A hard day’s night

Geplaatst in Songs

Soms, als ik op hotel ga, dan zoek ik er een waar een of andere bekendheid overnacht heeft. Ze moeten ofwel wat met film of muziek te maken hebben gehad. Ik was dus apetrots toen ik jaren geleden terechtkwam in het Parijse “George V” waar onder meer Bob Dylan en The Beatles overnacht hadden. The Beatles verbleven daar in 1964 omdat ze een lange rist concerten hadden af te werken in de “Olympia”. Om nu de tijd tussen hun optredens te doden hadden ze een piano in hun suite laten installeren zodat ze tenminste konden componeren. The Beatles hadden dringend songs nodig voor hun film “A hard day’s night” die in de zomer van dat jaar in de bioscoop moest verschijnen.

Het scenario van de film werd geschreven door Alun Owen, een Liverpooler in hart en nieren, en de regie van de film werd toevertrouwd aan Richard Lester. De film zou een fictieve benadering worden van twee dagen in het drukke bestaan van The Beatles, beginnend bij hun vertrek in het station van Liverpool en eindigend bij een concert ‘s anderendaags ‘s avonds. Alun Owen en Richard Lester hadden tijdens een gesprek met John Lennon opgevangen dat ze eigenlijk elk moment geleefd werden, geen benul hadden waar ze vertoefden en wat er precies met hen gebeurde. Over hun concerttournee in Zweden begin 1964 zei John het volgende: “Oh, it was a room and a car and a car and a car and a room and a room and a car”. Ze voelden zich gekooid, veel ruimte om iets anders te doen was er niet en dat gegeven zou de rode draad doorheen de film worden. Paul gaf 20 jaar later in een interview voor de BBC grif toe dat de film intussen enorm gedateerd was als je die meisjes bekeek met  hun typisch kapsel en hun minirokjes, maar dat hij nog altijd trots was op het eindresultaat.

De 2de maart 1964 begon de eerste draaidag op het platform van het Paddington Station in Londen. Die eerste dag ontmoette George Harrison, Patti Boyd die een klein rolletje op de kop had weten te tikken.Drie dagen later gaan ze samen dineren. Twee jaar later is ze mevrouw Harrison.

Eerst zou de film ”Beatlesmania” heten, maar dat vonden The Fab Four maar niets. Er werden ook titels gesuggereerd zoals “Let’s go”en “On the move”, maar ze waren niet je dat! Tot Ringo Starr op zeker moment, na een dag van hard labeur, uitriep’ ‘it’s been a hard day’s night’. Dat gebeurde maanden eerder, maar ze waren die zin blijven gebruiken en toen Lester die opving, was de filmtitel geboren. Op vraag van Dick Lester aan John Lennon, moesten The Beatles snel een song schrijven die ook de titelsong van de film zou worden. De dag nadien dook John in de “Abbey Road Studio” op met op een kaartje een deel van de tekst geschreven. In de studio zelf schrapte hij een paar woorden en verving die door een paar andere, terwijl hij aan Paul, George en Ringo de melodie voorzong die hij in zijn hoofd had. Er werden ideeën uitgewisseld en druk over en weer gepraat tot ze drie uur later A hard day’s night klaar hadden.

De 16de april was de studio in gereedheid gebracht om de titelsong in te blikken. The Beatles zouden die dag alleen aan de opname van dat ene nummer besteden. George Martin, hun vaste producer, had er veel zin in en maakte gebruik van de viersporenbandrecorder. Op spoor één zouden ze de ritmische begeleiding opnemen, op spoor twee de zangstem van John, op spoor drie de tweede stem van John aangevuld met die van Paul en op spoor vier George Martin aan de piano. George Harrison was zo fier als een gieter dat hij het opvallende beginakkoord op zijn Rickenbacker 360/12 gitaar mocht spelen, een Rolls-Royce onder de gitaren in die tijd. Dat akkoord zou ook de allereerste noot worden waarmee de film begint. Eerst concentreerden The Beatles  zich op de begeleiding zodat die goed zat. Eigenlijk wou John het liedje alleen zingen, maar hij geraakte niet aan de hoge noten en dus mocht McCartney in de achtergrond als steun meezingen. Negen takes hadden ze nodig om het nummer precies te laten klinken zoals ze wilden. Enkele dagen later werd de mix gemaakt.

Maandag de zesde juli gaat de film in “The London Pavillion” op Piccadilly Circus in het gezelschap van prinses Margaret en haar echtgenoot Lord Snowdon in Londen in wereldpremière. 12.000 mensen stonden op het plein om toch maar een glimp van de jongens op te vangen. Nadien had er in het “Dorchester Hotel” in Park Lane een receptie plaats. ‘s Nachts vierden ze ook nog eens de verjaardag van Ringo Starr, die de zevende juli 24 werd.

De 10de juli 1964 werd A hard day’s night in Engeland op single uitgebracht. De 16de juli staat de single op één in de Engelse Top 40. De vijfde nummer één voor The Beatles. In de Belgische hitlijsten zit er een vierde plaats in. In Nederland daarentegen mogen The Beatles hun derde nummer één binnenrijven nadat ze daar al op één hadden gestaan met I want to hold your hand en Can’t buy me love. Ook in Amerika hadden The Beatles dat jaar op één gestaan met I want to hold your hand, wat ze in de loop van 1964  nog eens overdeden met She loves you, Can’t buy me love en Love me do, dat daar veel later werd uitgebracht dan in Europa. De 1ste augustus staan ze op één met A hard day’s night nadat de single de 13de juli op 45 toeren was uitgebracht. The Four Seasons en hun Rag doll ruimden met veel tegenzin plaats om The Beatles twee weken lang op één te laten pronken, maar dan was de pret over, want Dean Martin nam het van hen over met Everybody loves somebody.

A hard day’s night was tegelijk ook de titel van de derde elpee van The Beatles, uitgebracht in Engeland de 10de juli 1964. Het album zou binnen de kortste keren bovenaan de elpeelijst staan. Naast A hard day’s night werden ook de nummers Can’t buy me love, I’ll cry instead en And I love her uit dat album op single uitgebracht. Dat jaar kregen The Beatles een Grammy Award voor “Best Performance by a Vocal Group” en voor “Best New Artist”.

 

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet