No milk today

Geplaatst in Songs

Als je zingt, hoef je niet noodzakelijk uit te pakken met ingewikkelde liedjes, met eenvoudige meezingers kan je ook een degelijke carrière opbouwen en hits scoren. Denken we maar aan groepen als Brotherhood of Man, Middle of the Road, The Tremeloes én Herman’s Hermits. In 1963 traden ze  voor het eerst op in hun thuishaven Manchester. Herman, zeg maar het opperhoofd van de groep, heette eigenlijk niet zo. Peter Noone was zijn echte naam. Hij trad als kind al op voor de Britse televisie in series als “Coronation Street” en “Knight Erran”. Zo wordt hij ontdekt door muziekproducer Mickie Most. Peter was toen zanger bij de groep The Heartbeats die in Manchester nogal wat bijval genoten. Most had grootse plannen met de jongens en veranderde hun naam eerst in Herman and The Hermits en nadien in Herman’s Hermits. Naast Peter Noone bestond de groep uit gitaristen Derek Leckenby en Keith Hopwood, bassist Karl Green en drummer Barry Whitwam.

Het zat de jongens meteen mee, want met hun eerste single I’m into something good scoorden ze gelijk een nummer één in de Britse Top 40 én vonden ze meteen weerklank in de Amerikaanse charts, want daar stootten ze onmiddellijk door naar de dertiende plaats. Geen ongeluksgetal, integendeel, want het werd de aanzet van een lange reeks in de States. In 1965 bijvoorbeeld stonden ze zomaar liefst zevenmaal na mekaar in de Top 10 van Billboard’s Hot One Hundred met achtereenvolgens Can’t you hear my heartbeat, Silhouettes, Mrs Brown you’ve got a lovely daughter, Wonderful world, I’m Henry VIII I am, Just a little bit better en A must to avoid. Je zou er duizelig van worden, van het aantal alleen al en dat op een moment dat The Beatles stevig van zich lieten horen en de merseybeat ook in Amerika op een enorme respons kon rekenen. Merseybeat was Herman’s Hermits vreemd, zij brachten pretentieloze popsongs. Lentefrisse muziek. Vreemd genoeg was de respons in de Lage Landen veel minder. Hier bengelden ze onderaan onze hitlijsten. In Amerika zetten ze echter hun succesverhaal gewoon voort met dikke hits zoals: Listen people, Leaning on the lamp post, Dandy (geschreven door Ray Davies van The Kinks) en There’s a kind of hush. Stuk voor stuk toptienhits met evenveel respons in de Britse Top 40.

In onze contreien lieten de jongens pas echt van zich horen toen ze in het najaar van 1966 op de markt kwamen met No Milk Today, goed voor een tweede plaats in de Belgische Top 30 en een eerste stek in de Nederlandse Top 40. No milk today werd geschreven door Graham Gouldman die in de jaren zeventig hits zou scoren samen met om te beginnen Hotlegs en nadien met 10 CC. Met Mickie Most als producer werd in de maand oktober van 1966 No milk today op de Europese markt uitgebracht met op de B-kant My reservation’s been confirmed. Opvallend daarbij is dat het nummer in Amerika minder aansloeg. Daar verscheen het als B-kant van het succesvolle Dandy. In Europa was er dus veel meer positieve respons op No milk today dan in Amerika, al zat er in Engeland slechts een bescheiden zevende plaats in.  Het nummer werd vooreerst als single uitgebracht, iets later op hun album “There’s a kind of hush”. Het was niet de eerste keer dat Graham Gouldman een hit had geschreven voor Herman’s Hermits, want ze hadden eerder al op drie gestaan in de Britse hitlijsten met Listen people. Als je goed luistert dan zal je op No milk today horen dat het de allereerste keer is dat Herman’s Hermits een beroep doet op een voltallig orkest.

Wat gebeurde er nadien met Herman’s Hermits in onze regio? Wel, ze zouden nog wat van zich laten horen via singletjes als East West, There’s a kind of hush en Something’s happening, maar na 1969 gaat de aandacht voor hen compleet verloren. Hun stijl klinkt passé. In 1971  besluit de groep dan maar uit mekaar te gaan. Sommigen gaan nog een paar jaar door met na te proeven van hun verworven hitstatus als The Hermits, maar Peter Noone kiest resoluut voor een solocarrière. Peter zat al zo lang in het vak dat hij het zingen niet kon laten. Als eerste solosingle pakt hij in  mei 1971 uit met het door David Bowie geschreven Oh ! you pretty things, goed voor een twaalfde plaats in de Britse charts. Bowie hoor je trouwens piano spelen tijdens het nummer. In 1974 neemt hij het vooral in Amerika scorende Meet me on the corner down at Joe’s café op. 15 jaar later registreert hij een soloversie van de eerste hit van Herman’s Hermits I’m into something good voor de soundtrack van de film “The Naked Gun”. Noone is in de loop van zijn carrière te zien in een aantal films waaronder “When the boys meet the girls” en schittert regelmatig in diverse Broadwaymusicals, onder meer “The pirates of Penzance”. Nadien toerde hij nog rond met zijn band Herman’s Hermits starring Peter Noone. Hij trad als mentor in 2007 op in “American Idol” en zong daar voor de fun There’s a kind of hush.

In 1968 neemt Graham Gouldman No milk today zelf op  voor zijn soloplaat “The Graham Gouldman Thing”. In 2009 dook het op in een reclamespot van de Noorse melkproducent Tine. Eerder werd het in Nederland in de jaren negentig al gebruikt in een spot van melkproducent Coberco.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet