A world without love

Geplaatst in Songs

Ga niet allemaal tegelijk de vinger opsteken omdat je weet wie Gordon Waller is. Ik had het ook niet meer in mijn muzikaal geheugen opgeslagen. De naam van zijn collega Peter Asher hebben we dan wel weer onthouden, maar dat komt omdat de man in een later leven een succesvol producer is geworden. Ik heb het over het Britse duo Peter and Gordon.

Peter Asher werd in 1944 in Londen geboren, Gordon in 1945 in Braemar in Schotland. Peter was een soort wonderkind dat op zijn achtste al optrad in de film “The Planter’s Wife”, het veelbesproken toneelstuk “Isn’t life wonderful” en de tv-reeks “The adventures of Robin Hood”. Ze hadden elkaar ontmoet aan de Westminster Boy School in Londen. Al snel kwamen ze erachter dat ze beiden gitaar speelden én zongen. Ze hadden elk hun eigen stijl en voorkeur, maar deelden wel een gezamenlijke liefde voor de muziek van The Everly Brothers.

De jongens wilden méér. Als het duo Gordon and Peter traden ze niet alleen op tijdens schoolfeestjes, maar durfden het ook al aan in enkele Londense clubs te zingen. Tijdens een optreden in “The Pickwick Club” in Londen werden ze opgemerkt door producer Norman Newell van platenmaatschappij EMI die hun meteen een contract aanbood. Nu moesten ze op zoek naar geschikt songmateriaal en zo kwam Peter Asher terecht bij het vriendje van zijn zus Jane, niemand minder dan Paul McCartney van The Beatles. Let op, we zijn inmiddels in 1964 aanbeland, het jaar dat The Beatles wereldwijd doorbraken. Paul bood hun een liedje aan dat Billy J. Kramer iets eerder had geweigerd, alleen vond Peter dat het liedje nog een muzikaal bruggetje nodig had, wat Paul dan niet meteen wou inzien tot ze klaarstonden om het in te blikken. De bewuste song heet A world without love. Paul McCartney werkte het liedje verder uit en nam het als demo op. Terzijde, John Lennon gaf toe dat hij tuk was op het zinnetje waarmee het liedje begint Please lock me away. The Beatles zelf hebben het nadien nooit zelf gezongen, laat staan, ingeblikt. Peter Asher is intussen wel de trotse bezitter van dat demobandje met de stem van Paul.

De 21ste januari 1964 trekken Peter and Gordon, het is intussen die volgorde geworden, naar de “Abbey Road Studio” om daar samen met hun producer Norman Newell het nummer op te nemen. De 28ste februari verschijnt het op single met op de B-kant het door Peter en Gordon geschreven If I were you. De 12de maart staan Peter and Gordon op één in de Engelse top veertig, de eerste keer dat een liedje van The Beatles dat ze niet zelf opnamen een gouden hit wordt. Wat het nummer extra uitstraling geeft is het feit dat ze de 27ste juni van dat jaar eveneens op één staan in Billboard’s Hot One Hundred. Drie weken na elkaar hadden The Dixie Cups daar op één gestaan met hun Chapel of love. Peter and Gordon konden in de States maar één weekje van hun toppositie genieten, want The Beach Boys kwamen ijzersterk opzetten met I get around.

In de Nederlandse Top 40 liep het niet zo’n vaart. Daar geraakten Peter and Gordon niet verder dan de 20ste plaats. Echte hitmakers zouden ze bij onze noorderburen nooit worden, ook niet met hun volgende singles. In de Belgische hitlijsten zijn de jongens zelfs niet met een vergrootglas op te sporen, dus geen hoogvliegers in de Lage Landen.

Peter had een korte tijd een relatie met Millie Small die een hit scoorde in Engeland met My boy Lolllipop, weet je nog?  Er bleef echter voldoende tijd over om aan hun succesverhaal een vervolg te breien. Paul McCartney schreef ook één van de volgende hitsingles. Hij wou wel eens weten wanneer hij het liedje niet ondertekende met Lennon-McCartney of dat nummer dan ook een hit zou worden. Dat werd Woman dat McCartney ondertekende met zijn schuilnaam Bernard Webb en kijk, het nummer kende toch iets minder bijval dan het vorige. Ik moet voor de goede orde wel zeggen dat Peter and Gordon intussen wel nog andere singles hadden opgenomen zoals Nobody I know, True love ways, een cover van de Buddy Holly-hit en To know you is to love you. Alle geraakten in de top tien. Woman werd niet zo’n knaller als verwacht, al deed de single het in Amerika iets beter. In Engeland viel het nummer stil op de 28ste plaats, in de States op de veertiende. Daar hadden ze het jaar voordien trouwens méér dan behoorlijk gescoord met een cover van I go to pieces van Del Shannon.

Ook goed onthaald werd de single Lady Godiva: in Amerika beloond met een zesde plaats, in Engeland met een zestiende. We hebben dus de neiging te concluderen dat Peter and Gordon in Amerika beter scoorden dan in hun thuisland. De singles nadien geraakten almaar meer aan lagerwal. Knight in rusty armour en Sunday for tea deden het nog behoorlijk, maar na de single The Jokers naar de gelijknamige film, besloten Peter and Gordon er eind 1967 als duo mee op te houden. Gordon Waller ging het in zijn eentje proberen, maar zag na één elpee in dat het niet zou lukken. Hij gaat optreden in de musical Joseph and the amazing technicolor dreamcoat. Nadien wijkt hij uit naar Amerika waar hij samen met zijn tweede vrouw de uitgeverij Steel Wallet International Ltd opricht. Peter Asher werd een succesvol producer die schitterende albums afleverde samen met James Taylor, Randy Newman en vooral Linda Ronstadt. Niet voor niets kreeg hij zowel in 1977 als in 1989 een Grammy Award als producer of the year.

Peter and Gordon traden sinds 2006 nog een paar keer, op onder meer de 19de juli 2008 in “The Cannery Casino” in Las Vegas. In 2007 had Gordon nog het album “Plays The Beatles” gereleaset. Hij overleed de 17de juli 2009 aan een hartaanval in Connecticut. Hij werd 64.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet