Cherry pink and apple blossom white

Geplaatst in Songs

Geef toe, geen makkelijke titel, zeker niet mocht ik u naar  de originele Franse vragen ,  Cerisiers roses et  pommiers blancs  van de Franse componist Louis Louiguy, wereldberoemd geworden  dankzij het liedje La vie en rose op tekst van Edith Piaf.

Louis Guglielmi Louiguy werd in 1916 in Barcelona geboren, maar bracht zijn ganse leven in Frankrijk door.  Hij was een prima student aan het “Conservatoire de Paris”. Ondanks zijn klassieke opleiding ging zijn interesse snel  uit naar de populaire muziek. Een eerste poging in die richting  was Ça  sent si bon la France bekend gemaakt door Maurice Chevalier tijdens diens optredens  in het “Casino de Paris”.

Ook al ondernam Louiguy verwoede pogingen om in het voetspoor van operettecomponist Francis Lopez te treden (schreef vooral voor Luis Mariano ) met zijn operette “La Quincaillière de Chicago “ naar een libretto van Albert Willemetz , toch zou Louiguy bekend worden via zijn populaire deuntjes. Zeker toen in  1955 de Cubaanse orkestleider Perez Prado een onvergetelijke versie  op  vinyl zette van Louiguys Cerisiers roses et pommiers blancs. In 1951 had Mack David er Engelse woorden bij verzonnen en het liedje de titel Cherry pink and apple blossom white meegegeven. In 1955 verscheen dit nummer op de soundtrack van de film Underwater!”, in een regie van John Sturges met in de hoofdrollen Jane Russell en Gilbert Roland, een film om snel te vergeten, maar de muziek klonk beklijvend mooi.

Prado had Cherry pink and apple blossom white al in 1951 opgenomen, maar pas toen RKO films het in 1955 selecteerde voor de soundtrack van “Underwater!”  werd het een hit, niet alleen door het opzwepende mamboritme van Prado’s orkest, maar ook door het indringende trompetspel van solist Billy Regis, die speciaal op verzoek van RCA Victor een gloednieuwe versie opnamen. Gedurende 10 weken stond deze versie op nummer 1 in Amerika en 2 weken op 1 in Engeland.

De origineel gezongen versie van Cerisiers roses et pommiers blancs op tekst van  Jacques Larue werd in 1950 op het Philips-label ingezongen door André Claveau. Ook Yvette Giraud, Georgia Gibbs en Pat Boone leenden hun stem aan het vocale succes van deze evergreen.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet