I get around

Geplaatst in Songs

Enig idee hoe de Amerikaanse top vijf er in de maand juli van 1964 uitzag? Op vijf Barbra Streisand met People, op vier Gerry and the Pacemakers met Don’t let the sun catch you crying, op drie Johnny Rivers met Memphis, op twee Millie Small met My boy Lollipop en op één The Beach Boys met I get around. Ze hadden het Britse tweetal Peter and Gordon aan de kant weten te duwen die daar 1 week aan de top hadden gestaan met A world without love. Zelf zouden The Beach Boys het twee weken op die bovenste stek volhouden, want de 18de juli moesten ze die eerste plaats afstaan aan The Four Seasons en hun Rag Doll.

Hij was nog geen één jaar of Brian Wilson, de jongste zoon van Murry Wilson en Audree Neva, kon al meezingen wanneer pa een liedje aanhief. Op zijn derde kon Brian telkens met de juiste noot inzetten. Hij bezat een absoluut gehoor en dat zou hem in de loop van zijn carrière goed van pas komen. Het gezin werd gezegend met nog twee broers: Dennis en Carl. De zus van pa Murry woonde iets verderop buiten Hawthorne, Californië en had een zoon Mike die veel tijd doorbracht bij zijn neefjes. Brian op zijn beurt geraakte bevriend met zijn schoolkameraad Al Jardine die dol was op de muziek van The Kingston Trio. Op zekere dag nodigde Brian hem thuis uit om samen met zijn broers een paar liedjes te zingen.

In de herfst van 1961 gaan de ouders Wilson op reis en laten de kinderen voldoende geld achter om voor eten en zo te kunnen zorgen, maar dat geld wordt besteed aan het huren van een contrabas, een drumstel en enkele microfoons inclusief versterkers. Pa Wilson zong en schreef in die tijd zelf liedjes en bracht die onder bij de uitgeverij van Hite en Dorinda Morgan. De jongens wilden een nummertje opnemen, maar als uitgeverij waren de Morgans alleen geïnteresseerd in eigen songmateriaal. Dennis, de enige surfer in het gezelschap, stelde voor dat ze een liedje rond dat thema zouden schrijven en dat werd het nummer Surfin’ dat ze twee dagen later ook daadwerkelijk inblikten. Samen met de Morgans trekken de jongens naar “The Keen Recording Studio” waar ze Surfin’ opnemen plus nog een liedje geschreven door Brian en hun neef Mike Surfin’ Safari. Met die opname trekken de Morgans naar Herb Newman van het Candix-label die de gok wel wil wagen en Surfin’ op single uitbrengt. Maar de groep had nog geen naam. Thuis noemden ze zich eerst Carl and the Passions en na een eerste optreden werden het The Pendletones. Het was Russ Regan, de promotiejongen van Candix Records, die hun de naam The Beach Boys gaf.

Surfin’ werd plaatselijk een niet onaardige hit en geraakte nationaal in de Top 100 tot op de 75ste plaats. Maar hun platenfirma zag niets in een opvolger en verbrak hun akkoord. Pa Murry trekt dan maar met een aantal nieuwe songs naar Nick Venet van Capitol Records die er meteen mee naar Voyle Gilmore zijn baas stapt en nog geen uur later is de deal geklonken.

Op het Capitol-label scoren ze in de maand maart van 1963 hun eerste topvijfhit met Surfin’ USA, duidelijk gebaseerd op de hit Sweet little sixteen van Chuck Berry. Iets origineler klinkt het al in de toptienhit Surfer girl. Ook de singles Be true to your school, Little Saint Nick en Fun, fun, fun geraken moeiteloos tot in de Top 10.

Hun alleerste nummer één scoren The Beach Boys met I get around dat de 23ste mei 1964 op single wordt gereleaset. De 2de april was Brian als producer naar de “Western Studios” getrokken om alvast het instrumentale gedeelte in te blikken. Het is tijdens deze sessie dat hij in de clinch met zijn pa geraakt die tot dan toe als hun manager optrad. Murry wordt stante pede aan de deur gezet. Acht dagen later worden de zangpartijen ingeblikt. Het is Mike Love die deze keer de leadpartij voor zijn rekening mag nemen. I get around werd door hem samen met Brian geschreven. Op de B-kant van de single staat het nummer Don’t worry baby. Beide nummers zijn ook te horen op hun daaropvolgende elpee “All Summer Long”. Ook Don’t worry baby wordt een hit en staat een week later in de Amerikaanse Top 100 met de 24ste plaats als hoogste notering.

In de maand juni wordt I get around in Engeland uitgebracht waar het tot op de zevende plaats in de Top 40 geraakt. Het was Mick Jagger die toen ruiterlijk toegaf dat hij dit een geweldig nummer vond. In Duitsland zit er een 8ste plaats in, in Nederland idem dito. In Zweden konden The Beach Boys met I Get Around een 10de plaats inpalmen en in Canada zelfs een eerste. Wij Belgen vonden er maar niets aan. Het was hier voor The Beach Boys trouwens wachten tot in 1966 vooraleer ze een eerste keer zouden scoren en wel met Barbara Ann, een cover overigens van een hit van The Regents.

Jaren later zou Mike, Brian aanklagen omdat hij in het merendeel van de songs niet als co-auteur werd erkend. Onder meer het nummer I Get Around vermeldde tot dan toe alleen de naam van Brian Wilson. Mike Love won dat proces en sindsdien prijken beide namen op meerdere Beach Boys-hits.

 

tekst en research: Marc Brillouet

© Daisy Lane & Marc Brillouet