Cous-cous kreten

Geplaatst in Songs

De Kreuners zijn er de voorbije 25 jaar in geslaagd telkens een nieuwe generatie fans aan zich te binden. Ook hebben ze in ons land zowat alle rockgroepen overleefd! Hun mag de eer worden toebedeeld dat ze de Nederlandse taal – we mogen voor die ene keer zelfs het woord Vlaams gebruiken – konden laten swingen. Dat resulteerde niet zozeer  in heerlijke, maar vooral eerlijke muziek!

Walter Grootaers was in zijn tienerjaren vooral  in de ban van de Britse rock in de stijl van The Kinks, The Rolling Stones en The Small Faces. Daarnaast hield hij ook van kleinkunst en dat bracht hem op de idee om met enkele vrienden een groep op te richten die Brits klinkende muziek kon maken, maar dan in onze moedertaal verpakt! De rest van het Kreuners-verhaal is popgeschiedenis. Uitblinkers hebben ze genoeg gehad:We kleuren de nacht, Layla,  Zij heeft stijl,  Ik wil je en niet te vergeten Cous- cous kreten.

Het Cous-cous verhaal gaat terug naar de tijd dat Walter nog discothecaris was bij Radio 2 omroep Antwerpen. Hij kende daar een meisje van Marokkaanse afkomst, dat meer binding had met de Vlaamse leefwereld dan met haar eigen cultuur. Ze had een heel strenge vader die erg vasthield aan de eeuwenoude Berbertraditie. Ze wordt tegen de zin van haar familie verliefd op een Vlaamse jongen en moet samen met hem een aantal jaren ondergedoken gaan samenwonen. Ook die Vlaamse jongen vond bij hem thuis geen steun omdat ze ook daar tegen die relatie gekant waren. De bruid heeft tot aan de dood van haar vader moeten wachten om eindelijk officieel te kunnen trouwen.

Cous –Cous kreten verschijnt in  1982 niet alleen op single, maar is samen met Layla en Mijn laatste Sovjeteen van de meest opvallende nummers op hun tweede elpee “Er sterft een beer in de Taïga”, die enkele dagen later al met goud wordt bekroond en hun talent als schrijvers van stevige rocksongs bevestigt.

Vrijdag de 9de november 2007 krijgen De Kreuners in het “Casino Kursaal” van Oostende tijdens “De Eregalerij” van Radio 2 en Sabam een Live Time Achievement Award voor “een leven vol muziek”.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet