Get Ready!

Geplaatst in Artiesten

Wie had ooit durven denken dat Get Ready! na al die jaren nog een comeback zou plannen? En met zo’n rotsvaste overtuiging. In 2017 serveren ze hun fans al meteen de verzamelaar “Get Ready! XXI”, tweemaal 21 songs, beginnend met Diep en eindigend met Silent like the rain. Het getal verwijst ook naar het feit dat de groep 21 jaar geleden werd opgericht. Het bijbehorende boekje geeft meer uitleg. “Het is goed om even achteruit te kijken en stil te staan bij een onwaarschijnlijk succesverhaal. Een uniek fenomeen, dat is de groep al sinds de start in 1996. Gouden en platina cd’s aan de lopende band, talloze enthousiaste fans, tournees door Zuidoost-Azië en Zuid-Amerika. Wegen scheiden zich, mensen slaan andere richtingen uit. Toch hebben Jimmy, Koen, Jean-Marie en Glenn elkaar nooit helemaal losgelaten. Ook al zagen ze elkaar jaren niet meer, toch ging de verbondenheid tussen hen nooit helemaal verloren. Zij hebben de draad weer opgepikt en gaan er samen weer voor alsof er nooit een pauze is geweest en met mooie toekomstplannen in overvloed. Voor hen is één ding zeker: er komt nooit een afscheid.” De vierde maart 2017 staat “Get Ready! XXI” op vier in de Ultratop Album 200 en hebben ze duidelijk hun tweede hitadem gevonden.

Maar bij dezen naar het prille begin, terug naar 1996 toen voor de vier jongens Get Ready! nog op het getouw moest worden gezet.

Eind jaren tachtig, begin jaren negentig ontstond er in Amerika en in Engeland een nieuw fenomeen, dat van de boybands, met voorop Backstreet Boys, New Kids on the Block, *NSYNC en Take That. Er goed uitzien en kunnen dansen was belangrijk, maar je moest ook een aardig toontje kunnen zingen. Sommige waren met z’n vijven, maar vier was ook al zat. Dat succes moet een doorn in het oog geweest zijn van het platenlabel “Play That Beat!”, in 1988 opgericht door Théo Linder en Marc Debouvier. Zij gingen in Vlaanderen op zoek naar enkele jongens met wie ze zo’n boyband konden oprichten. Ze plaatsten in de Joepie een advertentie, waarop aardig werd gereageerd en waaruit Jimmy Samijn uit Etterbeek (danser bij The Groovies en gedurende twee jaar werkzaam bij Electrabel), Koen Bruggemans uit Leuven (zat toen in het promoteam van Radio Donna en studeerde voor onderwijzer), Glenn Degendt uit Mechelen (dook vaak op in het dansgroepje achter Bart Kaëll en Luc Steeno, en was daarnaast werkzaam in de horeca) en Jean-Marie Desreux uit Moeskroen (voormalig danser en fotomodel) uiteindelijk geschikt werden bevonden. Jimmy herinnert zich nog dat hij tijdens zijn auditie bij Marc en Théo Let it rain van East 17 zong. Glenn weet nog dat hij persoonlijk werd aangesproken om aan die auditie mee te doen. Marc had hem ergens zien optreden en was wel geïnteresseerd. “Hij stak me een half gescheurd blaadje papier toe met daarop zijn telefoonnummer. Ik heb dan maar snel gereageerd en even later mocht ik bij de groep aansluiten.” Koen werd getipt door Donna-medewerker Marc Pinte, die samen met hem naar Marc en Théo trekt. In eerste instantie hadden de jongens vernomen dat ze deel zouden uitmaken van een groep die in het Engels zou zingen. De keuze was snel gemaakt, want uiteindelijk namen maar vijf zangers aan de selectie deel. In groep werd nadien tijdens een volgende auditie More than words van Extreme gezongen en moest er gedanst worden. Vreemd genoeg was het Jean-Marie Desreux, een jongen met wat danservaring, die bij hem thuis een danstest afnam en ook zijn oordeel moest vellen, waardoor de andere jongens dachten dat het eerder om een grap dan om een ernstig voorstel ging.

Er wordt niet lang stilgezeten. Meteen trekt Get Ready! naar een piepkleine studio. “Die lag boven een verfwinkel. Dat was een klein hok met vrij eenvoudige apparatuur. Ze hadden daar alleen maar datcassettes. Dus knippen kon niet. Zong je fout, dan moest je opnieuw beginnen. Het was voormalig VRT-technicus Mon ‘s Jegers die het nadien gemixt en geproduceerd heeft. Die opname was heel stresserend, want we waren het inzingen van liedjes niet gewoon. We hebben daar toen aardig wat liters gezweet“, aldus Jimmy. Glenn weet nog waar hun groepsnaam vandaan komt. “In de wachtruimte stond een oude jukebox met daarop onder meer een single van The Temptations, Get ready uit 1966“, waarop Koen inpikt met het verhaal dat ze een aantal liedjes thuis op een democassette geleverd kregen en nadien in de studio toch wel voldoende inspraak hadden in hoe ze het nummer het liefst zouden zingen. De taken werden binnen de groep snel verdeeld. Jean-Marie hield zich met de kleding bezig, Jimmy en Glenn met de liedjes en de vocale uitwerking daarvan, Koen nam met enkele medewerkers de fanclub onder handen: het beantwoorden van de brieven enzovoort. Hij was ook diegene op het podium die het publiek het beste kon entertainen. Hij kon ook alles vlot aan elkaar praten.

Het eerste nummer waar Get Ready! mee scoort is Diep, geschreven door Roland Verlooven. De zeventiende februari 1996 staan ze ermee op één in de Vlaamse Top Tien en de dertigste maart op vijf in de Top Dertig. Meteen goed voor een eerste gouden exemplaar. Vol trots geeft Jimmy toe dat die gouden plaat na al die jaren nog steeds bij hem op zijn kantoor hangt. Bij Glenn siert dat exemplaar de trappenhal bij zijn ouders en Koens eerste gouden exemplaar hangt nog steeds bij moeder thuis. De tweede september verschijnt van Diep een dansante versie in het Engels op tekst van Patrick Edenberg (Pat Reiniz), Deep (so deep).

De opvolger Laat is voor Get Ready! ook een topper van formaat. De achtste juni 1996 piekt dit nummer van Roland Verlooven op één in de Vlaamse Top Tien en de zesde juli op twee in de Ultratop 50. In 2012 zal de groep de Pitaboys dit coveren, featuring Get Ready!, in een productie van Diego De Mol en Andres Romero, maar een hit wordt er niet gescoord. “Laat moest een beetje een blauwdruk worden van Diep; ook productioneel leken ze op elkaar. Roland had niet veel nodig om zich in onze leefwereld in te werken. Die snapte meteen welke kant hij muzikaal en tekstueel met ons uit moest”, aldus Jimmy. Qua danspasjes werkten ze in die tijd veel samen met choreografe Larissa Ceulemans (Def Dames Dope). “Voor mij was dat een nachtmerrie“, zegt Koen lachend. “Ik had voordien nog nooit gedanst. Voor Glenn en Jimmy ging dat makkelijker, want die dansten voordien bij The Groovies, maar ik weet nog dat ik die eerste keren de dagen nadien bijna niet meer kon lopen, zo stram en stijf waren mijn spieren. Larissa paste zich qua danspassen wel snel aan onze mogelijkheden aan.” Naarmate de tijd verstreek, kregen ze natuurlijk dat dansen vlotter in de benen en werd het almaar plezanter.

Tijdens de zomer van 1996 rijgt Get Ready! tijdens “Zomerhit” van Radio 2 in Blankenberge de prijs van “beste debuut” overhandigd. Wat deed dat succes met de jongens? We beginnen bij Jimmy: “Dat jaar veranderde alles aan ons leven. Wíj veranderden niet zozeer, maar de mensen gingen zich naar ons toe anders gedragen. Je moest voortdurend voor alles en nog wat op je hoede zijn. Vooral wat je vertelt in interviews vooraf goed afwegen.” Glenn vond het soms wat gênant. “Als we moe waren en tussendoor wat stoom wilden aflaten bij het drinken van een pint of zo, bleven de mensen aandringen om met ons te praten en zo. Ze hadden niet door dat we even met rust gelaten wilden worden. Dat irriteerde ons soms. Je moest dan opletten dat ze je niet als een dikke nek gingen beschouwen. Maar niemand van ons ging door dat enorme succes dat ons overkwam naast zijn schoenen lopen.” Jimmy voegt daar graag aan toe: “Het was altijd mijn droom geweest dit te mogen en te kunnen doen. Ik was nog maar net 22. Je had het gevoel alsof niemand je nog kon raken, je had immers iets bereikt. Ik voelde me sterk en meer zelfverzekerd, vooral op het podium. Met dat succes in de zeilen ging plots ook alles beter en makkelijker. Dat enthousiaste publiek krikte je helemaal op.” Glenn had het tegenovergestelde. Die trok zich liever terug, was eerder timide.

De vijfde oktober 1996 staat Get Ready! opnieuw op één in de Vlaamse Top Tien, deze keer met Vuur (Diep in mij). Roland Verlooven heeft blijkbaar zijn werk gedaan, want deze keer wordt hun hit geschreven door Pat Reiniz, op tekst van Dennis Peirs, beter bekend als Jo met de Banjo. Pat Reiniz is de alias van de Zweedse producer Patrick Edenberg, die met zijn groep Rednex in 1994 de hit Cotton Eye Joe scoorde. “Ik weet nog goed“, zegt Glenn, “dat ik op die muziek ook een tekst had geschreven. De oorspronkelijke titel van het demonummer was Just too good to be true. Bleek achteraf dat mijn tekst veel te ernstig klonk.”

De drieëntwintigste oktober 1996 stelt de groep haar eerste album “Get Ready!” voor. Naast hun drie nummer 1-hits bevat deze plaat onder meer een duet met Petra Dance across the floor en een dansversie van de Richard Marx-hit Right here waiting. Zij zongen dat laatste al tijdens hun optreden in de originele trage versie, maar hun manager Marc stond erop dat ze voor dit album een dansante versie inblikten met als titel Wachten op jou, op tekst van Dennis Peirs. Voor het merendeel van de liedjes wordt de leadstem van Jimmy ingezet, behalve voor Vuur en Wachten op jou, wanneer Glenn samen met Jimmy mag duelleren. De negende november staat het album, verdeeld door Virgin, op één in de Ultratop Album 200. Het album zal daarin tot de dertigste augustus 1998 genoteerd blijven, 44 weken na elkaar. Het album werd ei zo na, op een paar duizend exemplaren na, driemaal platina. In het gezelschap van een aantal lezers van Joepie wordt dat exemplaar hun aan boord van een Flandria-boot tijdens een rondvaart op de Schelde overhandigd.

In die tijd werd er lekker veel en snel geld verdiend. Elke week een volle agenda. Jimmy: “Alles werd keurig door vijf verdeeld, onze manager incluis. Daardoor hadden we niet veel ruzie en hebben we het ook een behoorlijke tijd met elkaar kunnen volhouden.” Bij Koen gingen de centen keurig aan de kant: “Mijn moeder heeft voor mij alles aan de kant gehouden. Ik heb daar jaren nadien een huis mee gekocht en de inboedel. Al had ik met mijn geld beter meteen een appartementje aan zee gekocht en dat nadien met wat extra winst verkocht. Dat was misschien een betere belegging geweest dan het op mijn spaarrekening te zetten.” Glenn geeft grif toe dat ze niet alleen spaarden, maar er ook rijkelijk naar leefden. Af en toe inden ze geld in het zwart en dat spendeerden ze dan snel aan dure kleren of, tijdens hun schaarse vrije tijd, aan dure buitenlandse reizen.

Get Ready! wordt door Will Tura uitgenodigd om samen met hem op te treden tijdens “Symfonie III” in Vorst. Tura was daar de achtste, negende en tiende november te gast. Het is Koen die er zich blijkbaar nog het meest van kan herinneren: “Luc Appermont had ons voordien uitgenodigd om als verrassing Moa ven toh te komen zingen in het programma ‘Het Mooiste Moment’, waar die avond Will Tura centrale gast was. Wij brachten dat daar in een iets aangepaste versie. Hij heeft ons dan nadien in Vorst uitgenodigd en die ervaring was onvergetelijk. Samen met een groot symfonisch orkest en vooral geweldig veel volk. Zelfs wij stonden perplex. Prinses Astrid was er te gast en zij kwam ons nadien samen met haar kinderen groeten.” Van dat liveoptreden verschijnt iets later de single Moa ven toh – Vuur diep in mij. Dat nummer vinden we ook terug op de gelimiteerde versie van hun album “Get Ready!” met als extra’s onder meer de in het Engels gezongen nummers So far away, Deep en Right here waiting. We horen toch aan te stippen dat Get Ready! aanvankelijk het plan had opgevat uitsluitend in het Engels te zingen. Maar “Tien om te Zien” was in die tijd erg populair en door in het Nederlands te zingen, kon je in die periode vaker op televisie komen en dus besloot manager Marc dan toch maar om Get Ready! in onze moedertaal te laten zingen. Dat was meer op zeker spelen. Die Engelstalige versies op het album waren dus al eerder opgenomen en nadien werd besloten die dan toch maar als bonustracks aan die gelimiteerde editie toe te voegen.

De zesde december 1996 staat Get Ready! met hun vierde single Wachten op jou op één in de Vlaamse Top Tien, een vertaling door Dennis Peirs dus van Right here waiting van Richard Marx. Hun manager stond erop dat zij sowieso als opvolger van hun vorige single met een uptempo nummer op de markt kwamen en het moest meteen herkenbaar zijn. Koen vult aan: “We zongen Right here waiting al tijdens onze optredens, maar dan de trage versie, en we moesten na Vuur uitpakken met een meer catchy nummer en zodoende werd het tempo van deze Amerikaanse ballad wat opgedreven.” Van Wachten op jou wordt er in 1996 voor de fans een speciale box uitgebracht met drie remixen: de originele singleversie, de remix en de DLM-remix. Daarnaast het nummer Moa ven toh en een Get Ready!-interview.

Het kan vreemd lijken, maar de jongens van Get Ready! voelden in de kleedkamers backstage tijdens diverse optredens almaar meer de jaloerse blikken van hun collega’s op hen gericht. Jimmy beseft dat nu pas, zoveel jaren later. “Ze hadden ons daarvoor gewaarschuwd. Dat we volop van ons succes moesten genieten, want dat ze ons onderuit zouden halen als ze daartoe de kans kregen. We noemen geen namen, maar hadden sommigen het lef gehad, dan hadden ze ons de nek omgewrongen.”

1997 staat in de annalen van Get Ready! gegrift als een topjaar. De vijfde april staan ze op één met de single Dromen, een nummer van Phil Harding, Ian Curnow, Andy Caine en Armath, alias Roland Verlooven. De eenentwintigste juni brengen ze hun allergrootste hit uit – al zal dat pas later blijken – want Marjolijn, op tekst en muziek van Kries Roose, houdt vreemd genoeg halt op de tweede plaats in de Vlaamse Top Tien. Jimmy was niet zo tuk op die song: “Eerlijk gezegd was het niet mijn favoriete nummer. Wat gaan we nu doen?, dacht ik toen ik het nummer in demoversie hoorde. Ook de andere jongens hielden er niet zo van, maar het is wel onze bestverkochte single ooit geweest. Nog altijd kennen de meeste mensen de tekst en kunnen ze het zo meezingen. Het is nog steeds een leuk nummer om live te brengen, want het drijft de ambiance steeds naar een hoogtepunt.” Glenn voegt toe: “Als de jongeren het tegenwoordig over Get Ready! hebben, reageren ze nogal eens zo van: ‘ik ken daar geen enkel liedje van’. Tot je naar Marjolijn verwijst, dan zijn ze meteen mee. Ze zijn intussen wel vergeten dat we in het totaal elf nummer 1-hits op het droge hebben. Wijzelf gaan bij dat getal niet meteen zweven, maar het is en blijft toch een uniek succesverhaal. We hadden in die tijd wel – en dat geef ik eerlijk toe – weinig last van concurrentie. We waren op onze manier een beetje uniek.

Er staat opnieuw een nummer één in de steigers, en wel voor het door Stefaan Fernande geschreven Geef me tijd. Omdat ze Liliane Saint-Pierre zo’n aardige dame vinden, vragen ze haar of ze dit samen met hen wil inzingen. Koen weet nog waarom: “In Engeland had Take That een duet opgenomen met Lulu en we vonden het een tof idee om daar op deze manier op in te pikken.” Daarmee voeren ze de zevenentwintigste september de Vlaamse Top Tien aan en dat gedurende vier weken. Opnieuw een gouden plaat voor de heren. Geef me tijd pronkt ook vijf weken na elkaar aan de top in “Tien om te Zien”.

In de zomer van 1997 worden ze tijdens “Zomerhit” in Blankenberge uitgeroepen tot de “revelatie van het jaar”. Voor hen is minder fraai dat ze net op dat moment in het magazine ZiZo tegen hun wil in worden neergezet als homoseksuelen. Get Ready! weigerde toen geassocieerd te worden met een holebitijdschrift. Daar komt nadien zelfs een rechtszaak van, die Get Ready! wint. Jaren later zal Get Ready! zich dan toch outen. “We moeten eerlijk zijn, maar toen dat uitlekte, is onze platenverkoop snel gedaald. Het nieuws was een soort boom. Zelfs het VRT-nieuws besteedde er aandacht aan. Het was een pure nachtmerrie. Ikzelf kon het nog aan, maar ik vond het heel erg voor onze families. We waren in die tijd ook zo naïef te denken dat iedereen ons graag zag, maar dat was blijkbaar niet. Mensen kunnen, vooral in dergelijke omstandigheden, erg gemeen zijn“, aldus Jimmy. “Toen hadden de mensen en ook ons publiek een totaal andere kijk op homoseksualiteit. Hadden we het meteen toegegeven, dan had onze carrière een gans andere wending gekregen. Wij maakten op dat moment deel uit van een vlot draaiende machine, je hechtte je als het ware aan die magie die je overkwam. En plots begint die machine te haperen. Ik moet toegeven dat we toen met onze beide voeten meteen terug op de begane grond stonden. Maar we bleven gelukkig in onszelf geloven en hebben nadien toch nog een paar rake hits gescoord“, volgens Koen. “Dat ZiZo ons bijna ging verplichten toe te geven dat we homo’s waren, was een brug te ver, dat was over de schreef. Dat was echt onkies. Ik moet wel bekennen dat ik vrij gesloten ben qua karakter en dat zorgde ervoor dat het me niet zo diep kon raken“, geeft Glenn spontaan toe.

De vierentwintigste oktober 1997 wordt er ruim tijd gemaakt om hun tweede album te lanceren, “Go For It!”. Het team rond Get Ready! wist dat er een groots optreden in Vorst Nationaal aan zat te komen. Bij de samenstelling werd daar dan ook stevig rekening mee gehouden. Veertien nummers in het totaal sieren het album, waaronder hun in de vorige alinea reeds eerder genoemde hits. Het album geraakt in de Ultratop Album 200 een week later tot op de vierde plaats. Uit deze cd wordt ook de volgende single getrokken, ook nu weer een duet. Stop ou encore zingen de vier jongens samen met “Monsieur Ça Plane Pour Moi”, Plastic Bertrand. De negenentwintigste november houden ze daarmee halt op de derde plaats in de Vlaamse Top Tien. Bertrand over hun samenwerking: “Enregistrer un duo avec un boy band? Mais pourquoi? Qu’est-ce qui m’a poussé à faire un truc décalé à ce point? Même si parfois dans ma carrière j’ai été un boy band à moi tout seul. C’est quand j’ai croisé Koen, Jimmy, Glenn et Jean-Marie pour la première fois, que j’ai rencontré des garçons bien dans leur peau et dans l’air du temps qui s’amusaient de leur succès et dépassaient de loin l’image lisse qu’ils projetaient.” Plastic staat de elfde november samen met Get Ready!, Liliane Saint-Pierre en Petra op het podium van Vorst Nationaal. Manager Marc had het plan opgevat er een echt feest van te maken daar in Vorst. Hij vond dat Get Ready! wel wat extra entourage verdiende op het podium. Twee dagen eerder zond de VRT een special uit over het fenomenale succes van Get Ready!. De show in Vorst Nationaal wordt door VTM de tiende januari 1998 uitgezonden.

Blijkbaar is vijfmaal scheepsrecht, want uit het album “Go For It!” wordt ook het nummer Samen op single uitgebracht. Dit nummer van Stefaan Fernande piekt de dertiende december op één in de Vlaamse Top Tien.

Het album “Go For It!” verschijnt in 1997 op het Play That Beat!-label extra op een dubbele cd: het album zelf + een poster van de vier heren, aangevuld met enkele hoogtepunten uit hun liveoptreden in Vorst Nationaal, te weten Rock and roll part II, Marjolijn, Dance across the floor samen met Petra, Laat, Ze wil me niet en Diep. 1997 zullen de jongens dus nooit vergeten, zeker niet wat de vierde september betreft, want dan staan ze in de Wellingtonrenbaan van Oostende op het podium in het voorprogramma van Michael Jackson.

Het is misschien leuk en aanvullend in dezen eens aan te kloppen bij de man die voor het album “Go For It!” een aantal hits heeft geschreven, Stefaan Fernande. Hoe hij bij de productie betrokken geraakte? “Na Nobelprijs van Clouseau en Porselein van Yasmine kreeg ik eind 1996 van zowat alle Nederlandstalige artiesten de vraag om songs te schrijven, alsook van Get Ready!. Ik heb de boot een tijdje afgehouden, omdat ik na Clouseau en Yasmine niet meteen in het heel commerciële genre verzeild wilde geraken. Op een dag kreeg ik echter het refrein van Samen in mijn hoofd, en toen dacht ik meteen aan Get Ready!. Ze hadden toen net aangekondigd in Vorst Nationaal op te zullen treden en dit anthem leek me daar uitermate geschikt voor. De demo had ik wat als de Britse popgroep T. Rex gearrangeerd, met veel gitaren, iets waar in de uiteindelijke versie helaas weinig van overbleef. De platenfirma vroeg me vervolgens om nog een paar songs te maken. Een daarvan was Geef me tijd, een adaptatie van een song die ik ooit in het Engels had geschreven, Separate worlds, en die via Jo Bogaert (Technotronic) ooit tot bij Whitney Houston is geraakt. Zij heeft het helaas niet opgenomen, maar als duet van Get Ready! met Liliane Saint-Pierre werd het wel een grote hit in Vlaanderen. De overige songs van mijn hand op ‘Go For It!’, De goede fee en Engel, waren nummers die ik gemaakt had toen ik 15 of 16 jaar was, weliswaar met Engelse teksten, en zo zijn die uiteindelijk dus toch uit de kast geraakt.

In 1997 wordt beslist Get Ready! in stripvorm te gieten. Hun eerste album “De geheimzinnige fan” ligt in de maand september in de winkel, meteen goed voor veertigduizend exemplaren. Het jaar nadien verschijnen “De vlucht van Oscar” en “De wraak van Moneylove”, om af te ronden met “De Tien Geboden”. Deze laatste verscheen in de loop van de maand maart van 1999.

Er werd tussendoor – en dat lag toch een beetje voor de hand – ook geprobeerd in Nederland te scoren, maar dat bleek een moeilijk avontuur te zijn. Jimmy: “Die mentaliteit was zo anders. Vlamingen zijn rustiger, hebben meer respect. Het publiek in Nederland deinsde er niet voor terug om eens in je billen te knijpen, was ook luidruchtiger en arroganter.” Glenn geeft toe dat er ook niet veel moeite werd gedaan om in Nederland echt door te breken. Ze hadden hier werk zat. Ook richting Frankrijk werd er even gelonkt; er werd zelfs een Franse versie van Vuur ingeblikt, Parce que c’est toi que je suis. Wallonië was dan wel weer leuk, maar daar traden ze dan ook meestal op met hun Engelstalige nummers en dat beviel hun wel.

Never change a winning team was ook het motto bij Get Ready!. Ook voor het derde album van Get Ready! “Apollo” wordt Stefaan Fernande aan boord gehaald. Het was de bedoeling over te schakelen van dance naar iets luidere, iets hardere muziek. Het mocht een beetje meer in de richting gaan van poprock. Er kwamen extra elektrische gitaren aan te pas en in de studio werd zo veel mogelijk gestreefd naar een livesfeer. Fernande tekent samen met Marc Debouvier voor de productie en schrijft het merendeel van de liedjes. Als aanloop naar het album is er de elfde april 1998 al de eerste nummer één in de Vlaamse Top Tien uit deze cd, Requiem 1998: “Geef me een teken van de overkant, praat in tongen, blaas mijn kaarsen uit. Bij jou zijn krijgt langzaam de bovenhand, maar ik kom maar niet tot een besluit… Het nummer wordt samen met het symfonisch orkest Il Novecento (orkest van Night of the Proms) en het koor Fine Fleur opgenomen onder leiding van Robert Groslot. Volgens goede bron kostte de productie meer dan één miljoen oude Belgische frank. “Dat nummer, de stijl en die productie was geïnspireerd door het Queen-verhaal. Dat hebben hun fans ons nadien erg kwalijk genomen. Wie dachten wij wel dat we waren? Ze vonden het een pure schande, terwijl het voor ons eerder een gimmick was“, dixit Koen. Glenn voegt daar snel aan toe dat de platenhoes eerder in de richting van Queen wees. De song zelf was een mengeling van diverse stijlen in één nummer samengebracht, eerder te vergelijken met Rood van Marco Borsato.

Voor de volgende single Happy end tekenen Yan Nick, John Terra en Daniël Ditmar. Dit lied staat in het geheugen van Get Ready! gegrift als een nummer dat het zowel bij jong als bij oud goed deed. Tijdens hun optredens merkten ze dat de jongeren graag meezongen, terwijl de ouderen hun dansvoeten niet stil konden houden. Wanneer ze met Happy end voor televisie moesten optreden, werden de leren jekkers uit de kast gehaald en werd de motor van stal gehaald. De achttiende juli 1998 houdt de single halt op de tweede plaats in de Vlaamse Top Tien. Daarin scoren ze de derde oktober opnieuw een nummer één, met Eigen zin van Stefaan Fernande. Ze ronden de vijfde december het jaar af met Zeemeermin, goed voor een tweede plaats in die Vlaamse Top Tien. De vierentwintigste oktober 1998 duikt het album “Apollo” de Ultratop 200 binnen en staat daar een week later op de zesde plaats. Een hogere notering zit er niet in. Het is wel zo dat de plaat al goud was in voorverkoop. Om de fans extra te lokken en de verkoopcijfers nog wat op te drijven, wordt er ook een beperkte oplage van “Apollo” geperst met een gesigneerde kalender-poster en een paar extra nummers.

Zaterdag de zevende en zondag de achtste november 1998 treedt Get Ready! onder ruime belangstelling tweemaal live op in de AB in Brussel.

Zoals we eerder gemeld hebben, was het oorspronkelijke plan om met Get Ready! Engelstalige nummers uit te brengen. Aan dat plan wordt uiteindelijk gevolg gegeven door de zesentwintigste mei 1999 de cd “The Mission” uit te brengen. De heren in koor: “Voor deze cd mochten we naar Londen. We mochten samenwerken met de producers van Kylie Minogue, Boyzone en East 17, met name Phil Harding en Ian Curnow. Voor ons leek het een droom die waar werd. Maar het was in de studio wel even aanpassen, want die mannen hebben een heel andere manier van werken. We hebben daar heel veel bijgeleerd. Er werd ook intens aan onze Engelse uitspraak geschaafd.” Om de release kracht bij te zetten, zendt VTM de dertigste mei de special “Get Ready! in Londen” uit.

Op de cd zelf songs als Over and over, Half way there en You mean everything. De vijfde juni 1999 ligt het album in de rekken en de twaalfde juni staat het al op twee in de Ultratop Album 200. Een absolute hoogvlieger dus. Vier nummers daaruit worden op single uitgebracht, onder meer I still luv U en A girl like you. Het valt naderhand op dat geen enkel nummer uiteindelijk door het publiek goed werd bevonden voor een hitwaardering. “Er werd te weinig promotie gevoerd, denken we. België was trouwens niet ons target. We mikten eerder op het buitenland. Ook het publiek hier moest wennen aan onze nieuwe aanpak. Plots was er enorme belangstelling vanuit het buitenland en daardoor moesten de fans hier qua optredens een beetje op hun honger blijven zitten“, zegt Glenn. Koen weet dan weer dat Get Ready! dringend een andere muzikale kant uit wou. “Hier kende men ons meestal van de plezante liedjes. Veel ambiance in tenten en feestzalen. We wilden het met ‘The Mission’ serieuzer aanpakken, maar dat werd hier in Vlaanderen niet gepikt. Hier hield men meer van liedjes als Marjolijn. I still luv U werd haast onverwacht een nummer 1-hit in zowel Azië als Latijns-Amerika. Maar kijk, het succes bleek van korte duur, want de tweede single flopte, een wellicht foute keuze. En zo werden we, wat ons buitenlandse avontuur betreft, een soort eendagsvlieg.”

Met die Engelstalige cd in handen kan Get Ready! uitwijken naar het buitenland, wat ze dan ook gretig doen met optredens in Indonesië, Maleisië, Singapore en Thailand. Jimmy glundert: “We hebben op één in Maleisië gestaan, op vier in Griekenland. Kijk, rijk zijn we er niet van geworden, want piraterij vierde daar hoogtij. Illegale cd’s en cassettes waren schering en inslag. Maar het was een ongelooflijke ervaring die ze ons nooit meer kunnen afpakken.” Daarnaast trekken ze ook naar Zuid-Amerika: Chili, Argentinië, Mexico en Brazilië. In de latinocharts staan ze op zeker moment op de achtste plaats. Get Ready! scoort overal succes, gekoppeld aan hysterische taferelen. In die landen releasen ze ook nog nummers als Una vez más, Half way there en Everytime I think of you.”

Maar dat rondreizen eist zijn tol! Jean-Marie had tijdens een optreden al afgehaakt, hij zag het niet meer zo zitten. Get Ready! hapt naar adem en besluit in 2001 de stekker voor even uit het stopcontact te trekken. Des te opvallender en dubbelzinniger is de titel van hun nieuwe single Ga door, geschreven door Stefaan Fernande, waarmee ze de veertiende oktober op vijf in de Vlaamse Top Tien staan. “Ga door, blijven doorgaan, nee, niet stilstaan, hou nu niet op. Ga door, zeg nu niet stop.” Die single is tevens de titel van de verzamelaar die als “Ga door – Het beste van Get Ready!” in de markt wordt gezet. “We waren het grondig beu. We hadden er schoon genoeg van. We waren uitgeput. We hadden geen ruzie of zo, maar we zaten er mentaal door. Dat buitenland slorpte veel energie op, we hadden niet voldoende energie meer om de magie staande te houden. Het publiek zag en voelde dat. Wij waren uitgekeken op wat we deden, en het publiek, denken we eerlijk, ook een beetje op ons. De singleverkoop kreeg een ferme deuk, daar waar we voordien voor een plaatsje in de hitlijsten nooit hoefden te vechten. In vijf jaar tijd hadden we zowat alles vergaard wat er te rapen viel.”

Omdat hij er nu de tijd voor heeft, neemt Jimmy Samyn in 2000 een cover op van I’m not scared van Eighth Wonder. Een hit zit er echter niet in. In 2002 duikt hij in “Eurosong” op. In vier voorronden nemen telkens zeven artiesten deel. Jimmy zit met het nummer Shine on in de derde voorronde, samen met onder anderen Patrick Vinx en Iris, maar slaagt niet in het uiteindelijke opzet. Byebye Eurosong.

In 2002 is Get Ready! blijkbaar uitgerust en zijn de batterijen opnieuw opgeladen. Eind april lezen we in Joepie dat ze al een tijdje met het idee rondliepen opnieuw op te treden. Koen: “We hadden ons al afgevraagd of het niet leuk zou zijn om tijdens de zomer een reünieconcert op het getouw te zetten. Omdat de fans dat vroegen en om er zelf fun aan te beleven. En van het een kwam het ander. We hebben Kom nu maar ingeblikt; dat werd onze nieuwe single. Het is de bedoeling om daaraan een greatest-hits-tournee te koppelen. Voor ons lijkt het alsof we nooit zijn weggeweest. Het lijkt zo vanzelfsprekend om opnieuw samen iets te doen. Het was eigenlijk de bedoeling om tijdens die eerste reünie allerlei afspraken te maken, maar we hebben de hele tijd zitten zeveren en zwanzen. Herinneringen opgehaald aan vroeger.”

Voor hun eerste single Kom nu maar tekent Stefaan Fernande voor de tekst en de muziek, en de single staat de zevenentwintigste juli op vijf in de Vlaamse Top Tien. Iets later is er in de loop van de maand november het album “Incognito” met nummers als Meer en meer, Jij bent mijn ster, City en een cover van Beats of love van Nacht und Nebel, dat zij samen met Amanda Lear (de Franse zangeres die in 1988 een vette hit scoorde met Follow me) opnemen en dat tevens hun volgende single wordt. Het album zelf wordt geen meevaller, ondanks als bonus vijf videoclips, onder meer Half way there, Kom nu maar en A girl like you. De hoogtijdagen van weleer blijken voorgoed voorbij. Er wordt dan maar besloten de groep opnieuw on hold te zetten.

Niet dat de jongens zich intussen verveelden. Glenn was een eigen café opgestart, trok zich nadien terug in de natuur om zich met zijn paarden en kippen bezig te houden. Hij leidde een soort kluizenaarsbestaan. Jimmy werkte bij de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie, Jean-Marie ging een jaar of vijf in Nice wonen. Speciaal voor de reünie met Get Ready! keerde hij naar ons land terug. En Koen stond als leraar voor de klas in de gemeenteschool van Sint-Stevens-Woluwe.

Liliane Saint-Pierre, die ooit met hen had samengewerkt en al die tijd in haar hart een aparte plaats voor de groep had bewaard, nodigt hen in de maand september van 2004 uit om naar aanleiding van haar veertigjarige carrière nog eens samen op te treden. Koen, Jimmy en Glenn nemen meteen die uitdaging aan; Jean-Marie Desreux gaat niet op het voorstel in. De dertiende januari 2006 viert “Het Swingpaleis” van de VRT zijn tienjarige bestaan. De jongens zijn maar wat blij zich nog eens aan het publiek te kunnen tonen. Die deelname valt zo goed in de smaak dat ze besluiten op zoek te gaan naar hun derde hitadem. Er wordt een nieuwe show op het getouw gezet met daarin al hun grote hits, met in de maand juni 2006 als gangmaker op het Universal-label de nieuwe single Jaleo, geschreven door Tim Larsson, Johan Fransson, Tobias Lundgren en Niklas Edberger. Omdat Jean-Marie iets nadien het plan opvat voor lange tijd in het buitenland te gaan wonen, besluiten Jimmy, Glenn en Koen met z’n drietjes verder te gaan. In de zomer van 2008 geeft Glenn op zijn beurt te kennen dat ook hij zal afhaken. Hij wil meer werk maken van zijn soloplannen na het uitbrengen van zijn single The sign.

Op de Get Ready!-formule komt blijkbaar geen sleet. Alleen Jimmy en Koen blijven anno 2009 als basis aan boord. Er moet dringend op zoek gegaan worden naar twee vervangers. De audities duren langer dan eerst gedacht. De nieuwe leden moeten niet alleen de looks en de stem hebben, maar ook vrij aardig kunnen dansen. De nieuwe leden worden uiteindelijk Kenny Philippaars uit Bilzen en Tom De Blaes uit Vilvoorde. Jimmy en Koen moeten meteen hun beste voetje voorzetten, want beide nieuwelingen zijn tien jaar jonger en worden visueel onvermijdelijk het nieuwe uithangbord. De vrouwelijke fans zijn door het dolle heen. De zesentwintigste juni 2009 staat Get Ready! in deze nieuwe bezetting als verrassingsact op de affiche van “De Foute Party” van Q-Music in de Ethias Arena in Hasselt. Het publiek geniet als nooit tevoren van Marjolijn, Laat en Diep. Van dat laatste wordt in een productie van Jef Martens een nieuwe versie opgenomen, Diep 2009. Helaas pikt het cd-kopende publiek hier niet echt op in. De tweeëntwintigste augustus geraakt de single dan ook niet verder dan de tiende plaats in de Vlaamse Top Tien.

Nadien blijven die hitlijsten geruime tijd uit het zicht. Pas de tweeëntwintigste januari 2011 merken we Get Ready! opnieuw op, deze keer op de vijfde plaats in de Radio 2 Vlaamse Top Tien met het door David Vervoort geschreven Iemand zoals jij.

Van de dertigste maart tot en met de zevende april 2012 staat Get Ready!, samen met onder anderen Dana Winner, Jo Vally, Bart Kaëll en Willy Sommers, op de affiche van de zevende editie van “Het Schlagerfestival” in de Ethias Arena in Hasselt.

De dertigste maart 2013 treedt Get Ready! op in het Sportpaleis in Antwerpen. Ze zetten daar samen met 2 Unlimited en Poco Loco Gang een ongelooflijke sfeer neer voor meer dan zestienduizend aanwezigen.

In 2014 houdt Tom De Blaes het voor bekeken en wordt zijn plaats ingenomen door Bob Van Kerkoerle. Dat jaar nodigt VTM Get Ready! met plezier uit in Blankenberge tijdens “Tien om tegen de Sterren op te Zien”, een parodie op de klassieker “Tien om te Zien”. In deze nieuwe versie worden de optredende artiesten afgewisseld met sketches.

“Kan er nog eens een nieuwe single worden opgenomen?” vragen de fans zich af. Jawel, de eerste juni 2015 is er Sterrenregen op het Globe Entertainment-label. Stefaan Fernande schreef de Nederlandse tekst bij de Duitse hit Doch Tränen wirst du niemals sehen van Nino de Angelo. De zesde juni staat de single op de zestiende plaats in de Vlaamse Top 50, ondanks de A-rotatie bij Radio 2. Dat jaar vraagt De Lijn hun om te helpen hun app te promoten, met een spotje dat vaak op televisie wordt geprogrammeerd.

De zestiende maart 2016 brengt Get Ready! de single Ik vraag me af uit om op die manier hun twintigjarige bestaan te vieren. De twintigste maart staat dit nummer van Cliff Vrancken en David Vervoort op de twintigste plaats in de Vlaamse Top 50. Dat had beter gekund en dus kan de groep alleen maar met veel weemoed terugdenken aan de jaren negentig, toen de ene single van hen na de andere op één in de Vlaamse Top Tien stond.

Maar niet getreurd en zeker niet bij de pakken blijven zitten. De tiende januari 2017 maakt Get Ready! met veel tromgeroffel en bazuingeschal bekend dat zij als groep opnieuw on the road gaan en dat ze een nieuw album zullen opnemen in de originele bezetting, dus samen met Jimmy, Koen, Glenn en Jean-Marie. Die dag vertellen ze aan Dag Allemaal: “We voelden meteen aan dat er eigenlijk maar één Get Ready! kan zijn. Die combinatie is uniek. Met ons vieren hebben we dingen meegemaakt die niemand kan begrijpen, zelfs onze partners niet. We vreesden dat veel fans zouden afhaken, maar algauw bleek dat die angst nergens voor nodig was. En nu hoeven we helemaal niets meer te verbergen van hoe en wie we zijn. Jimmy is gelukkig getrouwd met Davy, en Koen met Michael.”

Get Ready! loopt dus over van enthousiasme. Meteen wordt de daad bij het woord gevoegd en is er de nieuwe single Feniks, geschreven door Stefaan Fernande, de eenentwintigste januari goed voor een vijftiende plaats in de Vlaamse Top 50. In het voorjaar van 2017 volgen op het Play That Beat!-label, verdeeld door Warner, de singles Dat heerlijke gevoel, De allerliefste en Mis, waarvan Dat heerlijke gevoel, geschreven door Kries Roose, de vijfentwintigste maart op zeven in de Vlaamse Top 50 staat.

De eerste april 2017 wordt Get Ready! geprogrammeerd tijdens “Back to the 90′s and 00′s” in het Sportpaleis van Antwerpen. Hun naam siert de affiche samen met onder meer 2 Unlimited, Da Rick, Robin S en 2 Brothers on The 4th Floor. De presentatie is in handen van Peter Van de Veire.

De elfde juli 2017 is Get Ready! te zien op Eén tijdens “Vlaanderen Feest” vanop de Grote Markt in Antwerpen. Zij delen daar het livepodium met onder anderen Lady Linn, K3, Christoff en Bart Herman.

De negenentwintigste september 2017 ligt het nieuwe studioalbum “Therapy” in de winkel. In de persmap lezen we: “Niet alleen catchy popsongs, maar ook ontroerende teksten en verrassende samenwerkingen: Voice Male, Liliane Saint-Pierre, maar ook Frank Vander linden (De Mens), David Salamon (Arbeid Adelt!) en Jasper Publie (Bandits) werkten mee aan dit album.” Songsmid van dienst is, net als tijdens hun hoogtijdagen, Stefaan Fernande. Over de titelkeuze wil Jimmy dit even duiden: “Een terechte en perfecte keuze. Voor ons was het namelijk een therapie om samen in de studio weer nieuwe nummers te mogen opnemen. Trouwens, voor onze fans blijkt Get Ready! ook een heuse therapie. In het weekend eindelijk eens het hoofd leegmaken.” Of ze nog lang door zullen gaan? “Daar durven we nog niet aan te denken. We gaan zeker door tot eind 2018, want tot dan staan er al optredens geboekt“, aldus Jimmy. “We voelen uiteraard dat we twintig jaar ouder zijn, de fitheid is er wat uit. We hebben al een drukke zomer achter de rug en dat voelen we alle vier.

Intussen is het dus vijftien jaar geleden dat de band nog met nieuw materiaal op de proppen kwam. Opvallend op de plaat is het nummer Swingen, dat ze samen met Liliane Saint-Pierre zingen. Dit lied heeft een riskante tekst van de hand van Stefaan Fernande die over groepsseks gaat. Sommige radiozenders aarzelen in het begin om het te draaien. Die wat stoute tekst is qua inhoud een bewuste keuze volgens de groepsleden, want ze willen de saaiheid geen kans gunnen. Laten we trouwens in verband met het album in zijn geheel Stefaan zelf nog eens aan het woord: “Ik had nooit gedacht nog iets voor Get Ready! te maken, al had ik in 2015 reeds de tekst van hun single Sterrenregen geschreven. Dit was echter niet voor de originele Get Ready!, maar voor Jimmy en Koen aangevuld met de dansers Bob en Kenny. Toen ze hun twintigjarige bestaan gingen vieren, bleek er een reünie in de maak en heb ik op vraag van de originele manager Marc Debouvier de song Feniks geschreven. Omdat de reünie insloeg als een bom, vroeg Marc me meteen een volledig album te schrijven. Een paar songs had ik al: De laatste der Mohikanen lag al een tijdje te verroesten omdat ik vastzat in het refrein. Mijn vriend Frank Vander linden heeft me toen, door één melodische en tekstuele zin te veranderen, uit de nood geholpen. Een soortgelijk verhaal met de single Mis, een melodie en tekst die ik gemaakt had op een instrumental van Wouter Vander Veken. Deze song was bedoeld voor Bandits, maar leek achteraf wel voor Get Ready! gemaakt. Van Noodkreet! had ik het refrein al en tijdens een songwritingsessie met Jasper Publie voor Bandits heb ik gevraagd of we er samen wat verder aan konden sleutelen. Hij heeft toen de gitaarriff en de akkoorden van de strofe erbij gemaakt. Marc vroeg me een song in de stijl van Get down tonight van KC & The Sunshine Band te maken, en dat is Swingen geworden. Niet enkel het muzikale, maar ook het dubbelzinnig tekstuele van de jaren 70-disco zit in deze track verwerkt. Nadien is beslist om Liliane Saint-Pierre er vocaal helemaal loos op te laten gaan. Hogere sferen heb ik dan weer speciaal geschreven als duet met Voice Male, dus die stijl spreekt voor zich. Ik wilde iets maken tussen Les Poppys, Grease en Sister Act in. Klopgeest is een song over de dood, geschreven vanuit het standpunt van de persoon die aan het sterven is. Glenn, die enkele jaren geleden zelf een hartstilstand heeft overleefd, vertolkt hier de leadvocalen. De basis van Altijd prijs! was een track van Jan Vanroelen (Arbeid Adelt!). Marc Debouvier had Altijd prijs! als songtitel opgegeven, verwijzend naar het schietkraam dat de Vlaamse showbizz soms wel is. Ik had vooraf al een refrein klaar met majeurakkoorden, omdat ik ervan uitging dat Jans track in mineur ging zijn. En inderdaad: beide stukken pasten wonderwel in elkaar. De tekst is een wat ironische kijk op het fenomeen Get Ready!. Vooral niet te ernstig nemen dus!

Over hun gay-zijn wordt er op hun nieuwe album ook niet gezwegen, getuige het nummer Altijd prijs!. En er wordt gepast afgerond met de Get Ready Medley. In Wallonië wordt in samenwerking met Sttellla Torremolinos uitgebracht. Dat het de heren deze keer menens is, bewijst de Latijnse titel op de flaphoes “Venimus-Vidimus-Vincimus”. We zijn benieuwd.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2017 Daisy Lane & Marc Brillouet