The String-A-Longs

Geplaatst in Artiesten

Tijdens de jaren 50 droomden tieners luidop van een eigen rockgroep. Daar waar hun ouders er in hun tijd alleen maar van durfden te dromen, werd het voor hen, met een paar dollars op zak, almaar gemakkelijker om versterkers en gitaren op de kop te tikken. Dat was ook het geval voor enkele tieners in Plainview, Texas. Hier hadden Richard Stephens en Keith McCormack zich elk een gitaar aangeschaft en hun vriendje Aubrey de Cordova was de gelukkige bezitter van een basgitaar. Hun eerste groepje, The Patio Kids, werd snel werkelijkheid. In  1957 werd het trio een kwintet en noemden ze zich voortaan The Rock ‘n’ Rollers. Intussen hadden ze hun groep uitgebreid met drummer Charles Jay Edmiston en gitarist Jimmy Torres.

Ze mochten een demo maken voor een radiostation in Amarillo en die opname viel zo mee dat het officieel op het Ven-label werd uitgebracht. Keiths moeder was zo in de ban van de carrière van haar zoon dat ze haar spaarcenten in een professionele opname investeerde. Die vond plaats in de studio’s van Norman Petty in het stadje Clovis. Charles hield het toen net als drummer voor bekeken en werd vervangen door Don Allen nadat de groep nog eens van naam had gewisseld. Voortaan zouden ze zich verkopen als The Leen Teens.Tijdens hun eerste sessie bij Norman Petty die drie uur duurde, namen ze twee songs op: So shy en Dreams about you. Petty kon een deal versieren bij Imperial Records, maar die eerste single flopte volledig. Drie jaar lang bleven de jongens nummers inblikken, maar Petty had moeite om ze gereleaset te krijgen.

In 1960 waren er opnieuw opnamesessies gepland, maar deze keer moest hun zanger Keith McCormack verstek laten gaan omdat hij niet bij stem was. Petty stond erop dat de jongens toch langskwamen en presenteerde hun een eigen instrumentaal nummertje Wheels. Even opmerken dat Wheels enkele weken voordien geweigerd werd door de belangrijkste gitaargroep die Petty in huis had, The Fireballs. Enkele maanden later, na de opname, kregen de jongens een brief van Norman Petty dat ze voortaan als The Strings – A- Longs geadverteerd zouden worden.

Oorspronkelijk hadden Richard Stephens en Jimmy Torres het nummer geschreven onder de titel Am I asking too much. Op de B-kant van de single stond een compositie die Wheels heette, geschreven door Norman Petty. Toen de single gereleaset werd, bleken de etiketten op de single fout gekleefd en werden beide titels verwisseld . Am I asking too much (geschreven dus door Norman Petty), was Wheels geworden en omgekeerd. Het gevolg was dat ook de schrijvers van de twee songs verwisseld werden. Toen Wheels (Am I asking too much dus) een grote hit werd, claimde Norman Petty doodleuk de auteursrechten, ook al had hij het niet geschreven. Toppunt is dat hij na een lange juridische strijd ook nog deels gelijk kreeg. Sedertdien is hij officieel een van de auteurs, samen met Richard Stephens en Jimmy Torres. Mocht je op zoek gaan naar beide nummers, je vindt die op de verzamelaar “Wheels”, in de maand oktober 2009 uitgebracht op het Ace-label.

Petty had intussen een aanbod gekregen van Warwick Records om gelijktijdig twee singles uit te brengen. Aanvankelijk weigerde Petty omdat Warwick de kwalijke reputatie had achteraf slechte betalers te zijn, maar toch waagden ze het erop. Wheels werd nu uitgebracht met als B-kantje Am I asking too much, alsook het nummer Tell the world met als ommekantje For my angel. De beide B-kantjes waren gezongen versies van liedjes die ze al eerder hadden ingeblikt. Wat niemand verwacht had, gebeurde toch. Binnen de kortste keren stond Wheels in 1963 in de Amerikaanse Top Vijf en iets later werd het zelfs een hit in Engeland  (daar uitgebracht op het London-label). Niet dat ze geen concurrentie te duchten hadden, want de hitlijsten stonden bol van instrumentaaltjes zoals Ja Da van Johnny and his Hurricanes, F.B.I. van The Shadows en Riders in the sky van The Piltdown Men.

Wheels werd een wereldhit voor The String-A-Longs met een totaalverkoop van 7 miljoen exemplaren. Billy Vaughn had intussen met zijn orkest ook een versie uitgebracht, maar die deed het alleen beregoed in Duitsland. De andere landen tipten liever op de pretentieloze versie van The String-A-Longs. Wheels werd in Nederland de debuutsingle van The Jumping Jewels uit Den Haag. Zij haalden in Nederland de hoogste regionen in de Top Veertig. De jongens beaamden dat zij het nummer gecoverd hadden van Billy Vaughn, al lijkt hun gitaarstijl op die van The Shadows.

Het hitverhaal van the String- A- Longs zou nochtans snel zijn uitverteld. Hun opvolger Brass buttons geraakte tot op de vijfendertigste plaats in Billboard’s Hot One Hundred en de daaropvolgende single Should I klom niet hoger dan de tweeënveertigste. De platendeal met Warwick werd in 1962 opgedoekt. De firma was, ondanks het succes met Wheels , in financiële problemen geraakt. Toch zouden er nog een tiental singles volgen, onder meer uitgebracht op het Eps-label. Voor de groep zelf leek hun succes ook niet zo rooskleurig, want veel verdienden ze niet aan hun optredens. De meer lucratieve deals, zoals televisieoptredens en tournees in het buitenland, werden steeds door Norman Petty afgewezen om redenen die de groep nooit heeft kunnen achterhalen.

Na wat heen-en weergesleur, bracht Petty de groep onder bij Dot Records en daar werd als single voor het nummertje Twist watch gekozen, geschreven door Jimmy Torres. Het werd een meevaller en dus volgden nog andere releases  waaronder  Spinnin’ my wheels, Mathilda en Summertime. We mogen aannemen dat rond 1965 Petty besloot geen nummers van The String-A-Longs meer uit te brengen. Hij vroeg wel drie jaar later aan Keith McCormack, Jimmy Gilmer als zanger bij The Fireballs te vervangen en daar zou Keith ook de volgende zes jaar blijven. Mocht u opnamen in het bezit hebben van The String-A-Longs in 1969, gereleaset op het Atco-label, weet dan dat die nummers gewoon door The Fireballs werden ingespeeld, een truc waarvan sommigen beweren dat Norman Petty die wel vaker gebruikt zou hebben. In een interview merkte Keith ooit op dat mocht Petty de trends hebben gevolgd, The String-A-Longs heel wat meer hits hadden gescoord, maar Petty bleef halsstarrig vastgeklit aan die ene formule en dat werd zowel hen als The Fireballs uiteindelijk fataal.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet