Cracklin’ Rosie

Geplaatst in Songs

Het overkomt sommige singer-songwriters dat ze eerst een aantal hits aan hun concurrent-collega’s bezorgen vooraleer ze zelf in de hitlijsten belanden. Denk maar aan Gene Pitney die Hello Mary Lou aan Ricky Nelson doorspeelde en aan Neil Diamond die The Monkees een grote hit opleverde door voor hen I’m a believer te schrijven.

Het moet al van in de wieg zijn dat Neil liedjes wou schrijven en zingen. Die wieg van hem stond in Brooklyn waar hij de 24ste januari 1941 werd geboren. Op zijn zestiende is hij op zomerkamp in New York waar hij een optreden bijwoont van Pete Seeger. Een aantal van de kinderen die aan dat kamp deelnamen, hadden liedjes geschreven die ze aan Pete mochten laten horen en dat prikkelde Neil om zijn pen te scherpen. Terug in Brooklyn koopt hij een gitaar, gaat muziekles volgen en schrijft zijn eerste liedjes.

Neil geeft eerlijk toe dat hij zo graag schreef omdat hij zich op die manier kon uiten, zich manisfesteren en laten opmerken. Zijn vader was militair en zij waren regelmatig verhuisd en dat werd voor Neil telkens een nieuwe schoolomgeving. Geen wonder dat hij geen echte vriendenkring had kunnen opbouwen. Hij voelde zich vaak uitgesloten en om toch maar indruk te maken, begon hij dan maar met componeren en zingen!

Studeren stond op een bepaald moment ook op zijn verlanglijstje. Hij laat zich inschrijven aan de universiteit van New York met als hoofdvak natuurkunde en als keuzevak scheikunde met het oog op medische studies. Hij wou dokter worden. Maar dat hield hij niet lang vol, want hij kon voor diverse muziekuitgevers gaan werken, liedjes schrijven op bestelling zoals dat heet. Maar het kon beter! Hij koopt voor 35 dollar een buffetpiano, huurt een kamer boven Birdland, een jazzcafé in Manhattan, en gaat aan de slag. Intussen had hij Jack Parker ontmoet en ze besluiten als duo enkele liedjes op te nemen voor Duel Records als Neil and Jack. Optreden in zijn eentje doet hij ook, liefst zo vaak mogelijk en dat in koffiehuizen in Greenwich Village waar hij kennismaakt met het schrijvende echtpaar Jeff Barry en Ellie Greenwich. Zo geraakt Neil in contact met Jerry Wexler van Atlantic Records waar Bert Berns zich bezighoudt met het opstarten van een nieuw label, Bang Records. Voor hen mag hij alvast enkele nummers inzingen, maar voor het zover is scoren Jay and the Americans een hit met het door Neil geschreven Sunday and me.

De eerste song die Neil voor Bang Records op single uitbrengt, is Solitary man, geen hoogvlieger nationaal gezien, maar het is alvast een opgemerkte start. Hij kan zich profileren als een geslaagd singer-songwriter wanneer hij met zijn  volgende single Cherry Cherry in de Amerikaanse Top 10 belandt. Voor Bang Records neemt hij nog een paar hits op zoals Girl you’ll be a woman soon, Thank the Lord for the night time en Kentucky Woman. Intussen pikken collega’s liedjes van hem op, onder meer Lulu The boat that I row en Deep Purple Kentucky Woman.

In 1968 beslist Neil, Bang Records te bedanken voor hun bewezen diensten en sluit een betere deal af met MCA. Hij verhuist naar California, maar moet snel vaststellen dat hits scoren niet zo gemakkelijk is, zeker niet liedjes schrijven die in de Top 10 belanden. Het lijkt een beetje op oefenen als hij merkt dat singles als Brooklyn roads, Two-Bit manchild en Sunday sun niet eens de Top 50 halen. Er zit beterschap in met Brother Love’s travelling salvation show en de hemel klaart helemaal op wanneer Sweet Caroline een vierde plaats verovert in de popcharts. De jaren zeventig zet hij dan weer schoorvoetend in met songs als Shilo en Solitary Man tot hij de 10de oktober 1970 op één in de Amerikaanse Top 100 belandt met Cracklin’ Rosie. Hij had daar net Diana Ross met Ain’t no mountain high enough afgelost. Slechts één week blijft hij op één staan, want dan is het de beurt aan The Jackson Five om met I’ll be there vijf weken lang die eerste plaats in te nemen.

Negen singles duurde het dus vooraleer Neil met Cracklin’ Rosie helemaal bovenaan geraakte. Het werd trouwens ook zijn eerste, maar niet zijn enige nummer één. Hij zou nadien nog twee keer op die hoogste plaats belanden en wel met Song sung blue en You don’t bring me flowers. In Engeland was het de eerste keer dat Diamond in de Top 40 zou opduiken. Daar geraakte Cracklin’ Rosie tot op de derde plaats. Een nummer één zou voor Diamond nooit zijn weggelegd in de Britse charts. Ook niet in de NederlandseTop 40. Daar vinden we Cracklin’ Rosie terug op zes, al zou twee jaar later Song song blue bij onze noorderburen zijn grootste hit ooit worden. In  België stond Cracklin’ Rosie de 7de november op de tweede plaats in onze Top 30. Song sung blue zou hier bij ons zijn tweede grootste hit worden met een vijfde plaats als bekroning.

Cracklin’ Rosie verwijst naar een alcoholische drank die door een bepaalde Canadese stam wordt gebrouwen en die gedronken wordt door hun mannen die nog vrijgezel zijn. Tijdens een bezoek aan Canada had Neil kennis met hen gemaakt. Wie tot die stam behoort, mag met meerdere vrouwen trouwen. Cracklin’ Rosie zou tevens een inheemse term zijn op roséwijn te benoemen.

Cracklin Rosie vinden we terug op Diamond’s elpee “Tap Root Manuscript” en werd geproduceerd door Tom Catalano. Nogal wat bekende sessiemuzikanten spelen mee waaronder Hal Blaine, Joe Osborne en Lee Holdridge. Diamond was nogal geboeid door wat we stilaan als wereldmuziek zijn gaan omschrijven, in het geval van dit album, Afrikaanse ritmen. Dit album zou Neil ook de hit He ain’t heavy, he’s my brother opleveren.

 

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet