Abracadabra

Geplaatst in Songs

Hij kon het zelf moeilijk geloven, maar in 1982 stond Steve Miller op één in het land waar de schlagers vandaan komen, juist ja, in Duitsland en dat met het album ”Abracadrabra”. Niet in zijn thuisland, noch in de rest van de wereld zou hij die stunt herhalen, wel meermaals met dat album de zilveren, gouden en platina status bereiken, kortom een regelrechte millionseller!

Zeventien jaar eerder had hij samen met Barry Goldsberg The Goldberg-Miller Blues Band opgericht. Ze konden op heel wat aandacht rekenen. Zo traden ze onder meer op in het in die tijd bekende tv-programma “Hullabaloo”, een programma dat door de tv-zender NBC  geprogrammeerd werd in navolging van het succes van de concurrerende muziekprogramma’s “Shindig” en vooral “American Bandstand”. Voor de productie was Steve Binder verantwoordelijk, de man die iets later samen met Presley diens “’68 Comeback Special” zou regisseren. Tijdens dat optreden van Steve Miller in “Hullabaloo”stond hij op het podium samen met The Four Tops en The Supremes. Daar kom ik straks in verband met de single Abracadabra nog even op terug. Na een tijdje kreeg Miller het op zijn heupen en gaat zijn geluk in zonniger oorden zoeken. Hij trekt naar de in die tijd in Amerika place to be, San Francisco. Hier richt hij The Steve Miller Blues Band op. In 1967 sluit hij een platendeal met Capitol Records en trekt als The Steve Miller Band de studio in. Als eerste langspeler wordt “Children of The Future” uitgebracht, een elpee gehuld in een psychedelische bluessfeer zoals toen in Frisco in was. Zanger van dienst is Boz Scaggs die Miller jaren voordien had ontmoet toen ze samen schoolliepen in Texas en waar ze het groepje The Marksmen hadden opgericht. The Steve Miller Band zal na hun eerste plaat een stijl ontwikkelen die we blues- en artrock noemen.

Onze pijlen richten we in dit verhaal op het hitjaar 1982 en het album Abracadabra dat de band dat jaar zal opnemen. Voor de productie tekenen Steve Miller en Gary Mallaber die in de groep de percussie voor zijn rekening neemt. De overige leden op dat moment zijn Kenny Lee Lewis op gitaar, John Massaro op gitaar, Bryan Alfred op synthesizer en Norton Buffalo op mondharmonica. Het is een van de weinige keren dat de overige bandleden mogen meeschrijven en dat vindt Miller een verademing en een doorbraak in hun manier van produceren. “Abracadabra” is het twaalfde album voor The Steve Miller Band. Miller voelde zich wat in zijn gat gebeten als leverancier van kwaliteitsvolle platen, want zijn vorige album “Circle Of Love” had niet goed gepresteerd. Miller was intussen uitgegroeid tot een supervedette en dat bracht onnodige stress met zich mee.  Hij werd door critici vaak vergeleken met Fleetwood Mac en Jefferson Starship. Hij verdient in die jaren tonnen geld. Een bediende van Capitol Records herinnert zich dat hij voor Miller tweemaal per jaar een cheque uitschreef telkens goed voor twee miljoen dollar. We praten dan over de jaren zeventig wanneer Miller in ’76 met zijn band het album “Fly Like an Eagle” aflevert. Verwijzend naar het vele geld dat hij verdient, schrijft hij de song Take The Money and Run. Dat album levert hem de monsterhit Fly Like an Eagle op. Nog een grotere hit uit datzelfde album wordt Rock’n Me, een nummer één nadat hij dat drie jaar eerder al eens gepresteerd had met een van zijn knapste songs The Joker. Op weg naar zijn volgende nummer één scoort The Steve Miller Band in 1977 sterk en stevig met Jet Airliner.

Die volgende nummer één wordt dus de singlehit Abracadabra uit de gelijknamige langspeler. Miller hield wel van zijn intussen tot klassiekers uitgegroeide songs, maar wou zijn publiek toch blijven verrassen met nieuwe nummers. Met zijn optreden in het programma “Hullabaloo” in zijn achterhoofd in de jaren zestig en terugdenkend aan zijn optreden samen met The Supremes en Diana Ross in het bijzonder, schrijft hij Abracadabra. Miller heeft door dat hij terug moet naar melodische songs, liedjes die meteen goed zitten en niet langer duren dan een minuut of vier. Miller speelt het nummer in samen met Gary Mallaber en de twee nieuwelingen binnen de band Kenny Lee Lewis en John Massaro en voelt dat het meteen klikt.  Ze geven het nummer die extra spirit. Abracadabra is van oudsher een bezweringsspreuk, een soort toverformule, die een genezende werking heeft. De oorsprong zou teruggaan naar de tweede eeuw na Christus en voor het eerst gebruikt zijn door Serenus Sammonicus, de arts van de Romeinse keizer Caracalla. Hij had die toverformule uitgeschreven en de keizer moest die in de vorm van een amulet steeds bij zich dragen. Etymologisch gezien zou het woord een samensmelting zijn van het Hebreeuwse habrachah (zegening) en het Aramese dabra (pest). Een andere bekende toverformule die we in ons taalgebruik hebben overgenomen is hocus pocus.

Het ligt voor de hand dat Abracadabra op single wordt uitgebracht, daar twijfelt op dat moment geen kat aan. Die komt de 29ste mei 1982 op vijfenzeventig binnen in Billboard’s Hot One Hundred met op de B-kant Baba wanna dance en klimt dan traag maar zeker naar de eerste plaats. Opgelet, daar zal het nummer pas veertien weken later aankomen. We schrijven dan de vierde september. Zes weken na mekaar hebben hun concurrenten Survivor op één gestaan met het ijzersterke nummer Eye of the Tiger. The Steve Miller Band houdt het twee weken op één uit, dan is het de beurt aan Chicago om met het nummer Hard to Say I’m Sorry die eerste plaats in te palmen. In een interview zei Miller opgetogen: “As the band grows it’s adding a lot of new creative ideas and I’m enjoying the explosion. People have a tendency to wonder how you can play rock and roll for this long. Well, as a matter of fact, I’m just now coming into really having control over my medium.”

In Engeland klinkt The Steve Miller Band iets té Amerikaans, want echt aan de bak komen ze daar niet, al zit er voor Abracadabra een tweede plaats in de top veertig in. Opnieuw uitgebracht wordt The Joker daar wel een nummer één in de zomer van 1990. Dat doen ze datzelfde jaar in Nederland over, al zal Abracadabra in hun Top 40 in de zomer van 1982 halt houden op de achttiende plaats. Wij lusten het nummer dan weer wél, want in onze top dertig zit er voor The Steve Miller Band een tweede plaats in, meteen ook de hoogste score die de band hier op zijn actief zal schrijven.

Ondanks zijn drive en doorzettingsvermogen, verliest Miller nadien zijn greep op de hitlijsten, want met de singles die volgen, komt hij in zijn thuisland Amerika niet meer binnen het bereik van de Top 50, ook al mogen nummers zoals Cool Magic, Shangri-La en Wide River er best wezen. In 2012 begint de band aan een tournee die hen in de belangrijkste Europese concertzalen brengt. Voor 2013 staan Nieuw-Zeeland en Australië op het programma.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet