Petra

Geplaatst in Artiesten

Hoeveel gedaanten zij in een kwarteeuw heeft aangenomen, kan niemand zeggen. Ook zelf moet zij het antwoord schuldig blijven. Alleen van haar brandende Eurosongambitie is Petra zeker“, aldus Gunter Van Assche in een interview in “De Morgen” van zaterdag tweeëntwintig februari 2014. Petra hoopte toen met haar deelname aan “Eurosong” een plaats te kunnen reserveren  in de volgende editie van het “Eurovisiesongfestival” in Kopenhagen, maar dat verhaal draaide anders uit. Zij haalde voor de vierde keer bakzeil.

Petra werd als Petra De Steur de twintigste juni 1972 in Gent geboren. Zij is de jongste in een gezin van zes kinderen: vier broers en een zus. Haar jongste broer is een goede bassist die vaak bij diverse covergroepen speelt, een andere zus geeft gitaarles en is een jazz-zangeres. Dus Petra is niet de enige binnen het gezin De Steur die door de muziekmicrobe is gebeten. Daarnaast heeft zij nog twee broers die gretig aan muziekkwissen deelnemen. Zij groeit op in Ursel, een dorp tussen Gent en Brugge. Papa kwam aan de kost als zelfstandig voeger en ma zorgde voor haar drukke kroost. Thuis stond de radio vaak aan. Mama dweepte met Elvis Presley en Petra’s broers met Neil Diamond, Deep Purple, Blondie, Chic, Bruce Springsteen, kortom diverse genres zat.

Haar kleuteropleiding en haar lagere school volgt Petra in Ursel om voor haar middelbare studies naar Aalter te verhuizen, naar een katholieke school waar men erop staat dat er algemeen Nederlands wordt gepraat. Zij begint in de afdeling Latijn-Wiskunde, maar laat snel het rekenwerk vallen ten voordele van de combinatie Latijn met moderne talen. Op haar achttiende studeert zij af aan de humaniora, maar dan is zij al druk bezig met haar zangcarrière die iets vroeger van start is gegaan. Op een zekere ochtend in 1982, Petra is dan tien, vertelt haar zus dat die haar heeft ingeschreven voor een zangwedstrijd, ook al had Petra tot dan toe nooit echt gezongen voor een live publiek. Zus lief begeleidt haar op de gitaar tijdens die wedstrijd waar Petra een leuke versie neerzet van het populaire kinderliedje Wouter, het klein kaboutertje.  Verkleed als kabouter ontstaat daar al de goesting om zich voortaan als het maar enigszins kan tijdens haar optredens op te tutten en te verkleden. Omdat Petra die zangwedstrijd won, ging zij almaar liever live zingen en nam sporadisch hier en daar aan zangwedstrijden deel. Steeds vaker komt zij terecht in het in die tijd populaire circuit van de playbackshows waar zij optreedt met het nummer Gardian Angel van de Duitse groep Masquerade (Drafi Deutscher) en een attractieve choreografie om vrij snel over te schakelen naar de soundmixshows waar zij, begeleid door haar broer en zus, liedjes van Sandra Kim zingt, of bijvoorbeeld Streets of London van Ralph McTell én niet te vergeten de rustige nummers van Madonna. Zij belandt op zestienjarige leeftijd, getooid in een bloemetjeskleed,  in de Belgische finale van de “Henny Huysman Soundmixshow” met het nummer Live to tell van Madonna, samen met Helmut Lotti die op zijn beurt doorstoot naar de Nederlandse finale in 1989.

Tijdens één van haar optredens wordt Petra opgemerkt door een deejay van Radio S.I.S. die een stand hadden op de jaarmarkt in Maldegem waar zij een nummer van Madonna live staat te zingen. Dat optreden wordt via de radio opgepikt door Frank Delobel, op dat moment zakenpartner van producer Adriaan Van Landschoot. De vijfde juni 1988, Petra zal die datum nooit vergeten, wordt zij door Adriaan uitgenodigd voor een studiotest. Zij trekken met Adriaans witte Rolls Royce naar Studio Uptide in Zelzate. Petra is blozend verrast wanneer zij daar “I like sexy dancing” mag inzingen. Er wordt dadelijk beslist Petra in hun platenstal op te nemen, haar naam in het Engels uit te spreken en de letter p qua schrijfwijze te vervangen door de Griekse p. Sexy Dancing wordt op single uitgebracht. Petra neemt het zanggedeelte voor haar rekening en een jongen (wiens naam zij inmiddels vergeten is) mag het rapgedeelte voor zijn rekening nemen. In het VRT programma “Moet kunnen” mag zij zelfs haar eerste single komen voorstellen. Om voor de nodige afwisseling te zorgen, wordt vrij snel beslist beurtelings een liedje in het Engels en eentje in het Nederlands op te nemen. Vergeet niet, in 1989 gaat VTM van start met als één van hun meest succesvolle programma’s “Tien om te Zien”. Adriaan schrijft voor Petra de ballad Vrienden waarmee zij de vijfentwintigste februari op de zevende plaats in de Vlaamse Top Tien belandt. Van de hand van de tandem A. Larson, Phil Wilde en Phil Sterman verschijnt iets later op het Mouse Label het dancenummer Just let go en eveneens My heart rules over my head.

In 1989 breekt Petra in Vlaanderen definitief door dankzij haar deelname aan de Baccarabeker, een zangwedstrijd tussen de vijf Vlaamse provincies, voor het eerst op het getouw gezet in 1981. Elke provincie wordt vertegenwoordigd door een coach en drie artiesten. Petra maakt samen met Anne Mie Gils en Ann Komac deel uit van de Antwerpse ploeg. Limburg wordt het winnende team en Kathleen Vandenhoudt gaat zowel met de personality- als met de persprijs aan de haal.

Als opvolger wordt gekozen voor Vrij zijn, gekoppeld aan Eindeloos liefdesverhaal. Adriaan had dat liedje al een tijdje klaarliggen en zocht nog naar een geschikte stem om dit symfonisch gedragen nummer op te nemen. Met Eindeloos liefdesverhaal geraakt Petra tot op negen in de Vlaamse hitlijsten. Adriaan voelt dat zij een tandje moeten bijsteken. Hij werkt samen met Phil Wilde en Phil Sterman aan Laat me gaan, een vertaling van het eerder uitgebrachte Just let go. En deze keer is het raak! De elfde november 1989 staat Petra zowel op één in de Vlaamse Top Tien als in Tien om te Zien en bereikt zelfs de vijftiende plaats in de BRT Top Dertig. Ook onze noorderburen laten zich niet onbetuigd en bekronen haar single met een negentiende plaats in de Nederlandse Top Veertig. Om in te pikken op de nakende feestdagen blikt zij Vrolijk kerstfeest, gelukkig Nieuwjaar in, maar de respons is gematigd.

Om van het verworven succes te profiteren wordt in 1989 de verzamelaar “Petra” uitgebracht met daarop zes Engelstalige songs zoals Sexy Dancin’ en Just let go en zes Nederlandstalige: Verliefd zijn is… Vrij zijn en Eindeloos liefdesverhaalHet is opnieuw bingo wanneer in 1990 Jij daar! op single verschijnt. Niet alleen de Vlaamse Top Tien heet haar welkom, maar ook de Nederlandse Top Veertig. Met Jij daar! schuift zij bij onze noorderburen door naar de achtste plaats in de maand maart van dat jaar. Zij lanceert ook de singles: Speel niet met vuur, Verliefd zijn is en Ca va? Dankzij Laat me gaan/ Just let go mag Petra ook in het buitenland gaan optreden. Uiteindelijk zullen van dat nummer méér dan één miljoen exemplaren verkocht worden, meteen ook Petra’s grootste hit in haar carrière. Voor haar “a dream come true”. Zij houdt  voldoende tijd vrij om zich als een soort tomboy te voetballen en haar liefde voor dieren te uiten.

In 1991 is er de cd “De Hits” met daarop twaalf liedjes zoals Jij daar, S.O.S., Imprisoned thoughts en Jij bent zo mooi. VTM komt op datzelfde moment op de idee het album “Vlaanderen mijn land”  te compileren. In het totaal vijftien artiesten die bekende Vlaamse liedjes zingen. Raymond Van het Groenewoud mag uitpakken met zijn klassieker Vlaanderen boven, Tura met Vlaanderen mijn land, Jo Vally met Aan het Noordzeestrand, Johnny White met Het Schrijverke en Petra & Co met haar bewerking van het volksliedje Het loze vissertje. Zij staat erop dat het nummer in een dansante versie wordt gegoten. Het album doet gouden zaken en Petra’s single staat de vijftiende augustus van dat jaar op de eerste plaats in de Vlaamse Top Tien. In het kielzog van dat succes volgen de singles: Vergeet me niet, Niets voor niets met op de B-kant Pas trop vite en Nooit zo dichtbij. Geen echte hoogvliegers in de hitlijsten, maar op die manier blijft zij in “Tien om te Zien” opduiken en dat is als artiest altijd lekker meegenomen. In 1992 besluit VTM een vervolg te breien aan “Vlaanderen mijn land” door een tweede volume in de markt te zetten. Yasmine zet haar tanden in Drie schuintamboers, Willy Sommers zingt Moederke alleen, Hans De Booy zingt samen met Wannes van de Velde het prachtige duet Lichtjes van de Schelde en Petra durft het aan een eigenzinnige versie te brengen van In een klein stationnetje, in de zomer van 1992 goed voor een notering in de Vlaamse Top Tien.

In 1993 waagt Petra zich samen met Adriaan en Fred Bekky aan het schrijven van Ga Door, maar dit loopt met een sisser af, de single wordt weinig of niet opgepikt en mist ook een notering in de hitlijsten. Omdat VTM er nog zin in heeft, verschijnt in 1993 het derde volume in de cd-reeks “Vlaanderen mijn land” met daarop onder andere Bart Kaëll met Ik loop graag verloren, Ingeborg met Eindstation, Tony Servi met Terug in Vlaanderen, Stef Bos met Mijn stad en Petra met Vlaanderen mijn land, eenmaal op single uitgebracht, bekroond met een zesde plaats in de Vlaamse Top Tien van de maand juli 1993. Op het Mouse -label verschijnt de verzamelaar “Successen” met in het totaal zestien songs beginnend met Laat je gaan en eindigend met Geef me liefde, een nummer van Adriaan en niet te verwarren met Tura’s gelijknamige hit.

In een soort gulzige bui, of creatieve als je dat liever hoort, start Petra met haar entourage een nieuw danceproject op “Pep Art”. Geflankeerd door de tweelingbroers Jan en Piet,  probeert Petra een aanval te plegen op de internationale hitlijsten, maar verder dan die poging geraakt zij niet. De drieëntwintigste maart 1994 geraakt zij tot de tweeëntwintigste plaats in de BRT Top Dertig. Dat project verdwijnt  vrij snel om plaats te ruimen voor een nieuw project “D.S. Pee” wat staat voor De Steur Petra. Om het publiek wat extra’s te gunnen zien wij  Hilde Vaneeckhoutte, ex-lid van The Confetti’s, al dansend mee optreden. Zij proberen ons te amuseren met de medley Yes Sir met daarin de jazzy meezingers Yes sir, that’s my baby, Charleston en Jazzy rave. In 1994 is er als Petra ook nog een cover van de Amerikaanse hit Gimme little sign van Brenton Wood dat Petra in een Franse versie opdient als Ne me laisse pas comme ça.

Omdat nieuw bloed welkom is, beslist Petra in 1995 haar samenwerking met Adriaan Van Landschoot af te ronden. Zij gaat zich even bezinnen. Petra vindt snel onderdak bij platenfirma CNR en neemt samen met producer Phil Sterman een bewerking op van de Ann Christyklassieker Ik leef voor jou. De negenentwintigste maart 1996 staat zij op één in de Vlaamse Top Tien en is weer helemaal terug van even weggeweest. Dit nummer staat de vierde mei op de zevende plaats in de BRT Top Dertig en zal in die lijst voorlopig haar hoogste notering ooit blijven. In de zomer van dat jaar zet zij een bewerking van T’appartengo van Ambra op single als ‘k Beloof jou en krijgt in ruil daarvoor de tiende augustus een derde plaats in de Vlaamse Top Tien aangeboden. In de BRT Top Dertig zit er de eenentwintigste september een vijftiende plaats in voor haar. Samen met Phil Sterman schrijft Petra het behoorlijk poppy Vrij dat  makkelijk de Vlaamse hitlijsten haalt. De zevende december staat ze daarin op vijf genoteerd. In de BRT Top Dertig merken we dat er voor deze sinlge een drieëntwintigste plaats inzit.  Jij en ik doet het iets minder, maar Jawa! staat nogal snel in de Vlaamse Top Tien op acht. Niet dat je die resultaten meteen van de daken moest schreeuwen, maar Petra scoorde tenminste.

Omdat een verzamelaar nooit weg is, wordt in 1996 het album “Het beste van Petra” in de etalage gezet. Achttien van haar bekendste nummers uitgebracht op het CNR label. Het album zet in met Ik leef voor jou, passeert hits als Mooi is het leven, Het looze visschertje en Ga door en rondt af in schoonheid met Love is a chain en Ne me laisse pas comme ça. Er zit in de Album Top Vijftig voor Petra een negenentwintigste plaats in. Haar platenfirma geeft achteraf ruiterlijk toe dat zij er meer van verwacht hadden. Er volgt in 1997 de cd “Petra” met daarop haar meest recente singles verzameld en de nieuwelingen Als ik droom en Geen denken aan. Petra blijft hondstrouw aan producer Phil Sterman.

Wanneer Adriaan Van Landschoot in 2000 met zijn coverende boyband Dreamlovers van start gaat, huurt hij Petra in om de heren te leren zich attractief te bewegen op het podium. Met hen zal hij drie nummer één albums opnemen. Datzelfde jaar merken wij haar op als backing vocaliste tijdens de deelname van Gerlando aan de Waalse voorronde voor het Eurovisiesongfestival. Dit wordt echter geen meevaller en weer verdwijnt Petra in een deelse anonimiteit. Daar weet ze uit te ontsnappen wanneer zij de zeventiende augustus 2002 van zich laat horen in de BRT Top Dertig met een cover van What a feeling van Irene Cara, een nummer geschreven door de legendarische producer Georgio Moroder.

Twee jaar later wordt zij ingehuurd door de directie van “The Stage” in Antwerpen, een horecazaak in de buurt van het Centraal Station en de Keyserlei. “The Stage” is een art-deco pand volledig ingericht zoals een theater, inclusief een smaakvol restaurant. Tijdens het dineren kan je van een schitterende brok theater genieten. “Wonderland” is één van de producties waarin zij daar schittert, een eigentijdse versie van het sprookje “Alice in Wonderland”. Petra kruipt in niet minder dan zeven verschillende gedaantes: van de moeder van Alice over een rups tot en met Ceshire Cat. Zij wordt geflankeerd door een aantal bekenden uit de musicalwereld waaronder Myriam Bronzwaar, Jeroen Maes en Sasha Rosen. De musical wordt muzikaal ingevuld door bekende hits zoals Think van The Pointer Sisters, Que sera sera van Doris Day en Erotica van Madonna. Tussendoor wordt het publiek verwend met een culinair hoogstaand viergangenmenu. La Sakhra, alias Petra, wordt geboren, een act die zij samen met Patrick Hamilton en Vincent Pierins ontspint en op het getouw zet. Tijdens “Eurosong” in 2006 gooit zij hiermee hoge ogen. Zij moet in de finale alleen Kate Ryan laten voorgaan die met het nummer Je t’adore naar Athene mag afreizen, maar daar strandt in de halve finale.  Maar Petra zou Petra niet zijn, mocht zij haar project La Sakhra maar een tijdje in de picture zetten en dan weer verdwijnen. Toch brengt zij nog als volgende single in 2006 Tomorrow is not soon enough op single uit. Wanneer VTM dat jaar beslist een Big Brother-editie in te vullen met BV’s is Petra er als de kippen bij om mee te doen. Jo Planckaert zit in het huis samen met onder meer Ivan Heylen en Cynthia Reekmans. Wanneer op een bepaald moment Petra’s ex Javier De Rijcke binnenstapt, verlaat zij ogenblikkelijk het Big Brotherhuis. Zij had Javier leren kennen toen die nog deel uitmaakte van de boyband Dreamlovers.

Het Eén programma “Zo is er maar één” is Petra ook niet vreemd, want de 26ste januari 2007 wordt zij door Yasmine uitgenodigd om in de categorie “Liedjes van de Lage Landen” als La Sakhra haar versie neer te zetten van Terug naar de kust, dat wij bij ons heel goed kennen in de hitversie van Maggie McNeal. Een jaar eerder zong zij de vijfde mei in datzelfde programma haar versie van Het kan niet zijn van Will Tura in de categorie “Liedjes over Liefde”.

Tijdens de zomer van 2007 mag Petra het podium van “Het Witte Paard” in Blankenberge nog eens op. Daar stond zij eerder al in 1999. Een jaar later viert zij op diezelfde planken haar twintigjarige carrière tijdens de show “Crazy Again!”.

In de maand september van 2011 verrast Petra ons met het project “Ohoh7″, een overduidelijke knipoog naar James Bond. Door een negenkoppige band laat zij zich graag begeleiden in songs die wat met geheim agent 007 te maken hebben. Zij geven er een eigen draai aan zonder afbreuk aan de originele songs te doen. Thema’s die aan bod komen zijn: snelle auto’s, spionage, cocktails en knappe vrouwen. Visuele effecten en achtergrondinformatie moeten het geheel afronden.  Nostalgie viert bij deze hoogtij. En daar lust Petra wel pap van. Zij lanceert in 2013 een soort bigband offensief middels de knappe single If you were my man. Met een rist vrienden blikt zij een bijhorende clip in. Dit is Petra ten voeten uit. De jaren dertig lijken haar biotoop te zijn. Voor het einde van het jaar belooft Petra haar autobiografie “Alle sluiers af”. Zij wil op deze manier haar vijfentwintigjarige carrière in de bloemen zetten. Swingpop, de nieuwe stijl die zij met Patrick Hamilton en Vincent Pierins lanceren. In diezelfde stijl is er iets later de single Dance.

In 2014 wil Petra haar kansen nog eens wagen tijdens “Eurosong” met het oog op deelname aan de negenenvijftigste editie van het “Eurosongfestival”. “Eurosong” wordt op Eén uitgezonden en gepresenteerd door Peter Van de Veire en Eva Daeleman. In de professionele jury zetelen Jef Martens, Ruslana, Piet Goddaer en Bart Peeters. Petra wordt in de pers nog maar eens geëtaleerd als de artieste met de duizenden looks. Geen kat weet nog in welk vakje ze thuishoort. Zij wil het spreekwoord “drie maal is scheepsrecht” ontkrachten en neemt voor de  vierde keer deel. Wij sommen nog eens op: in 1993 met Ga door waarmee zij halthoudt op de tiende plaats. Vreemd, want Petra staat dan op haar hoogtepunt. Ga door was op dezelfde leest geschoeid als haar grootste hits. Vlaanderen is blijkbaar niet echt rijp voor haar looks. Muziekminnend Vlaanderen mag haar namelijk bewonderen in een lichtgekleurd kostuum en latexkapsel.  In 1999, Petra is dan uitgedost in een wat onthullend kleedje met vrij kort haar en een act waarin zij een rups verwerkt,  neemt zij deel met  Diep in mijn huid, goed voor een zesde plaats. Marcel Vanthilt breekt haar af tot tegen de grond en kan het niet laten haar een “kunstig beschilderde vormkip” te noemen. Petra kan die kritiek moeilijk verwerken en houdt zich een tijdje gedeisd. Als La Sakhra, wat zoveel betekent als Petra in het Hebreeuws,  in een jaren dertig outfit verrast zij ons in 2006 met het nummer  Wonderland, goed voor een tweede plaats en in 2014 met het door onder andere Paul Drew en Greig Watts Killer Touch, gekoppeld aan een heel opvallende act, maar zij struikelt al in de eerste halve finale. Het liedje klinkt doordeweeks en middelmatig. Zij scoort amper 75 % en wordt uitgesloten voor verdere deelname.  Zij is er als de kippen bij om aan de pers te melden dat zij er haar slaap niet voor zal laten. Nochtans blijven de twitterende verbale aanvallen aan haar adres niet achterwege: strekenwijf op prepensioen, carrièreloos niemendalletje, provinciale travestie-act enz… Haar reactie: “Ik heb een olifantenvel gekweekt. Dat moest wel. Ik ben nu al jarenlang het mikpunt van spot! Sommige mensen zijn nu eenmaal slecht van inborst of weigeren hun verstand te gebruiken. “Jammer voor haar vroegere mentor Adriaan Van Landschoot die het niet kan laten haar in Dag Allemaal van bij de start van Eurosong 2014 al te kronen tot de uiteindelijke winnaar. Maar het eindresultaat ziet er anders uit. In de finale belandt Eva Jacobs met Nothing is impossible op de derde plaats, de groep Bandits met One op de tweede en de Waalse zanger Axel Hirsoux op de eerste met Mother. Petra blijft achter met een pak vragen, vooral over de commentaren van de vakjury. De nieuwe formule houdt namelijk in dat de artiest zelf het deelnemende liedje niet mag kiezen, dat wordt door de vakjury zelf aangeboden. De jury knapt vooral af op haar act en op het feit dat zij nu niet meteen de beste zangeres is. Reactie van Petra: “Ik heb me misschien wat laten intimideren door de experts. Er was ook wat tijdsdruk en ik dacht bij mezelf dat het beter was om niet in discussie te gaan. Ik kan overigens goed om met opbouwende kritiek, maar deze keer kon ik met hun commentaar minder overweg. Ze zaten maar wat te wauwelen en durfden me achteraf zelfs niet recht in de ogen te kijken.”

Petra bijt door en brengt in maart 2014 I can feel it uit op het Globe label geschreven door Patrick Hamilton, Vincent Pierins en Guy Ballaert. De verwarring is groot, want zij keert daarmee terug naar haar dance roots. De negen levens en elfendertig gedaanten die haar in de media worden toegedicht, worden daarmee pure realiteit. Haar liefdesleven heeft Petra altijd behoorlijk buiten de schijnwerpers kunnen houden, al heeft zij er intussen wel een aantal relaties opzitten. Aan kinderen heeft zij wel gedacht, maar nooit de geschikte man gevonden om zich als gezin te settelen. Naast Javier De Rijcke had zij ooit een verhouding met Mario die tien jaar stand hield en ook met schrijver Steven De Smet, een relatie die eveneens tot het verleden behoort. In 1999 ging Petra na haar Eurosongavontuur aan de slag als verantwoordelijke bij modeketen H&M waar zij nog steeds bedrijvig is.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet