Crying

Geplaatst in Songs

Heb je ooit de film “Hiding Out”van regisseur Bob Giraldi met in de hoofdrollen Jon Gryer en Annabeth Gish gezien? Ik weet niet of ik me moet schamen, maar die prent is aan mijn aandacht ontsnapt. Vreemd, want vier songs die in de film te horen zijn, vonden alle een plaatsje in de Amerikaanse Top 100: Live my life van Boy George, Catch me van Pretty Poison, You don’t know van Scarlet and Black en Crying van Roy Orbison voor deze gelegenheid in duet met k.d. Lang!

In 1962 zat Roy Orbison in de studio samen met zijn producer Fred Foster om songs in te blikken voor zijn elpee “Crying”. Mocht je de originele persing nog in huis hebben op het Monument-label nummer 4007, dat exemplaar is intussen méér dan 150 dollar waard. 31 weken lang zou het album in de Top 200 rondreizen met een 21ste plaats als hoogste positie. Nu moeten we eerlijk toegeven dat Roy Orbison een man was die het méér van zijn single- dan van zijn elpeeverkoop moest hebben. Het enige album dat in al die jaren wel hoog scoorde was “Mystery girl” dat in 1989 na zijn dood werd uitgebracht.

Het album “Crying” met daarop nog hits als Running scared, Love hurts en Lana was zo genoemd naar de grootste hit die op die elpee stond, Crying, een song geschreven door Roy Orbison samen met Joe Melson. Roy reed op zekere dag met zijn auto rond en passeerde een vriendinnetje dat aan een hamburgertent stond waarmee hij het een tijdje geleden had afgemaakt. Hij wuifde naar haar, maar bleef cool genoeg om niet de indruk te wekken dat hij haar miste.   Hij was nog maar net de hoek omgedraaid of hij voelde tranen in zijn ogen opwellen. En dat gevoel wou hij in dit liedje weergeven, want in die tijd dat was het not done dat een man zijn gevoelens toonde, dat een man in tranen uitbarstte.

Nu was het zo dat zijn platenbaas niet zo tuk was om Crying als single uit te brengen. The Big O, Roy Orbison dus, had net op één gestaan in de Amerikaanse popcharts met Running scared. Opnieuw op de markt komen met een ballad vonden ze van het goede te veel en was trouwens tegen alle gangbare regels in van die tijd, maar Roy hield zijn been stijf en haalde zijn slag thuis. In de maand juli van 1961 verschijnt Crying op single. De 9de oktober houdt de plaat net halt op nummer twee in Billboard’s Hot One Hundred. Roy had pech, want Ray Charles en zijn Hit the road Jack waren nét iets te sterk om voor de tweede keer een nummer één te mogen noteren. In Nederland, waar Roy stevig gescoord had met Only the lonely, deed Crying niets. De Hollandse zakdoeken werden niet bovengehaald. Ook in ons land kwam er geen zakdoek aan te pas. In Engeland had Running scared wel gescoord met een negende plaats in de Top 40 als hoogste notering. Crying daarentegen bleef steken op plaats 25.

In 1978 zit Don McLean samen met producer Larry Butler in de studio voor de opname van zijn album “Chain Lightning”. Hij neemt samen met The Jordanaires een aantal covers op: If you could read my mind, Your cheatin’ heart, Since I don’t have you en Crying  van Roy Orbison. Drie jaar later brengt hij Crying op single uit waarmee hij tot op de vijfde plaats in de Amerikaanse Top 100 geraakt. In Engeland doet hij het zelfs stukken beter, want daar zit er voor hem een nummer één in. Orbison moet toch ergens gedacht hebben van “Hey, waar is McLean mee bezig? Waarom doet zijn versie het in Europa stukken beter dan de mijne destijds?“, want ook in de Nederlandse Top 40 zit er voor Don een eerste plaats in én in de Belgische Top 30. Kan iemand daar een verstandige verklaring voor verzinnen? Zou iemand durven beweren dat Don het nummer beter gezongen heeft? Enfin, geslaagde covers zouden er ook worden opgenomen door Gene Pitney, Jay and The Americans die er in 1966 een toptweenotering mee binnenrijfden, Ronnie Milsap en La India.

In 1987 mag Roy herkansen, want hij krijgt een telefoontje van de makers van de film “Hiding Out” met de vraag of hij geen remake wil maken van zijn hit Crying. Ze zouden graag hebben dat hij er een duet van zou maken. Daar kan Roy niet meteen op antwoorden, want hij had het liedje voor zichzelf geschreven en het wordt ook door hem gezongen. Enkele weken later trekt hij samen met k.d. Lang, die hij intussen beter had leren kennen en waarderen, naar de studio om het nummer in te zingen. Op single wordt het in Amerika géén hit, maar in Engeland geraakt het tot op de 13de plaats in de Top 40, maar dan wel pas vijf jaar later. Roy en k.d. krijgen in 1987 een Grammy Award for Best Country Collaboration with Vocals.

In de soundtrack van de film “Mulholland Drive” zingt Rebekah Del Rio Llorando, een Spaanse versie van Crying.

Een Grammy Hall of Fame Award zit er voor Crying in in 2002. Twee jaar later klasseert het tijdschrift Rolling Stone Magazine het nummer op de 69ste plaats in zijn lijst “500 greatest songs of all time”.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet