaren, zie ik haar weer verschijnen…, want Madeleine, de zon gaat weer schijnen!

2016 wordt een heus feestjaar voor Danny Fabry! Hij staat dan vijfenveertig jaar al zingend op het podium. De negende februari lanceert hij de single Bij Jou Alleen, een nummer dat wij kennen in de hitversie van Helmut Lotti die het samen met Hans Van Eyck schreef en daarmee de tweede december 1989 op één stond in de Vlaamse Top Tien. Deze single wordt gereleaset met het oog op Danny’s dubbelalbum “45 jaar carrière” dat de achttiende maart in de winkel zal liggen. Hierop een overzicht van zijn grootste hits en een aantal nieuwe nummers. Vijf dagen eerder gaat Danny van start met een reeks verjaardagsconcerten doorheen Vlaanderen. Op dat nieuwe dubbelalbum heel wat nieuw werk en alle grote hits verzameld. Op cd 1 de recente singles waaronder o.a. Bij Jou Alleen, Duizend Keer, Waarom Ik En Niet Een Ander en Wie Had Dat Ooit Gedacht, het duet met kindsterretje Kythana en nog heel wat nieuwe nummers die nog niet eerder verschenen. Op cd 2 ontbreken natuurlijk de bekende hits niet zoals Ca C’est La Vie, De Telefoon Huilt Mee, het duet met Silvy Melody, Anita, Désirée, Volare en nog zovele hits die Danny tijdens zijn 45-jarige carrière bij mekaar zong.

In 2017 brengt Danny drie singles uit. Viva amor, Dansen op de reggeabeat en My little lady dat hij inblikt samen met Bart Anneessens Cops. Met Dansen op de reggeabeat scoort Fabry het hoogst: de 9de september een 13de plaats in de Vlaamse Top 50. Het nummer is een cover van Zomernacht van Leopold 3.

De 3de februari 2018 noteren we Danny in een productie van Lex De Groot op het Diamond-label op de 17de plaats in de Vlaamse Top 50 met Hallo, een cover van de hit Just say hello van Rene Froger.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2018 Daisy Lane & Marc Brillouet