Gene Thomas

Geplaatst in Artiesten

Het gebeurt wel vaker dat artiesten eerst scoren als lid van een of andere groep om nadien in hun eentje ook nog hits te scoren. Zo begon Erik Van Neygen ooit bij de groep Pendulum, Bart Peeters bij The Radios, Sergio bij Touch of Joy en Gene Thomas bij X-Session.

Gene werd als Gunther Thomas de tweeëntwintigste augustus 1972 geboren in Sint-Joost-ten-Node oftewel Saint-Josse-ten-Noode in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Hij werd opgevoed in het Nederlands, maar met een opa afkomstig uit Frankrijk en twee Franstalige nichtjes met wie hij tijdens zijn kinderjaren vaak optrok, kon het niet uitblijven of Gunther sprak toen al een aardig mondje Frans. Thuis werd er dus ook veel naar de RTBF gekeken. Samen met zijn zus kende Gunther een haast zorgeloze jeugd. Papa was als zelfstandige wel altijd druk in de weer met de verkoop en plaatsing van ramen, deuren en veranda’s. Mama bleef thuis voor het huishouden zorgen. Wanneer Gunther vijftien is, overlijdt zijn vader op tweeënveertigjarige leeftijd. De zaak wordt door papa’s broer overgenomen en voortgezet. Gunther passeerde tijdens zijn jeugd diverse scholen. Hij begon het eerste kleuterklasje in Evere om nadien over te stappen naar de kleuterschool in Diegem, waar hij ook naar de lagere school gaat tot en met het vijfde studiejaar. Vanaf het zesde studiejaar verhuist hij naar Zaventem, waar hij ook zijn middelbare studies aanvangt. Hij volgt de afdeling Latijn-Grieks. Intussen was Gunther al een hele tijd met muziek bezig. Zijn vader speelde bij het orkest Captain Bismarck, lekkere rock van toen. Hij luisterde samen met zijn zoon graag naar platen van The Doors en Pink Floyd. In zijn vrije uurtjes zong Gunther dan met de plaat mee en nam zijn stem op met de cassetterecorder. Toen hij zo’n jaar of twaalf was, zag hij bij de broer van zijn vader een elektrische gitaar en een versterker staan. Van zijn oom mocht hij daarop spelen en zodoende leerde hij de basisakkoorden. Gunther schreef zijn eerste liedje toen hij een jaar of dertien was: Night and day, gebaseerd op The final countdown van Europe. Hijzelf dweepte toen met groepen als Bon Jovi en ZZ Top en met Bryan Adams. Toen al hield hij alleen van muziek als er een melodie in zat. Hij hield dat later, wanneer hij zelf liedjes ging schrijven, altijd voor ogen. Tijdens zijn tienerjaren vormt hij samen met zijn neef Werner Thomas een duo en belandt nadien bij diverse groepjes, waarover zo meteen meer.

Hij is achttien wanneer hij zich in 1990 inschrijft voor de “VTM Soundmixshow”. Het gaat hem niet zozeer om het zingen dan wel om eens met zijn snoet op tv te komen. Hij eindigt met Never tear us apart van INXS als Gene Thomas vierde in de finale, het jaar dat Lisa del Bo wint met What’s a woman van Vaya Con Dios. Om niet stil te zitten, gaat Gunther zich intenser bezighouden met zijn groep Ship of Dreams, waar hij al een tijdje, samen met Alain en Philippe Bokken, Paul Pollmann en Wim Tavernier, mee bezig was. Zij leren manager Wilfried Brits kennen, die toen druk bezig was met de groepen Blue Blot en Vaya Con Dios. Hij valt voor hun sound en versiert meteen voor hen een eerste plaatje bij BMG, maar die single gaat compleet de mist in, net als hun platencontract. Iets later komen zij terecht bij het CBS-label, verdeeld door Sony, waarvoor zij in 1993 in een productie van Marc Isaye het poprockalbum “Always on the run” opnemen. Gunther schrijft samen met Wim de vijf nummers die het album sieren, waarvan Shotgun op single uitkomt. Om zijn studies niet uit het oog te verliezen en omdat een diploma altijd is meegenomen, gaat Gunther na zijn middelbare studies nog een jaartje naar het RHITCS in Brussel, waar hij de richting regisseur volgt, maar hij geraakt niet eens aan de eindstreep van dat eerste jaar. Zijn hoofd staat dan al alleen maar op musiceren en liedjes schrijven.

In 1995 ontmoet Gunther de Braziliaanse zangeres en fotomodel Cassia, die voordien deel had uitgemaakt van de groep The Hollywood Bananas samen met producer Lou Deprijck. Zij beslissen op aanraden van en naar een idee van manager-gitarist Marc Cortens een pop-danceduo op te richten, X-Session. Gene ziet dat niet zitten, maar wil wel zijn stem lenen om het nummer in te zingen. Zij gaan op zoek naar een platenfirma en komen terecht bij het dancelabel van platenfirma Sony, Dance Pool, en nemen daar Give me the power op. X-Session gaat de baan op, maar de zanger van het duo laat het na een tijdje afweten en de hulp van Gunther wordt ingeroepen om hem te vervangen. Om een lang verhaal kort te houden: na een tijdje ziet Gunther het wel zitten en wordt hij het zingend mannelijk deel van het duo. Als tweede nummer nemen zij Lucky number op, waarvoor Gunther, die we vanaf nu om het onszelf gemakkelijk te maken Gene zullen noemen, de tekst herwerkt, want de oorspronkelijke stond vol fouten tegen de Engelse taal. De single loodst niet veel dansers naar de vloer, laat staan naar de platenwinkel. Derde keer, goede keer, moeten zij gedacht hebben, want met het nummer Bang bang, dat in 1996 verschijnt, is het wel raak. In de BRT Top Dertig staat het nummer de zevende december 1996 op de negentiende plaats genoteerd. De opvolger To the sky wordt de vijfde juli 1997 bedacht met een vierentwintigste plaats in diezelfde BRT Top Dertig. Als ze eenmaal goed op dreef zijn, laat Cassia weten dat zij moet afhaken vanwege problemen met haar familie in Brazilië. Gunther en zijn platenfirma L & T (verdeeld door Arcade) gaan op zoek naar een nieuwe zangeres en dat wordt danseres, fotomodel Gina Brondeel. Toeval of niet, Gina zong een paar jaar eerder, in 1990, de backing vocals tijdens het optreden van Lisa del Bo in die bewuste finale van de “VTM Soundmixshow” waaraan Gene ook deelnam. Na wat oefenen en het smeden van nieuwe plannen beslist hun manager Marc Cortens (gitarist bij Will Tura en de man achter het orkestproject Strato-Vani) ook naar het buitenland te trekken. Iets later vinden wij Gunther en Gina in de dancings in Nederland, Frankrijk, Zweden, Japan en New York. Er wordt veel aandacht besteed aan hun kostumering, die door de bank door Gunther wordt ontworpen, hun show en vooral hun choreografie. Binnen de kortste keren wordt X-Session vooral geprezen om hun ijzersterke liveoptredens. Met de stem van Gina wordt de single Say yeah in de Top Dertig gewaardeerd met een zeventiende plaats. Dan wordt aan de lopende band de ene single na de andere op de dancings afgevuurd: Pump it, The sound en Baby it’s you. Die vinden we snel nadien terug op hun eerste album “A trip to Xanigy”. De derde juli 1999 staan zij op de dertiende plaats in de Top Dertig te pronken met wat hun grootste hit zou worden: On and on, dat Gene in zijn auto bedacht op de E19 op weg van Brussel naar Antwerpen. Hij heeft ook altijd een dictafoon bij de hand om zijn ideeën meteen op te kunnen nemen. Uit handen van Radio Donna, waar Gina een graag geziene gaste is, zullen zij een jaar later een award ontvangen. In diezelfde BRT Top Dertig zullen zij luidkeels van zich laten horen middels de singles Hot shot en Welcome to my world, waarmee zij meer dan behoorlijk scoren. De tweede oktober 1999 stoot Hot Shot door naar de veertiende plaats en de elfde maart 2000 Welcome to my world naar de vijftiende. Er wordt een tweede album gereleaset, “By me”.

Vanaf 2000 lukt het iets minder vlot. Er wordt van platenfirma gewisseld. Arcade gaat, EMI komt. Boogieman en Number 1 worden goed gedraaid, maar zijn geen echte floorfillers. Er wordt weer opgewekt gelachen wanneer X-Session de vierentwintigste februari 2001 op de zestiende plaats in de Ultra Top Vijftig geparkeerd staat, in Vlaanderen welteverstaan, met de single Destiny, waarvan de clip in Egypte wordt ingeblikt. Omdat het oog ook wat extra’s mag, wordt aan X-Session danser Serge toegevoegd. In de loop van dat jaar is er hun derde album “Back to basics”. Het wordt een opvallend album, want naast twaalf nieuwe songs staan er ook de bijbehorende videoclips en digitale informatie op. Na de hit Destiny die we de zeventiende maart 2001 op plaats zestien in de BRT Top Dertig terugvinden, wordt het in de hitlijsten wat stiller. De singles Get your rox off en Evil superstars moeten het beide in 2002 stellen met een achttiende plaats in de BRT Top Dertig.  Intussen heeft in 2001 Gunther, die in de wandelgangen al een tijdje Gene wordt genoemd, de job aangenomen als presentator bij de in 1998 opgestarte muziekzender TMF en praat daar het programma “Gene Machine” aan elkaar. Gina wordt gevraagd om in 2001 glans te geven aan de rol van Fania in de soap “Thuis” bij Eén. Om het zevenjarig bestaan van X-Session te vieren, verschijnt in 2002 het album “7″ op de markt. Het betekent meteen ook het einde van de groep.

Toeval of niet, zeven jaar later verrijst de groep uit het niets. Intussen hebben Gene en Gina naarstig aan hun solocarrière gewerkt. Na een toevallige ontmoeting met Gina slaan zij aan de praat en beslissen de rode draad weer op te pikken. Gewoon voor de fun. Er komen in de loop van 2010 tot en met 2011 een rist nieuwe singles op de markt: Automatic, geschreven door Gunther Thomas en geproduceerd door David Deneyer. Zij nemen ook de nummers Come together en A brand new start voor hun rekening. Maar de solocarrière van Gene en het privéleven van Gina spelen een grotere rol dan zij eerst gedacht hadden. Gina is in het voorjaar van 2012 in hoge verwachting van haar derde kindje en zij kan dit niet meer koppelen aan een overdrukke agenda. Tijdens de MNM-party “Back to the 90′s” in het Sportpaleis van Antwerpen zetten zij de eenendertigste maart 2012 een definitief punt achter het bestaan van X-Session. Zij geven nog één keer het beste van zichzelf die avond, omringd door hun talrijke fans én hun dansende en zingende collega’s: Regi, Bonzaï All Stars, The Mackenzie featuring Jessy, Paradisio en Good Shape. Presentator van dienst is Peter Van de Veire.

Maar het “soloverhaal” van Gene is bij dezen nog niet verteld. Dus… In 2002 brengt Gene samen met Wim Claes als de groep Coffee & Cream op het BMG-label de single All that matters uit. Dit was een idee van danser Serge van X-Session, die gewoon voor de pret samen met een zangeres iets op plaat wilde zetten, en Gene liet zich uit vriendschap graag voor die kar spannen. Wij zien hem opduiken in een cameorolletje in de videoclip die bij het nummer hoort, maar lang hoeven we daar niet stil bij te blijven staan. Een jaar later beslist Gene voor het volle pond voor zijn solocarrière te gaan. Hij kiest na samenspraak met Wim Claes voor een Nederlandstalig repertoire en schrijft samen met Wim en Jan De Vuyst het nummer Voor haar, opgedragen aan zijn toenmalige liefje, maar mag ik haar naam en verhaal even opsparen voor wat verderop. Gene sluit een platendeal met Mercury/Universal en als producer wordt Phil Delire aan het werk gezet. Mét resultaat, want de zesde december van 2003 staat Gene acht weken na elkaar met Voor haar op één in de Vlaamse Top Tien. De eenentwintigste februari geraakt hij met de nodige trots in de Radio 2 Top Dertig tot op plek twee. Een paar weken later wordt zijn kantoor al opgefrist met een gouden exemplaar. 2003 wordt ook privé een jaar om in te kaderen. Gene is intussen verliefd geworden op Kristel Verbeke van K3. Hij was haar al her en der tegengekomen, maar tijdens een VTM-cruise naar Isla Margarita leren zij elkaar beter kennen. Zowel Kristel als Gene hadden toen al een lief, maar de chemie tussen hen overheerste. Pas na een tijdje bellen zij elkaar, maken een eerste afspraak en, wat belangrijk is, hun hart was intussen bevrijd van hun vorige relatie. Van dan af ging het snel. Het is met haar voor ogen dat Gene zijn eerste solohit Voor haar schrijft en het is op haar aandringen dat hij het nummer ook als eerste op single uitbrengt. Zij bekronen hun liefde de zesde juni door te trouwen voor de wet en de dag nadien voor de kerk. Voor de succesvolle serie “Aspe” bij VTM zingt hij de titelsong Wees van mij, die Gene en Wim samen met Han Kooreneef (hitleverancier voor Marco Borsato) en Steve Willaert schrijven, wat ook zijn tweede single wordt, opnieuw een nummer één in de Vlaamse Top Tien, zelfs drie weken na elkaar. De zeventiende april vat Gene post op zes in de Radio 2 Top Dertig. Omdat de fans ernaar uitkijken, verschijnt in de lente van 2004 zijn eerste soloalbum “Dichterbij”. In de Album Top Vijftig klimt die cd naar de vierde plaats. In het totaal gaan er vijfentwintigduizend exemplaren over de toonbank, dus ook goud! Met Alain Vande Putte schrijven Wim en Gunther voor dat album Kom wat dichterbij. Deze song krijgt iets meer body mee, wat meer rockgehalte. Gene moet nu wel in het Nederlands zingen en dat heeft hem heel veel moeite gekost. Door jarenlang in het Engels te zingen, plaatste hij zijn klanken niet juist en was het op bepaalde momenten zelfs niet om aan te horen. Maar hij wilde koste wat het kost in zijn moedertaal zingen en na lang oefenen en aandachtig luisteren, lukte het uiteindelijk toch. Kom wat dichterbij strandt in de Vlaamse Top Tien op de vierde plaats. In de Radio 2 Top Dertig zit er de eenendertigste juli een tweeëntwintigste plaats in. Omdat hij dol is op liveoptredens, trekt hij met zijn “Dichterbij Live Tour” door Vlaanderen. Gene is compleet verrast wanneer Marco Borsato hem vraagt om tijdens zeven van zijn tien concerten in het Sportpaleis in Antwerpen de boel op gang te trekken, met andere woorden het voorprogramma te verzorgen. Vanuit zijn rijke X-Sessionervaring neemt Gene dit voorstel met beide handen dankbaar en gretig aan. Met wat vertraging krijgt hij tijdens de Radio 2 “Zomerhit”-editie van 2004 de award van “Beste Lied” voor zijn gouden single Voor haar. De single Niet voor niets, die Gene samen met Wim en Han Kooreneef schrijft, geraakt in de hitlijsten niet verder dan een tipnotering. De veertiende januari 2005 wordt Gene vader van dochtertje Nanou. Inmiddels is hij al druk bezig met het schrijven van nieuwe nummers voor zijn tweede cd “Evenwicht”. Hij vindt tussendoor nog de tijd om voor het album “Viva Tura” een versie op te nemen van Met rock & roll in mijn hart, dat Will ooit leende van de Franse zanger Julien Clerc. In het najaar van 2005 ligt het album “Evenwicht” in de winkel, veertien liedjes geschreven door Alain Vande Putte, Wim Claes, Han Kooreneef, Jan De Vuyst en Gene zelf, kortom het vertrouwde team volgens de vertrouwde formule. Zij nemen ook zelf de productie in handen. Er wordt opgenomen in de ICP Studio in Brussel, Studio Close in Haacht en Studio Caraïbes in Brussel. Ik wil jou werd vooraf met het oog op de zomer als single gereleaset. Het nummer heeft een behoorlijke dosis Clouseaugehalte en slaat aan, prijkt zelfs op twee in de Vlaamse Top Tien. In de Radio 2 Top Dertig zit er de twintigste augustus zelfs een vijfde plaats in. In de Top Tien is een tweede plaats weggelegd voor de daaropvolgende single Ik leef , in de Radio 2 Top Dertig goed voor een veertiende plaats. Uit datzelfde album verschijnen nadien nog Je danst met jezelf en Voor altijd samen zijn op single. De zevende januari 2006 staat hij in de Grenslandhallen met zijn programma “Gene Thomas In Concert”. In het Eén-programma “Zo is er maar Eén” zingt hij zijn versie van Paulien van Johan Verminnen. Om op Eén de voorrondes voor “Eurosong for Kids” op gang te trekken, met het oog op de finale in het late najaar in de Ethias Arena in Hasselt, neemt Gene samen met alle kandidaten het nummer Jong en eigenwijs op, dat hij samen met Alain Vande Putte schrijft. In de Radio 2 Top Dertig noteren we dat hij daar de veertiende oktober op plaats elf geparkeerd staat.Om de single aantrekkelijk te maken, staan er vijf verschillende versies op de cd. De tweeëntwintigste augustus ligt dat plaatje in de winkel. Tel daar een paar weken bij en dan vernemen wij dat de eenentwintigste september van dat jaar Gene voor de tweede keer vader wordt, deze keer van dochtertje Lily.

In 2007 verrast Gene ons met de Franse versie van zijn album “Evenwicht”. Yvan Coriat heeft al zijn Nederlandse teksten in het Frans vertaald voor de cd “L’équilibre” en Gene zingt alsof hij de taal van Molière perfect onder de knie heeft. Hij heeft via zijn platenfirma Universal in Frankrijk een platendeal weten los te weken, goed voor vier albums in het Frans, vier in het Nederlands. Zijn Nederlandstalige albums krijgen voorrang. Het is als wandelen in een doolhof, maar op zijn eerste Franstalige plaat “L’équilibre” staan de vertalingen van zijn eerste Nederlandstalige cd “Dichterbij”. Het nummer Sans boussole wordt als single uitgebracht. Gene gaat veel optreden in het voorprogramma van de Canadese zanger Garou, onder andere in Vorst Nationaal. Een Vlaming op een Franstalig podium. Garou is een Canadese zanger die op uitnodiging van Luc Plamondon de rol van Quasimodo zal vertolken in de Franse versie van de musical “Notre-Dame de Paris”. Plamondon is samen met Riccardo Cocciante de auteur van deze razend succesvolle musical. Maar dat Franse verhaal krijgt plots een negatieve wending wanneer de baas van Universal/Mercury Frankrijk moet opstappen en de nieuwe directie een samenwerking met Gene niet meer ziet zitten. Vaarwel contract, vaarwel Franse carrière, fin de l’histoire.

In 2009, we lopen even vooruit in de carrière van Gene, maar nu we het daarnet toch over hadden, zal hij in de kathedraal van Antwerpen opduiken tijdens de persconferentie van de Nederlandstalige versie van “Notre-Dame de Paris” om daar aan de verzamelde pers te vertellen dat hij de rol van Quasimodo voor zijn rekening neemt, daarbij geflankeerd door Sandrine in de rol van Esmeralda. De musical zal tijdens de maanden februari en april 2010 in de Capitole in Gent en de Stadsschouwburg in Antwerpen op de affiche staan.

We draaien de klok even terug, die digitaal aanwijst dat Gene in 2007 opnieuw te zien is in “Zo is er maar Eén”, deze keer met zijn versie van Onderweg van de Nederlandse groep Abel. Hij trekt tijdens de lente van dat jaar door Vlaanderen met zijn zeer gesmaakte tournee “Door en door”. Samen met zangeres Esther, tweede tijdens “Idool 2007″, brengt hij het Gordellied Geef kleur, waarin zij op zeker moment ook in het Frans en het Engels zingen. Er is ook nog de ballade Altijd duurt soms lang, die hij samen met Bart Herman schrijft en die zijn nieuwste single wordt. In 2008 zingt Gene Hey-yo superficiality in de Vlaamse jeugdfilm “Blinker en de Blixvaten”, geregisseerd door Filip Van Neyghem naar een verhaal van Marc de Bel met in de hoofdrollen Warre Borgmans en Kasper Vanbeginne. Vanaf de maand april trekt hij datzelfde jaar door Vlaanderen met zijn opvallende show “I love the eighties”, waarin hij, stevig omringd door vijf rockende muzikanten, tot eenieders verbazing de hits zingt van onder meer Bon Jovi, ZZ Top en Bryan Adams.

Als eindejaarscadeau biedt het weekblad Dag Allemaal in de maand december van 2009 exclusief het Engelstalige album “2BNEXT2U” aan de lezers aan. Het was niet de bedoeling dit nummer officieel in de markt te zetten, wat uiteindelijk toch gebeurt. Uit dit album wordt met veel bijval de single Heaven is calling getrokken. Achteraf bekeken zou Gene dit niet meer doen, want de fans van zijn Nederlandstalige repertoire geraken de kluts kwijt en lossen de rol. Gelukkig ziet Gene dit tijdig in en beslist hij voortaan nog uitsluitend in zijn moedertaal te zingen en geen te snel besliste zijsprongen meer te maken.

Omdat podia Gene sowieso aantrekken, staat hij in 2011 als presentator de “Anne Zomertour” aan elkaar te praten alsof het een lieve lust is. Samen met Wim en Steven Defraine pent hij nog maar eens een nummer één in de Vlaamse Top Tien bij elkaar. De achtste september van 2012 staat Mag ik altijd met je mee? bovenaan de Vlaamse hitlijst te pronken. In de Radio 2 Top Dertig valt het wat minder mee, daar strandt de single op de vierentwintigste plek. Hij haalt diep adem en is dolblij dat het Vlaamse publiek hem weer warm in de armen sluit. Intussen is Gene overgestapt naar het Kinglabel, verdeeld door platenfirma CNR. Er is ook een brandnieuw album “Ontvlambaar”. Gekozen wordt voor een stevige popaanpak. Als tweede singlekeuze daaruit wordt geopteerd voor Waarom?, dat Gene samen met Mark Vanhie (die in 1981 voor zijn groep The Bet de popklassieker Don’t talk to the liar schreef) heeft afgeleverd en dat als appetizer mag dienen voor zijn nakende theatertournee. Van september tot en met december neemt Gene deel aan de tv-serie “Expeditie Robinson” die plaatsheeft in Maleisië, gepresenteerd door Evi Hanssen en haar Nederlandse collega Dennis Weening. Bij de bekende Vlamingen zien wij naast Gene ook Aagje Vanwalleghem, Joke van de Velde en Zoë Van Gastel aan het werk. Gene struikelt in het zicht van de finale tijdens de aflevering van de zesde december. Hij wordt weggestemd omdat sommigen hem als een egotripper beschouwen, een ijdeltuit en vervelende vent, kritiek die hij maar moeilijk kan verwerken en slikken. Zijn deelname zorgt er wel voor dat hij ook bij onze noorderburen bekend geraakt.

In eigen beheer en op zijn Gene-iuslabel brengt hij met het oog op de zomer van 2013 en een brandnieuwe cd in de maand mei de single Dan gaan we dansen uit, een folky nummer dat hij samen met zijn vaste ploeg Steven Defraine en Wim Claes bij elkaar schrijft. Gene wil een nummer waarmee hij het publiek tijdens zijn liveoptredens op gang kan trekken, een overduidelijke commercieelgetinte keuze. Hij maakt volop sfeer als presentator bij de zender Anne, de digitale commerciële televisiezender in handen van Belgacom met een absolute voorliefde voor Vlaamse muziek. Dit ligt hem. Sinds 2001 doet Gene dit werk maar al te graag. Hij begon toen bij Ketnet, waar hij de “Ultra Top” aan elkaar praatte, nadien kwam hij aan zijn trekken als veejay bij TMF om vervolgens te presenteren voor VT4 en VIJFtv.

De negentiende oktober 2013 is er de single Omdat jij van me houdt, een slow pur sang, geschreven door Wim Claes, Gene en Steven Defraine. De single geraakt niet in de Vlaamse Top Tien. Dat lukt wel de vierentwintigste mei 2014 met Dat ben jij, eveneens van de hand van de daarnet genoemde heren en goed voor een negende plaats in de Vlaamse hitlijst. Op tekst van Stefaan Fernande schrijven Gene en Wim Claes samen Fata morgana, waarmee hij de zesde december 2014 tot op vier geraakt in de Vlaamse Top 50 van Radio 2. In 2014 besluiten de organisatoren van het “Schlagerfestival” in de Ethias Arena in Hasselt het gebeuren wat te verjongen. Zij vragen aan Gene Thomas om het geheel te presenteren. Jong talent zoals Elke Taelman is meer dan welkom naast oude rot in het vak Peter Koelewijn. Die nieuwe formule is zo’n meevaller dat aan Gene gevraagd wordt ook de presentatie eind maart 2015 voor zijn rekening te nemen.

In de maand mei van 2015 brengt Gene een nieuwe Nederlandstalige single op de markt Goud, een nummer van hemzelf geschreven samen met Stefaan Fernande en Wim Claes die samen met Gene ook de productie voor zijn rekening neemt.

Woensdag de 24ste juni 2015 wordt in het gezelschap van Will Tura tijdens een persconferentie in Blankenberge de cd “Vlaanderen zingt Tura” voorgesteld. In de studio van Hans Aalbers zingt Gene met veel verve zijn versie van Tura’s Hoop doet leven. De negende november 2015 duikt in de Vlaamse Top 50 de unplugged versie uit van Voor haar, in 2003 de allereerste grote hit voor Gene.

De vijfentwintigste maart 2016 brengt Gene de single Je weet niet half hoe mooi je bent uit. De melodie van het frisse lenteliedje had hij meteen in zijn hoofd en was het voor collega Jelle Cleymans een koud kunstje om de tekst te schrijven. Zelf omschrijft Gene de song als catchy, prettig en herkenbaar. “Als de mensen dat gevoel ervaren wanneer ze het liedje de eerste keer horen, dan ben ik heel tevreden. Dat was ook mijn missie. Als het lente wordt, dan zie je dat in het landschap. Dan voel je dat alles weer gaat bloeien, dat er prikkels loskomen en dat de mensen ook meer en meer naar buiten komen en met een glimlach rondlopen. Dat blije gevoel, dat zit in ‘Je weet niet half hoe mooi je bent’. Het riedeltje dat je hoort, dat zijn pure lenteklanken, klanken waar je echt vrolijk van wordt”.

Na zijn Engelstalige album “Heaven is calling”, brengt Thomas op vrijdag de 18de november 2016 zijn nieuwe cd “Warme Wintersongs” uit, deze keer volledig in het Nederlands gezongen. “Wellicht mijn meest emotionele tot nu toe. Ik ben tijdens het schrijven van de songs meermaals mezelf tegengekomen“, aldus Gene. Zo schrijft hij over het gemis van overleden vrienden, zijn oma en vooral zijn vader in Ik moet nu gaan. Jij gaat over de vrouw die hem het meest na aan het hart ligt, zijn echtgenote Kristel Verbeke. Het album bevat twaalf liedjes, een mix van uptemposongs en ballades, waaronder ook een nieuwe versie van Voor haar, waarmee in 2003 zijn Nederlandstalige carrière begon, gelijk goed voor zijn eerste gouden plaat.

Gene Thomas is altijd uit op een nieuwe invalshoek wat zijn carrière betreft en wil de vele facetten van zijn talent zo vaak mogelijk etaleren. Deze keer gaat hij met graagte in op een vraag van Comedy Central, een zender die vanaf de 1ste november 2015 24 uur per dag te bekijken is en pretendeert het grootste comedy-kanaal ter wereld te zijn. Een van hun producties van eigen bodem is “Celebrity Stand-Up”. Geen doorgewinterde stand-up comedians staan op het podium, maar twaalf bekende Nederlanders en Vlamingen. Met een dosis zelfspot en humor luchten ze hun hart en laten ze een totaal andere kant van zichzelf zien. In de loop van de maand mei van 2017 hebben de opnamen van het tweede seizoen plaats, met deze keer onder meer zakenvrouw-modeontwerper Olcay Gulsen, radio-dj Giel Beelen, zanger Brace, boerin Bertie, ex-profvoetballer-rapper Royston Drenthe, zanger Gene presentator Manuel Venderbos  en zanger Gene Thomas. Zij zijn de eerste celebrities die het lef hebben om het Celebrity Stand-Up podium te betreden met vlijmscherpe humor, persoonlijke anekdotes en een goede portie zelfspot. Comedian Martijn Koning keert dit tweede seizoen terug als presentator en staat de kandidaten bij achter de schermen. De show is vanaf 1 juni iedere donderdag om 22.00 uur te zien op Viacom-zender Comedy Central.

Maandag de 11de december 2017 laat Gene Thomas aan de pers weten dat hij vanaf de zomer van 2018 door ons land trekt met de “Vlaanderen Boven Band”.

Gene  is de frontman-bezieler, die samen met zijn muzikanten grasduint in de roemrijke geschiedenis van de Nederpop. “Maar ook de Engelstalige- en anderstalige muziek die in Vlaanderen gemaakt is, komt aan bod: Soulsister, The Dinky Toys, Kae Ryan enz. We spelen alleen maar liedjes die mensen kennen en kunnen meezingen. Van Ik wil je, Ik hou van u schakelen we vlotjes over naar The Way To Your Heart en Désenchantéé, om te eindigen met ons slotlied Vlaanderen Boven van Raymond. Je zou denken dat de klemtoon voornamelijk op Nederlandstalige popmuziek ligt, maar dat klopt slechts deels, want met onze verrassende gastartiesten kleuren we soms ook wel eens buiten de lijntjes. Bij de Vlaanderen Boven Band is dat toegestaan”, aldus Thomas. Per show neemt hij twee gastartiesten mee, onder anderen: Mama’s Jasje, Loredana, Raf Van Brussel, Free Souffriau, Wim Soutaer, Barbara Dex  en Mathias Vergels.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2017 Daisy Lane & Marc Brillouet