De boston ( wals)

Geplaatst in Genres

De Amerikanen waren niet zo weg van de Weense wals. Ook al stak Johann Strauss diverse keren de plas over om in Amerika te concerteren en had hij het publiek snel op zijn hand, toch vonden de Amerikanen die Weense wals niet je dat. Ze moesten te vaak op de dansvloer naar adem snakken.Het ging hun allemaal veel te snel.Ze zochten naar een tragere variant. Het was in de Amerikaanse stad Boston waar Strauss nog zo bejubeld werd na een denderend optreden en waar de allereerste Weense wals werd gedanst dat die tragere versie op gang kwam. De Amerikanen kapten volledig met de Duitse walsdiscipline en wilden meer plaatsruimen voor een vrijere interpretatie en wilden liever hun fantasie de loop laten . Aan het einde van de jaren 80 kenden de Amerikaanse jongeren zelfs de Weense versie niet meer, the bostonwaltz had voorrang gekregen, alhoewel er geen gestandaardiseerde vorm op het getouw werd uitgewerkt. Dei tragere walsversie waaide ook over naar Europa .In London werd er zelfs een dansclub naar genoemd ‘ The Boston Club’.  Ook in Brussel, Parijs, Berlijn, Hamburg enz… rezen dergelijke clubs uit de grond. We mogen stellen dat omstreeks 1910 de Weense wals uit het Amerikaanse geheugen zo goed als gewist was.

De Boston wals zou de basis vormen van de Engelse wals.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet