Every breath you take

Geplaatst in Songs

Toen ze in 1978 schoorvoetend de Britse hitlijsten binnenstapten met Can’t stand losing you kon niemand vermoeden, ook zij niet, dat The Police een van de bekendste bands van de jaren tachtig zou worden en dat wereldwijd. Gordon Sumner, alias Sting, Andy Summers en Stewart Copeland werden een hittrein die nog moeilijk was af te remmen tot ze in 1983 beslisten elk min of meer hun eigen weg te gaan.

Zes weken na mekaar had in de maand mei van 1983 Irene Cara de Amerikaanse popcharts aangevoerd met Flashdance… what a feeling. Producer Giorgio Moroder bewees daarmee dat hij een neus had voor dansmuziek. De 9de juli vonden The Police het welletjes en veroverden de eerste plek in Billboard’s Hot One Hundred met Every breath you take. Ze zouden daar de ganse zomer lang tot de 3de september blijven postvatten. Toen namen The Eurythmics het van hen over met Sweet dreams are made of this. Dat was een hele prestatie, acht weken na mekaar aan de top. Alleen The Beatles hadden het als Britse band in Amerika nog beter gedaan door met Hey Jude in 1968 de Amerikaanse chart negen weken na mekaar aan te voeren.

Als je goed luistert naar Every breath you take dan hoor je hier en daar duidelijk dat Sting een voorliefde voor jazz had, dat hij tekstueel bij James Taylor aanleunde en dat hij wat had met de reggae van Bob Marley. Het was geen gemakkelijke klus geweest het nummer, dat nochtans getuigt van een enorme eenvoud, in al die eenvoud op plaat te zetten. The Police waren van december 1982 tot en met februari 1983 druk bezig met wat hun meest succesvolle album zou worden ”Synchronicity”, hun vijfde en tevens laatste studio-album. De opnamen vonden plaats in de “AIR Studio” in Montserrat en “Le Studio” in Quebec, Canada.  Aan het roer stond producer Hugh Padgham die ook verantwoordelijk was voor de technische inbreng. Andy Summers herinnert zich nog wat een moeilijke klus het was het juiste synthesizergeluid geprogrammeerd te krijgen voor Every breath you take. Een heel arsenaal aan materiaal werd aangesleurd om toch maar de juiste klankkleur op band te krijgen. ”Synchronicity” was duidelijk hoorbaar een inkrimping van de reggaestijl die The Police zo graag hanteerden. Er werd meer plaatsgemaakt voor het dominante gebruik van synthi’s en flarden wereldmuziek zoals te horen op een nummer als Tea in the Sahara. De eigenlijke opname had plaats in de “AIR Studio” in Montserrat waar ieder een locatie had uitgekozen om zijn aandeel op te nemen: Sting zat in de controlekamer, Summers met zijn gitaar in de eigenlijke opnamestudio en Copeland had zijn drums in de eetkamer opgesteld. Producer Hugh Padgham weet nog goed dat tijdens de opname van Every breath you take Sting en Copeland het met mekaar aan de stok kregen, zowel verbaal als fysiek, en dat Hugh ermee dreigde de opname af te blazen. Het was hun manager die de plooien diende glad te strijken. Ook nog vermelden dat de demoversie van het liedje in de “Utopia Studio” in Londen was opgenomen terwijl Sting niet op een synthesizer, maar op een hammondorgel speelt. Het is ook hier dat Andy zijn bekende gitaarriff aan het nummer toevoegt. Ik heb zelfs ergens gelezen dat hij zich daarbij liet inspireren door de bekende Hongaarse klassieke componist Béla Bartok.

Every breath you take mag, door de bank genomen, tot de populairste songs van The Police worden gerekend. Zelfs mijn moeder, toen toch al 63, was  gek van dat liedje. Drums en een sterke bas dragen Sting op zijn zangtechnisch best. Andy Summers’ dominante gitaarriff had een groot aandeel in het succes van de single die eerder dan het album op de markt werd gebracht. Het aandeel van Sting himself is enorm als je bedenkt dat hij het liedje schreef, zingt, de baspartij voor zijn rekening neemt, het synthesizergedeelte en de backingvocals. De 20ste mei 1983 lag Every breath you take met op de B-kant Murder by numbers in de winkel. De 28ste mei staat de single in de Britse Top 40 al op één. Het was de vijfde nummer één voor The Police na eerdere successen met Message in a bottle, Walking on the moon, Don’t stand so close to me en Every little thing she does is magic. In de Nederlandse Top 40  zou de single niet verder geraken dan de zesde plaats. Daar was Every little thing she does is magic in 1981 wel een nummer één geworden, de enige trouwens voor The Police bij onze noorderburen. Bij ons in België deed Every breath you take het zelfs iets minder, want hier hield de single halt op de negende positie. Een nummer één heeft er trouwens in de Top 30 in België voor The Police nooit ingezeten.

Het album “Synchronicity” werd onderscheiden met een Grammy Award voor Best Rock Performance by a duo or group with vocal. Volgens Rolling Stone Magazine behoort het bij de 500 beste albums aller tijden. Ik weet nog goed dat het op de dag van mijn verjaardag de 25ste juni 1983 op één stond in de Britse albumcharts. The Police waren erin geslaagd ”Thriller” van Michael Jackson van de eerste plaats te verdrijven. Nadien waren het Wham die het met hun album “Fantastic” van The Police overnamen.

Tekstueel ligt Every breath you take niet zo licht op de hand als sommigen menen te horen. Het is een liedje waarin de geliefde steeds in de gaten wordt gehouden: elke ademstoot, elke beweging. Het gaat over een haast ziekelijke manier van beminnen, iemand niet kunnen loslaten, over allesverterende jaloezie. Sting begon te duizelen toen hij hoorde dat sommige koppels dit als hun favoriete nummer hadden uitgekozen om hun huwelijksfeest mee in te zetten. Qua titelkeuze kan je stellen dat Sting zich liet inspireren door de Gene Pitney-hit Every breath I take  geschreven door Carole King en Gerry Goffin.

Covers zouden er sowieso volgen. Ik keek vreemd op toen The Shadows het in 1986 als instrumental toevoegden aan hun album  ”Moonlight Shadows”. Het was ook aardig opkijken toen Ray Parker Jr. in 1984 op de proppen kwam met I still can’t get over you met tekstueel nogal wat verwijzingen naar de hit van The Police. Zelfs letterlijk zingt hij over “Every breath you take, I’ll be watching you“. In een aflevering van Spitting Image van dat jaar hadden ze het zelfs over Every bomb you make.

Tijdens de BMI Awards Show in Londen kreeg Sting in de maand oktober van 2007 een award omdat Every breath you take tot dan méér dan negen miljoen keer over de radio te horen was geweest.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet