Wendy Van Wanten

Geplaatst in Artiesten

Het is nooit mijn betrachting geweest om de mensen te tonen hoe intelligent ik wel ben. Daar gaat het toch niet om?” vertelde Wendy Van Wanten aan journalist Manu Adriaens toen hij haar interviewde voor zijn boek ‘Ik hou van jou – het verhaal van de Vlaamse showbizz’, “‘t Is trouwens ook niet voor de bekendheid dat ik zing. Want ik gééf liever aandacht dan dat ik er krijg. Geven en nemen, zo zit het leven toch in elkaar. Gun me dus ook mijn sprookje“. Haar sprookje heeft zij gekregen. En de prins die bij dat sprookje hoort?  Dat is een dubbeltje op zijn kant waar wij nog altijd het raden naar hebben of zij hem ooit gehad heeft.

Wendy werd als Iris Vandenkerckhove de zesde februari 1960 in Oostende geboren. Zij is een nakomertje. Haar moeder is al 43 wanneer zij Iris ter wereld brengt. Papa is een strenge man, werkzaam bij de opsporingsbrigade van de politie. Eenmaal buiten zijn werksfeer is hij echter iemand die zich graag amuseert en feestviert. Familiefeesten zijn aan hem méér dan besteed. Thuis wordt er graag naar muziek geluisterd. Iris geraakt niet alleen verknocht aan het Franse chanson, maar luistert even graag naar de platen van Nat King Cole en iets later naar haar favoriete zangeres Barbra Streisand. Aan het atheneum in Oostende volgt zij de afdeling Latijn-Wetenschappen en is daar zo’n beetje een uitblinker. Zingen deed zij toen ook al, als lid van het Oostends Tonadakoor waarmee zij vaak aan wedstrijden deelneemt en ze scoren nog ook. Na de middelbareschoolopleiding begint Iris met een opleiding medisch secretaresse. Zij volgt daarin haar twaalf jaar oudere zus Annie die als medisch secretaresse haar zus het goede voorbeeld had gegeven. Met Annie heeft Iris een sterke band opgebouwd. Haar zus woont op dat moment in De Haan en vaak neemt Iris de tram om bij haar zus te gaan overnachten. Zij is dan gehuwd met een maître d’hôtel die tijdens de week in Kortrijk blijft werken en vaak houdt Iris haar gezelschap. Annie houdt al die tijd haar zus goed in de gaten en is bij momenten zelfs strenger dan hun eigen moeder. Ondanks dat breekt Iris plots haar studies af, want zij wil fulltime model worden. In 1979 overlijdt haar moeder plots. Iris is dan nog maar negentien en heeft ook geen zin meer om verder te studeren. Zij ziet even de zin van het leven niet meer in. Sinds die dag moet zij opletten uit de buurt van doemdenkerij te blijven. Om dat te compenseren, besluit zij model te worden, de wereld van de glitter en de glamour op te zoeken. Zij wordt model bij het bureau “Models Office” in Oostende. De meesten onder ons zullen het niet meer weten of toen zelfs niet opgemerkt hebben, maar Iris bouwt tussen 1979 en 1989 een internationale carrière op en verschijnt in bekende modebladen zoals Vogue, Elle en The American New Look. Zij wordt ook uitgenodigd voor modeshows in München, Parijs en Düsseldorf.

Dat modellenbestaan belet Iris intussen niet in haar vrije tijd te zingen. Zij wordt in 1986 door Johan Verminnen gevraagd om samen met Roland en Curt Lawrence deel uit te maken van de Brabantse ploeg tijdens de “Baccara Beker” in het Casino van Middelkerke. De ploeg gaat met de overwinning lopen en Iris mag ook de pers- en personalityprijs in ontvangst nemen. Over een entree in de showbizz gesproken! Uiteraard liggen de platenfirma’s tijdens die “Baccara Beker” op de loer op zoek naar nieuw talent. Iris sluit een deal met BMG/Ariola die, wetend dat zij tuk op Franse chansons is, haar meteen in 1987 een Frans liedje laten opnemen Panne de coeur, een tekst van haarzelf op muziek van Takis Critzelis. Iets later is er het singletje Je suis amoureuse met de op de B-kant In the face of love. Iris is in de wolken wanneer zij dat jaar in het voorprogramma van Gilbert Bécaud mag optreden. In 1988 neemt zij Laissez-vous rêver op gekoppeld aan Wake Me. Intussen is zij bij platenfirma CNR aanbeland. Alle singletjes worden dan nog onder de naam Iris uitgebracht.

Op dat moment loopt er op de Nederlandse televisie het ophefmakende programma “De Pin Up Club”. Het was een soft-erotisch programma dat één keer per maand werd uitgezonden in een productie van Jef Rademakers. Die bedacht ook de rubriek waarin brieven van lezers werden beantwoord door… Iris, voor de gelegenheid herdoopt als Wendy Van Wanten. Niet alleen Nederland valt voor haar wulpse charmes, maar vooral de Vlaamse mannen. Iris voelt zich ontzettend goed in dat nieuwe personage. Zij kan haar aangeboren schuchterheid op deze manier makkelijk verbergen. Op de vraag om volledig uit de kleren te gaan, antwoordt zij krachtig neen, maar het hek is wel definitief van de dam.

Niet dat haar personage als erotisch wordt ervaren, trekt Wendy aan, maar wel dat zij de kans mag en moet grijpen om als zangeres door te breken. Wanneer zij in 1990 van de VRT een “Gouden Bertje” in ontvangst mag nemen als populairste tv-figuur, maakt zij van de gelegenheid gebruik haar eerste single als Wendy Van Wanten aan het publiek voor te stellen en dat wordt het liedje Bij jou zijn geschreven door Paul Vermeulen en Marc Dex. Samen met Stan Verbeeck hebben zij van het begin af aan in haar talent geloofd en geniet zij vanaf het begin ook het volle vertrouwen van hen beiden. Bij jou zijn bereikt in 1991 net de tiende plaats in de Vlaamse Top Tien. Zes maanden later valt de keuze op Kijk eens diep in mijn ogen, een duet dat zij opneemt samen met Willy Sommers, geschreven door Roland Verlooven. De eenentwintigste september staan zij op één in de Vlaamse Top Tien. Je kan het een gewiekste zet noemen, maar als opvolger kiest zij voor het liedje Iemand dat zij samen met haar zoontje Dylan opneemt, al heeft het singlekopend publiek daar niet echt oren naar. Ook niet naar liedjes zoals Holiday Love, Ik zie je graag en Altijd samen met jou die ook op haar eerste album “Verliefd” staan dat in 1991 op het CNR label wordt uitgebracht. Wanneer Herr Seele en Kamagurka op tv verschijnen met de TV1-reeks “Lava” wordt Wendy in de tweede reeks uitgenodigd om daarin de rol van Emmanuela te spelen. Om van de Wendyhype mee te profiteren, duikt haar personage op in het stripalbum “De Poenpakker” rond de figuur van Jean-Pierre Van Rossem, getekend door Erik Meynen.

Omdat zij alle kansen wil grijpen die haar geboden worden, neemt Wendy, die op dat moment al gemanaged wordt door Danny De Waele, in 1993 deel aan de preselecties voor het Eurovisiesongfestival. Zij zingt Zonder Verklaring en stoot daarmee door naar de finale die gewonnen wordt door Barbara Dex met Iemand als jij waarmee Barbara in Millstreet in het graafschap Cork op de vijfentwingtigste, kortom de laatste plaats eindigt. Dat jaar wint Ierland met In Your Eyes gezongen door Niamh Kavanagh. Wendy treurt er niet om, want zij wordt door Frank Dingenen gevraagd de rol van schooldirectrice Josiane Vanthilt te vertolken in de comedy- en jeugdreeks “Meester, hij begint weer!” Wat velen uit het oog hebben verloren, is dat Wendy op vraag van Tony Berk van Dino Music in de Fendal Sound Studio in Loenen aan de Vecht samen met producer Peter Koelewijn twee Engelstalige covers opneemt: Patrick, mon chéri  en Drunken Sailor, beide verdeeld op het Dino Label, maar zonder brokken te maken. Nadien belandt Wendy bij platenfirma Centropa van Guy Beyers die voor haar samen met Pino Marchese Ik zie je graag schrijft, maar een echte hit wordt het niet. Omdat Playboy blijft aandringen en er een mooie duit op tafel voor over heeft, legt Wendy zich in alle zedigheid in een fotoreportage gebaseerd op haar stripalbum ei zo na naakt neer. Er mag immers wat aan de fantasie worden overgelaten.

Samen met haar manager besluit Wendy, omdat de echte hits uitblijven, op zoek te gaan naar een nieuwe producer en die vinden zij in de persoon van Jack Rivers met wie zij de grootste hits in haar loopbaan zal scoren. Op tekst van Dennis Peirs, alias Jo met de Banjo, en gebaseerd op de hit Avant de nous dire adieu van de Franse zangeres Jeane Manson blikt zij Blijf nog één nacht in. In de maand september van 1994 staat Wendy er vier weken na mekaar mee op de eerste plaats van de Vlaamse Top Tien. Vervolgens kiest zij voor een vertaling van Wrap Your Arms Around Me van Agnetha Fältskog dat als Sla je arm om me heen graag gedraaid wordt, zelfs door Radio 2. Of zij daarbij aan prins Laurent moet gedacht hebben, laten wij in het midden, maar de pers krijgt haar ontmoeting met hem tijdens een modedefilé in Parijs in de gaten en koppelt beiden dolverliefd aan mekaar tot groot ongenoegen van het Belgische Hof. Dat gerucht komt een tijdje later wat in de schaduw te staan door het succes dat zij scoort met Verborgen Verdriet, een bewerking van de klassieker La Paloma dat Wendy eerst niet ziet zitten, maar na lang aandringen van Jack Rivers toch opneemt. Zij krijgt dat jaar voor die prestatie de trofee “Radio 2 Zomerhit” cadeau. Iets later zit er opnieuw een nummer één in voor Wendy wanneer zij Kiss me goodbye opneemt, een cover van die bekende hit van Petula Clark. Op het CNR label verschijnt het album “Verborgen Verdriet”, gearrangeerd door Patrick Renier met in het achtergrondkoor Sabien Tiels en Yvan Brunetti en gitaarwerk van Eric Melaerts. Dat album gaat zomaar liefst dertigduizend keer over de toonbank en maakt van Wendy in Vlaanderen een gevierde ster.

Omdat zij en haar manager in de gaten hebben dat Diana Ross en Julio Iglesias in 1996 een dijk van een hit te pakken hebben met All Of You laten zij Yvan Brunetti de Nederlandstalige tekst schrijven en besluit Wendy Voor eeuwig en altijd als duet op te nemen samen met de in die tijd zeer populaire Jo Vally. Een derde plaats in de Vlaamse Top Tien is de eindscore. Haar vroegere platenfirma Centropa wil nog een graantje meepikken van haar succes en brengt in een verdeling van Dino Music Belgium het album “Proef me” uit met daarop eerder opgenomen liedjes zoals Mooi Vlaanderen, Ik zie je graag, Ik wil niet kiezen en Zonder verklaring. Antwoorden op de vraag of Wendy ook in Nederland scoort, is simpel, want dat is kortweg “neen”. Voor haar rol in de film “Berncastle” van regisseur Rob Van Eyck ontvangt Van Wanten dat jaar tijdens het Filmfestival van Gent “De Pallieterprijs”. Tijdens de zomer scoort zij een redelijke hit met Hoor je het slaan van mijn hart, een vertaling van Yvan Brunetti van de klassieker Cuando calienta el sol. Dat coveren gaat Wendy blijkbaar goed af, een trend die zij op het album “Kom Dichter” doorzet met vertalingen van hits zoals This Strange Effect, Show Me Heaven, Blue Bayou, Move Closer en This Is My Song. Deze keer worden er vijftienduizend exemplaren van verkocht. Het album is al goud in voorverkoop.

Samen met het orkest Il Novecento zingt Wendy in de maand mei van 1997 in het Sportpaleis van Antwerpen een rist klassiekers van haar idool Barbra Streisand. Of zij daarmee verder springt dan haar vocale stok lang is, is voor discussie vatbaar. Zij zal dat repertoire nadien nog in diverse formules op het podium neerzetten.  Op zoek naar een geschikt concept brengt Wendy Van Wanten die nog steeds onder de vleugels van Jack Rivers schuilt de cd “13 Bolero’s” uit, dertien vertalingen door Yvan Brunetti van een dozijn plus één latino ballads die elk stuk voor stuk hun degelijkheid door de jaren heen bewezen hebben: Verliefd en Laat mij maar dromen dat op single in de maand juli van dat jaar tot op de zesde plaats in de Vlaamse Top Tien geraakt. Kus me toch, een vertaling van Besame Mucho, bereikt op single in diezelfde hitlijst zelfs de tweede plaats.

Omdat zij zich in covers van bekende hits het best thuis voelt en daarbij ook evergreens en standards niet uit het oog verliest, komt Wendy in 1998 op de proppen met de cd “Denk aan mij”. Merk op dat aan het team niet wordt gesleuteld. Jack Rivers blijft producen, Yvan Brunetti blijft de teksten leveren en Patrick Renier blijft de songs arrangeren. De keuze valt deze keer op Chanson d’amour van The Manhattan Transfer, Acropolis Adieu van Mireille Mathieu, Amapola dat we in die tijd kennen van Nana Mouskouri, Gigi l’amoroso van Dalida enz…Op dat album staat ook het duet You’ve really got a hold on me dat zij samen met Johnny Logan zingt. In de kranten lezen we dat Wendy op het privédomein van prins Laurent werd betrapt, maar ook deze keer weigert ze elk commentaar. Tot in 1999 worden de platen van Wendy verdeeld door firma Arcade. Om in schoonheid van hen afscheid te nemen, wordt het dubbelalbum “Best Of” in de markt gezet: negenentwintig hits met als bonus het nummer If You Want. Dat wordt een voorsmaakje van het plan dat Wendy inmiddels heeft uitgewerkt om van koers te veranderen en in het Engels te zingen. De singles Heaven en Why Tell Me Why zijn daar getuigen van.

Tijdens de maand februari 2000 viert Wendy haar veertigste verjaardag met een gala in het Casino van Middelkerke. Vol trots kondigt zij aan dat zij in blijde verwachting is. Die wordt dadelijk gekoppeld aan haar vermeende romance met prins Laurent, al zal haar zoon Dylan later aan het Nieuwsblad vertellen dat haar manager Danny De Waele de echte vader is. Zes maanden later wordt in Oostende Clément geboren. Om die geboorte extra luister bij te zetten neemt zij de single Little Wonder, Klein Wonder op. Moeder of niet, the show must go on, zo nodig zelfs dat Wendy er niet voor terugdeinst in de zomer van 2001 drieënzestig keer na mekaar in “Het Witte Paard” in Blankenberge op te treden. Omdat er ook aan de fans en de hitlijsten gedacht moet worden, covert zij Tweedle Dee, Tweedle Dum van The Middle of The Road als Kom Met Me Mee. Waar naartoe? Wel richting preselecties Eurosongfestival. Zij waagt in 2002 nog eens haar kans, deze keer met Forever Yours en dat onder haar eigen voornaam Iris. Foute gok, want ook al wordt zij derde tijdens de halve finale, de eindronde haalt zij niet. In het Casino van Oostende zingt zij iets later onder leiding van Rudolf Werthen een aantal bekende opera-aria’s. Critici durven zich lovend uit te laten over haar prestaties. Omdat organisatoren haar zo op een andere manier leren kennen, wordt zij uitgenodigd om een van de hoofdrollen te vertolken in de musicalversie “Romeo & Julia”. Zij zingt er de rol van Lady Capuletti, de moeder van Julia. De verkoop wordt een hit, maar dat fijn gevoel krijgt een stevige deuk wanneer zij verneemt dat haar zoon Dylan levensgevaarlijk gewond geraakt tijdens een verkeersongeval. In de lente van 2003 stellen de dokters vast dat Dylan volledig zal herstellen. “Romeo & Julia” blijft intussen volle zalen lokken en wordt afgeklokt met op de teller méér dan honderdvijftigduizend bezoekers.

Met Vader Abraham neemt zij het duet Er klinkt muziek door de nacht op. Zo weten wij weer dat Wendy Van Wanten het Vlaamse lied niet schuwt. Wendy is ook een gevierde tv-figuur. Zo is zij te zien in het VTM-programma “Puur Toeval” waarin Luc Appermont een variante presenteert op zijn populair Radio 2 -programma “De Zoete Inval”. Zij krijgt ook een rol in zowel de zomer – als winteredities van de shows “Caals & Van Vooren”. Daarmee is haar agenda tot en met januari 2004 gevuld. Ook Studio 100 heeft haar talent ontdekt en speelt haar de rol van heks toe in de musical “De Kleine Zeemeermin”. Van die musical verschijnt tevens een cd-versie. De hitlijsten liggen andermaal binnen handbereik. In 2005 verrast zij iedereen met haar  versie van Heart of Glass van Blondie in een productie van Jack Rivers, vertaald door Marco Ottati als Ooit het gevoel. De plaat wordt door APR Works Records Belgium uitgebracht. Gefocust op het repertoire van Gilbert Bécaud zet zij een aantal recitals neer, gewijd aan het oeuvre van de populaire Franse zanger die in 2001 was overleden.  Samen met de in Nederland wat in onmin geraakte bariton Marco Bakker geeft Wendy op het einde van dat jaar een aantal kerstconcerten. Omdat zij graag een danspasje plaatst, deinst Wendy er niet voor terug bij de start van 2006 de dansschoentjes aan te trekken voor het VTM-programma “Sterren op de dansvloer”. Zij heeft een goede danspartner gevonden in haar Nederlandse coach Aerjen Mooijweer. Zij heeft wel intussen definitief afscheid moeten nemen van haar partner en vriend Danny De Waele die de vijftiende januari 2006 zijn strijd tegen kanker heeft verloren. Aan hem verliest zij een grote steun.

Omdat die populariteit op televisie Wendy wel ligt en zij VTM een warm hart toedraagt, wordt zij de centrale gaste in het programma “Wie wordt de man van Wendy?” waarmee zij zich hier en daar in de Vlaamse pers nogal wat kritiek op de hals haalt alsof zij zoals elke gewone vrouw geen man aan de haak kan slaan. Haar vaste vriend is nog maar net overleden en zij gaat al op zoek naar iemand anders. In het weekblad Humo van de vijfentwintigste april 2006 reageert zij kort van stof wanneer de reporter opmerkt dat zij via dit programma een soort comeback wil forceren. Het zou één grote reclamestunt zijn, bedoeld om La Wendy weer in de markt te heisen. Het grote verwijt in de pers is dat zij de kans om zich als Iris te profileren laat liggen en haar rolletje als Wendy Van Wanten blijft uitspelen. Onecht, puur fake dus. Niet getreurd, Frans Vancoppenolle wordt tijdens de uitzending van de zestiende november 2006 de gelukkige. Hij wordt iets later ook haar manager. Tijdens de maanden vooraf neemt Wendy een volledig Engelstalig album op “Woman In Love” met naast deze hit van haar idool Barbra Streisand songs zoals If You Leave Me Now van Chicago, Nights in White Satin van The Moody Blues, When I Need You van Leo Sayer en dat in een productie van Patrick Hamilton. Het album, opgedragen aan de overleden Danny De Waele, wordt op het ARS label uitgebracht dat zich de jaren nadien vooral zal toeleggen op Vlaams zangtalent. De tiende november wordt uit die full-cd de single Woman in Love gereleaset en bereikt vrij snel de Ultra Top Twintig. Twee weken later wordt met het oog op de eindejaarsfeesten haar gelijknamig album in de etalage gezet.

2007 wordt de start van de docusoap “Wendy & Verwanten” die op de vrijdagavond zo’n achthonderdduizend kijkers aan VTM weet te binden. Tot die verwanten behoren Dylan en zijn vrouw Katrijn, Clément, Franske en de hond Prutske. Tijdens de Straussconcerten op het domein van het Kasteel van Groot-Bijgaarden laat Wendy horen dat zij ook het operetterepertoire aankan. In december van dat jaar deelt zij mee dat zij opnieuw zwanger is. In mei 2008 bevalt zij van dochter Estelle. Om dat te vieren neemt zij de single Wonderen op, speciaal voor haar geschreven door Vader Abraham, goed voor een derde plaats in de Vlaamse Top Tien. De negende november van dat jaar stelt zij haar fonkelnieuwe cd “Durf te geloven” voor, een titel naar haar hart, want als zij ooit iets gedurfd heeft dan is het wel dat: geloven en blijven dromen en geloven dat die dromen ook uitkomen. Haar man, tevens haar manager, laat weten dat zij geen deal hebben kunnen sluiten met haar platenfirma ARS, ook geen financiële, en dat hun samenwerking wordt stopgezet. Wendy brengt haar album “Durf te geloven” dan ook in eigen beheer uit. Ook nu is de productie in handen van Patrick Hamilton.

“Kijk eens diep in mijn ogen” is de titel van haar autobiografie die in 2009 bij uitgeverij Roularta van de persen rolt, 168 pagina’s dik.  Om die release te promoten en extra in de verf te zetten, verschijnt de single Voor altijd en is zij naar haar vroegere platenstal Centropa teruggekeerd. Labelmanager Guy Beyers wordt haar manager, haar man Frans wordt haar roadmanager. Zij neemt ook een vertaling op van Il tape sur des bambous van Philippe Lavil, Hij is zo beroemd in een productie van haar vroegere producer Jack Rivers. Het jaar daarop viert zij haar vijftigste verjaardag en het feit dat zij twintig jaar op de planken staat. Zij doet dat met een concert in het Casino van Middelkerke. Twee jaar later zien we haar in alle bescheidenheid optreden in de intimistische theatertournee “Wendy Intiem” waarmee zij in het Casino Kursaal van Oostende van start gaat. Zij zingt, alleen begeleid door pianist Bart Buyle, liedjes die zij altijd graag had gezongen, aangevuld met een rist anekdotes. Als hulde aan haar man Frans en hun relatie brengt zij in 2011 het nummer Jij bent mijn leven uit, een vertaling van My Little Lady van The Tremeloes.

In Studio Manfred Recordings in het Nederlandse Etten-Leur neemt Wendy in de loop van 2013 nummers op bedoeld voor het album “Wendy zingt Dalida”, haar hommage aan deze bekende Franse zangeres. Manfred Jongenelis heeft de productie in handen en schrijft ook de arrangementen. Patrick Vandewattijne wordt als executive producer aangeduid. Muzikanten van dienst zijn onder meer Martijn De Laat, Bert Meulendijk en Nadia Mampaey. In haar voorwoord schrijft Wendy: “Wachten doet verlangen en geduld wordt altijd beloond! Ik ben trots dat ik jullie kan laten genieten van mijn nieuw album. Er werd al veel over gepalaverd, maar nu is ook tot mijn grote voldoening de daad bij het woord gevoegd!” Die daad zet zij om in covers van de bekendste Dalidaklassiekers vertaald door Peter Van Noort: Vlieg je mee, Gigi l’Amoroso, Oma gaat naar de disco. Het duet Paroles, Paroles dat Dalida samen met Alain Delon opnam, zingt Wendy Van Wanten voor deze gelegenheid samen met Winsor Harmon beter bekend als Thorne uit de soapserie “Mooi en meedogenloos”. Midden mei 2014 wordt Zomerdagdromen op single uitgebracht, een latinoklassieker die wij beter kennen als Besame mucho. Eerder werden al de liedjes Wat ik voel voor jou en Wat een avond op single uitgebracht. Dalida is voor haar een voorbeeld van doorzetten, ondanks de vele tegenslagen die zij in haar carrière moest verwerken. Wendy vergelijkt het met haar leven waarin zij vooral door de pers zwaar werd aangevallen, onder meer naar aanleiding van haar vermeende relatie met prins Laurent die eind 2013 nog maar eens werd opgerakeld. In 2014 pakt Wendy uit met de traditional Dit wordt mijn dag dat zij leent van Alexander Vertinski die het als Dorogoi dlinnoyu op plaat had gezet. Manfred Jongenslis neemt niet alleen de Nederlandse tekst, maar ook de productie voor zijn rekening.

De eerste mei 2014 heeft in “Het Fakkeltheater” in Antwerpen de try-out plaats van het theaterstuk “Calendar Girls” gebaseerd op deze bekende blootkalender. Wendy acteert aan de zijde van onder anderen Lulu Aertgeerts, Marleen Merckx, Karin Jacobs, Ann De Winne en Leah Thys.

 

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet