Aranjuez mon amour

Geplaatst in Songs

In 1967 leverde de Franse zanger Richard Anthony zijn grootste hit af Aranjuez mon amour. Meer dan 5 miljoen exemplaren zouden er wereldwijd van verkocht worden.

Twee jaar eerder verbleef Richard Anthony zoals zo vaak , op uitnodiging van zijn platenfirma EMI in een suite in het Londense Hilton-hotel. Ook al was Johnny Hallyday “L’ idole des jeunes”, het leek alsof Richard hem van zijn troon ging stoten. Richard was vrij vaak in Londen omdat hij van de EMI-leiding al zijn platen in de befaamde Abbey Road studio’s in Londen mocht opnemen. In zijn Londense suite ontving Richard  veel van zijn persoonlijke vrienden. Hij was vaak uithuizig wat zijn relaties  niet in de hand werkte ( in het totaal heeft hij elf kinderen bij verschillende vrouwen). Soms had hij ook last van eenzaamheid. Dan trok hij zijn jas aan en ging wat kuieren langs de Thames. Op zekere avond passeert hij de “Royal Albert Hall” en hoort de mensen enthousiast praten over het bijgewoonde concert. Dat doet hem nog maar eens beseffen dat hij zich eigenlijk alleen maar bezighoudt met commerciële niemendalletjes die geen eeuwig leven beschoren zijn. Hij komt al wandelend op de idee een van zijn klassieke lievelingsmelodieën, het andante  uit het “Concierto de Aranjuez”van Rodrigo op zijn manier te bewerken.Terug in zijn hotel, het is dan vier uur ‘ s ochtends, belt hij zijn arrangeur Tony Osborne en legt meteen zijn idee op tafel. Die waarschuwt Richard dat hij eerst toelating nodig heeft van de componist Joaquin Rodrigo vooraleer hij het nummer mag bewerken en er een Franse tekst op laat schrijven.

EMI besluit een versie op te nemen en daarmee naar Rodrigo te stappen. Anthony krijgt 35 strijkers van The Londen Philharmonic tot zijn beschikking, maar een goede gitarist vinden is wat anders.Via een vriend kunnen ze een 17- jarige gitarist uit Manchester overhalen om naar Londen af te zakken en daar de akoestische solopartij voor zijn rekening te nemen. De opname met deze piepjonge gitarist valt zo mee dat hij spontaan een staande ovatie krijgt van de opnametechnici en het voltallige orkest. EMI laat Anthony weten dat deze productie een pak geld zal kosten en vraagt hem of hij wel zeker is van zijn idee. Met een list loodst hij tekstschrijver Guy Bontempelli naar zijn buitengoed in de Vallée de Cevreuse hem in de waan latend daar een gezellig weekend  door te brengen , niet wetend dat Anthony hem zo lang opgesloten zal houden tot hij met een geschikte tekst voor zijn concierto op de proppen komt . Wat iedereen vreesde , lukt toch.

 

Met dit materiaal en zijn demoversie onder de arm vliegt Anthony naar de blinde componist in Madrid. Op een oude platendraaier beluistert hij en Rodrigo deze opname terwijl hij er de tekst bij zingt en de meester is zo onder de indruk dat hij niet lang hoeft na te denken om Anthony toelating te geven deze versie op vinyl uit te brengen.

Internationaal zou Aranjuez mon amour een enorme hit worden met vooral veel bijval in Zuid-Amerika. In Engeland werd het als All my life eveneens een succes . In Frankrijk echter waren de reacties minder enthousiast, daarom dat EMI France op de keerzijde van de plaat het opgewekte  Les mains dans les poches zette,  dat veel meer airplay kreeg.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet