Me and Bobby McGee

Geplaatst in Songs

Het moet intriest zijn, een plaat uitbrengen en niet van het succes kunnen genieten omdat je enkele dagen voordien besloten hebt de eeuwige jachtvelden op te zoeken. Dat overkwam Otis Redding  in 1968 met Sittin’ on the dock of the bay en drie jaar later Janis Joplin met Me and Bobby McGee.

Janis Joplin en Me and Bobby McGee zijn twee handen op één buik, alsof de een niet zonder de andere kan. Toch moeten we dat misverstand even rechtzetten, want de 16de mei 1969 nam de bekende Amerikaanse singer-songwriter Roger Miller, die intussen zijn sporen ruim verdiend had in de countrymuziek, het voor zijn elpee “Roger Miller 1970″  op samen met producer Jerry Kennedy. Twee maanden later werd het op single uitgebracht. Voor Roger werd het een vette countrykluif , maar in de popcharts hoeven we hem niet te gaan zoeken, daar scoorde hij eerder wel met songs als Dang me, King of the Road en Engine number nine. Het is een detail, maar toch, later zouden The Statler Brothers beweren dat Kris Kristofferson, de auteur van Me and Bobby McGee, hun dat lied beloofd had, maar ze ontdekten dat Roger Miller hen voor was geweest. De versie van The Statler Brothers zou nadien op een van hun albums verschijnen, maar nooit op single.

Nu, dé versie bij uitstek volgens velen, is en blijft die van Janis Joplin, aan het begin van de jaren zeventig kortstondig het liefje van Kris Kristofferson die het haar ooit voorzong. Kristofferson bleef nadien nochtans iedereen ervan overtuigen dat hij het liedje niet aan zijn toenmalig liefje had opgedragen. Trouwens in de oorspronkelijke versie is Bobby een vrouw. Janis veranderde van in het begin dat ze het zong Bobby in haar versie van geslacht en nam het ook zo op voor haar album “Pearl” dat ze jammer genoeg niet kon afmaken, want ze stierf de 4de oktober 1970 in het “Landmark Hotel” in Hollywood aan een overdosis heroïne. In de maand januari 1971 werd het album “Pearl” uitgebracht dat ze had opgenomen samen met The Full Tilt Boogie Band in een productie van Paul A. Rothchild. Die elpee werd een megahit. Het stond binnen de kortste keren bovenaan de AlbumTop 200 en behield die plaats negen weken lang. Alleen al in Amerika werd het album met vier keer platina bekroond.

Vrij snel verscheen Me and Bobby McGee op single waarop Janis begeleid wordt door pianist Richard Bell, organist Ken Pearson, John Till op elektrische gitaar en Brad Campbell op bas. De 20ste maart 1971, nadat The Osmonds met One bad apple  plaats hadden geruimd, krijste Janis Joplin zich naar de eerste plaats om daar twee weken later te worden verdrongen door The Temptations en Just my imagination.

In de Nederlandse Top 40 van de maand maart van 1971 kon Janis Joplin doorstoten naar de zeventiende plaats, maar hogerop vonden de Nederlanders iets te veel van het goede. Me and Bobby McGee en de schorre stem van Janis Joplin was niet zo aan ons Europeanen besteed, zeker toen niet. In België was er een vijftiende plaats voor haar en Bobby weggelegd.

Heel vaak wordt de naam van de coauteur van Me and Bobby McGee niet vermeld en doodgezwegen namelijk die van Fred Foster, de man die op het einde van de jaren vijftig al zijn spaargeld bij mekaar raapte en zijn eigen platenlabel Monument oprichtte. Hier scoorde Roy Orbison al zijn hits, startte Dolly Parton haar fenomenale carrière en werd Fred Foster onder meer producer van trompettist Al Hirt, Ray Stevens en Kris Kristofferson.

Het aantal coverversies van Me and Bobby McGee is niet bij te houden: Kenny Rogers, Gordon Lightfoot die beweerde dat hij de meest puntgave versie neerzette, Jerry Lee Lewis op zijn elpee ”The killer rocks on”  in 1972, The Grateful Dead, Waylon Jennings, Gianna Nannini, Joan Baez, Anne Murray, Allison Crowe, Tori Amos, Pink en ga zo maar een tijdje voort.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet