Me and Mrs. Jones

Geplaatst in Songs

Op zekere dag liet Billy Paul, Gamble & Huff weten dat hij graag een song wou opnemen waarin zijn voorliefde voor jazz en r&b te horen was. Kenny Gamble en Leon Huff vonden de juiste balans in een song die ze samen met Gary Gilbert schreven Me and Mrs Jones.

Billy was een van de eerste artiesten die Gamble en Huff in huis haalden nadat ze aan het begin van de jaren zeventig hun eigen platenlabel Philadelphia International Records hadden opgestart. Gamble had al eerder met Billy Paul samengewerkt voor diens elpee ”Feelin’ good at the Cadillac Club”. Toen Gamble en Huff in 1967 voor het Chess-label zustermaatschappij Neptune opstartten, namen ze een versie met Billy Paul op van de Simon en Garfunkel-hit Mrs Robinson. In 1969 overleed Leonard Chess en werd het Neptune-label opgedoekt. Op dat moment stappen Gamble en Huff naar CBS om met een nieuw label te beginnen Philadelphia International. Billy mocht meteen een elpee opnemen “360 Degrees of Billy Paul”. Ze kwamen nog één song tekort om het album af te ronden en dat werd Me and Mrs Jones, een liedje over een getrouwde man die vreemdgaat met een zekere mevrouw Jones én een liedje waar Billy Paul helemaal niet van hield. Hij was maar wat blij dat het de laatste strook op de elpee zou worden. Dus werd de opname van Me and Mrs Jones uitgesteld. Billy vertrok op vakantie naar St. Thomas met in zijn achterhoofd die ene song toch die, ook al hield hij er niet van, hem niet losliet. Hij wist hoe de arrangementen zouden moeten klinken. Eenmaal terug thuis liet hij horen wat hij wou en zowel Leon als Kenny waren in de wolken. Het voltallige studio-orkest MFSB werd ingehuurd en Kenny Gamble en Leon Huff namen de productie voor hun rekening. In de “Sigman Studio” werd alles ingeblikt. Probleem was dat Billy zich net zo goed thuis voelde in de lage als in de hoge noten. Het was dat zoekwerk naar de juiste stemhoogte dat wat tijd in beslag nam. Gelukkig waren er Kenny Gamble en Joe Tarsia om die klus te klaren. Toen was er geen Pro Tools, een digitaal audiomontagesysteem, voorhanden om snel een liedje in te zingen en de rest zou wel door de computer gecorrigeerd en aangepast worden.  Het kerstfeest van Billy Paul kon in 1972 niet meer stuk, want sinds de 9de december, en dat drie weken na mekaar, stond hij op één in de Amerikaanse Top 100 Het is wel zo dat dit de enige keer zou zijn dat hij daar met een van zijn singles zou postvatten. Me and Mrs Jones nam de eerste plaats in van Helen Reddy die op één had gestaan met I am woman. Billy zou op zijn beurt van de eerste plaats verdrongen worden door Carly Simon met You’re so vain. In Engeland zat er voor Billy Paul een twaalfde plaats in de Top 40 in. Me and Mrs Jones liet de Nederlanders onberoerd. In België zat er voor Billy Paul en mevrouw Jones een vijftiende plaats in deTop 30 in en dat de 20ste januari 1973.

Me and Mrs Jones zou in 2007 gecoverd worden door niemand minder dan Michael Bublé voor diens derde album “Call me irresponsible”. Op het einde van Bublés versie hoor je zijn toenmalige liefje Emily Blunt even meezingen op de achtergrond. Me and Mrs Jones van Michael Bublé zou ook op single worden uitgebracht, maar werd alleen een succes op 45 toeren in Zwitserland. Voordien werd Me and Mrs Jones al gecoverd door The Dramatics, in 1974 was dat, en in 1992 door Freddie Jackson. In 1986 samplede Bobby Brown het in zijn eerste nummer 1-hit Girlfriend. Als A thing goin’ on bewerkte Coolio het voor zijn album “Gangsta’s Paradise”. In 2005 was het de beurt aan Sandrine om het nummer te coveren en als Me and Mr. Jones op haar album ” That’s me” te zetten.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2013 Daisy Lane & Marc Brillouet