I heard it through the grapevine

Geplaatst in Songs

30 november 1968 was het groot feest ten huize van Tamla Motown. Die dag stonden Diana Ross and The Supremes op één in de Amerikaanse Top Honderd met Love Child. Zij zouden twee weken na mekaar aan de top prijken. Toen vond Marvin Gaye het welletjes en nam de fakkel zeven weken na mekaar over met de grootste hit die hij in zijn carrière zou scoren en dat met het door Norman Whitfield en Barrett Strong geschreven I heard it through the grapevine, een Motownklassieker met een toch wel aparte geschiedenis.

Er wordt constant over het hoofd gezien dat precies een jaar eerder Gladys Knight and The Pips een hit hadden gescoord met hun versie van I heard it through the grapevine. Dat was de zestiende december 1967. Zij zouden echter niet op één geraken, want daar stonden The Monkees vocaal op te scheppen met hun Daydream believer en namen The Beatles het meteen van hen over met Hello Goodbye. Gladys moest tevreden zijn met een tweede plaats in de Top Honderd , maar dan wel drie weken na mekaar en dat was dan toch een muzikale zalf op zere wonde. I heard it through the grapevine was hun derde single voor Tamla Motown en zij wisten van meet af aan dat het een ijzersterk nummer was. Toen zij de demoversie in handen kregen, zetten zij alles op alles om er een geweldige versie van te maken. De plaat kwam binnen op de vierenzeventigste plaats in de charts en deed er acht weken over om naar de tweede stek door te stoten. Door dit succes kregen Gladys Knight and The Pips almaar meer optredens aangeboden. Gladys vond het dus niet leuk toen zij een jaar later hoorde dat Marvin Gayes versie zou worden vrijgegeven. Zij was niet zozeer boos op Marvin die zij alle succes gunde, maar wel op platenbaas Berry Gordy Jr. die Marvins versie niet een jaar of twee later had uitgebracht zodat zij nog wat van hun succes konden profiteren. Gladys weet nog goed dat zij met de groep in de lounge van het Flamingo Hotel in Las Vegas zaten toen zij het nieuws vernamen dat Marvin Gaye op één stond, de plek die zij het jaar voordien ook zo graag had ingepalmd.

De idee voor het liedje ontstond toen tekstschrijver Barrett Strong langs Michigan Avenue in Chicago wandelde en de mensen regelmatig de uitdrukking “I heard it through the grapevine” hoorde gebruiken. Grapevine is in deze context een verwijzing naar de telegraaf. Het wordt als een soort slang gebruikt om te verwijzen naar nieuwtjes, roddels eigenlijk, die men via via heeft opgevangen. En die term verwerkte Barrett dus in I heard it through the grapevine, een song over een man die zich door zijn vriendin bedrogen voelt nadat hij aan de weet is gekomen via praatjes die her en der de kop opstaken dat zij hem met iemand anders bedriegt.

De zesde augustus 1966 nam Norman Whitfield de song voor het eerst op met Smokey Robinson and The Miracles en had hij ook plannen om het met The Isley Brothers in te blikken. Maar die opname heeft nooit plaatsgehad. Berry Gordy jr. vindt die versie van Smokey niet sterk genoeg om als single uit te brengen en zijn wil is wet! In 1968 duikt die song wel op op hun elpee ” Special Occasion”. Een volgende poging is de versie die hij in het vroege voorjaar  van 1967 opneemt met Marvin Gaye die Berry Gordy Jr. ook niet je dat vindt én de derde poging is die met Gladys Knight and The Pips. Die versie mag van Berry Gordy Jr. dus wél op single verschijnen.

Maar laten we ons nu even concentreren op de hitversie van Marvin Gaye. De derde februari 1967 neemt Marvin Gaye zijn eerste versie op van I heard it through the grapevine, maar Norman Whitfield is verre van tevreden. Er volgen nog vier pogingen. Die van de tiende april is bingo. De stem van Marvin wordt nadien aangevuld met de backings van The Andantes en nog wat extra begeleiding door The Funk Brothers, de vaste band van Tamla Motown. Norman vindt dat er ook wat strijkers aan toegevoegd mogen worden en laat Paul Riser de arrangementen schrijven en organiseert een aparte sessie met The Detroit Symphony Orchestra. De opname met Marvin loopt in het begin niet zo vlot omdat Norman erop staat dat Marvin een toon hoger zingt. Hij weet dat dat een beter effect zal hebben. David Ruffin van The Temptations had die klus al eerder geklaard tijdens de opname van Ain’t too proud to beg. Marvin geeft uiteindelijk toe. Hij wordt tijdens die opname in de studio naast de reeds eerder genoemde namen, begeleid door organist Earl Van Dyke, drummers Richard Allen en Benny Benjamin, toetsenist Johnny Griffith en de  gitaristen Eddie Willis en Joe Messina.

In september 1968 vinden wij I heard it through the grapevine terug op het album “In the Groove” dat Marvin Gaye uitbrengt. Links en rechts pikken diverse deejays die song meteen op en rijst de vraag naar een singleversie. Berry Gordy Jr. kan dan ook niet anders dan de dertigste oktober 1968 het nummer op single vrij te geven. Van de veertiende december 1968 tot de vijfentwintigste januari 1969 blijft Marvin Gaye op één staan in Billboard’s Hot One Hundred. Het is op dat moment de grootste hit ooit worden voor het Tamla Motown Label. Een record dat staande blijft tot The Jackson Five twintig maanden later die eer glorieus en eervol overneemt met hun hit I’ll be there.

Met I heard it through the grapevine scoort Marvin zijn achttiende hit voor Tamla Motown. In Engeland staat hij de twaalfde februari 1969 op één, in Nederland zit er vreemd genoeg geen hogere notering in dan de vijfentwintigste plaats in de Top Veertig. Bij ons zal Gaye pas met dat nummer scoren in de zomer van 1986 wanneer het opnieuw wordt uitgebracht naar aanleiding van de re-release die opduikt in een tv-commercial van Levi’s Jeans met daarin als knappe jongen niemand minder dan Nick Kamen.

Nadien zullen er enkele geslaagde covers worden opgenomen door onder meer Ike & Tina Turner, Elton John en het orkest Paul Mauriat. Vergeten we vooral de hitversie niet van de Duits-Engelse band Soultans met voorop de opvallende stem van Marvin Broadie die in 1996 al eens raak schoten met Can’t take my hands off you en het jaar nadien in de Europese hitlijsten opvallen met hun versie van I heard it through the grapevine.

 

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet