Meisjes

Geplaatst in Songs

Dat Raymond van het Groenewoud niet alleen een zanger-muzikant is , maar daarnaast ook een rasecht woordkunstenaar, bewijst hij in 1970 al tijdens het “Humorfestival” waar hij vooral vanwege zijn ludieke teksten in de smaak en de prijzen valt. Hij werkte niet voor niets in de jaren zeventig mee aan de actualiteitenrubriek “Dagboek” van VRT-producer Jan Gheysen. In het begin van zijn carrière speelt hij in diverse groepen zoals Louisette met daarin onder meer Erik Van Neygen. De groep levert niet het verwachte succes en samen met Jean-Marie Aerts en Jean Blaute timmert hij aan een nieuwe formule. In 1977 lijkt  Raymond zijn muzikale draai te hebben gevonden en komt hij  verrassend op de proppen met de elpee “Nooit meer drinken” met daarop het opvallende Meisjes. Raymond wordt hier geruggensteund door zijn begeleidingsgroep De Centimeters: Mich Verbelen,Stoy Stoffelen en Jean Blaute, zijn partners in crime  zoals Manu Adriaens hen in zijn boek “De komplete kleinkunstgeschiedenis” noemt.

Vrij snel begint die single aan een niet te stuiten opmars in Vlaanderen. De single laat voorgoed zijn sporen na en zorgt ervoor dat de naam van het Groenewoud niet meer weg te denken is in de Vlaamse muziekwereld. Er bestaat ook een Franse versie van. Vreemd genoeg heet het dan Merde. Net zoals Brussel aan de schoenzolen van Johan Verminnen kleeft, zo blijft  Meisjes de eeuwigklevende kauwgom voor Raymond. Voor velen blijft Meisjes de uiting van een  tijdgeest, een tijd waarin iedereen dacht dat alles kon, dat de wereld veranderd kon worden. In Meisjes klinkt Raymond ook op zijn humoristisch best, vooral in een zin als: “Zeg dat van het Groenewoud het gezegd heeft“. Dit lied bewijst ook dat op het einde van de jaren zeventig het Vlaamse chanson meer maturiteit had verworven, meer body had gekregen.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet