Rock around the Clock

Geplaatst in Songs

Terecht mag je zeggen dat als je een breuklijn wil aanduiden in de muziekgeschiedenis tussen amusementsmuziek en pop, je de single Rock around the clock van Bill Haley als een mijlpaal mag nemen om die grens te trekken. Je kunt zelfs spreken van muziekstijlen voor en muziekstijlen na deze plaat die door velen als allereerste rocksingle in de geschiedenis van de lichte muziek wordt beschouwd.

Wanneer Bill Haley zich met muziek gaat bezighouden, is er geen duidelijke richting die hij uit kan. De hoogtijdagen van de bigbands liggen achter hem en de nieuwe jazz die je links en rechts kan horen, slaat slechts aan bij een minderheid. Bill wordt thuis met muziek grootgebracht. Zijn vader speelt banjo en zijn uit Engeland afkomstige moeder tokkelt voortreffelijk op de piano. Bill zelf is een grote fan van de radioshow van de in de jaren dertig en veertig populaire countryzanger Gene Autry. Van zijn ouders krijgt Bill op zekere dag een akoestische gitaar en gaat zich specialiseren in het jodelen. Hij heeft echter met een probleem te kampen en dat is dat hij aan één oog blind is. Hij verstopt die handicap achter een lange, over zijn voorhoofd hangende haarlok. Bill woont op dat moment nog bij zijn ouders in Chester waar hij onder andere op de markt voor een dollar of vijf liedjes gaat zingen, naar het schijnt behoorlijk tegen zijn zin. Hij is namelijk nogal schuchter van aard. Maar om aan geld te geraken, besluit Bill toch fulltime zanger te worden. De blanke gemeenschap in zijn regio is erg dol op country & western. Op zekere dag ontmoet hij, na een optreden, Hank Williams in hoogsteigen persoon. Zij geraken behoorlijk bevriend met elkaar. Hank geeft Bill een paar broodnodige tips mee en leert hem een aantal typische akkoorden. Op aanraden van Hank trekt Bill naar New Orleans waar hij kennismaakt met de boogie woogie en de dixieland.

Intussen was Bill Haley een tijdje gaan optreden bij The Downhomers en iets later bij The Saddlemen. Na een paar plaatjes die hij had ingeblikt, maar waarmee hij nergens aan de bak komt, laat staan succes scoort, keert hij bij het begin van de jaren vijftig naar zijn geboorteplaats Chester terug en trekt opnieuw bij zijn ouders in. Gelukkig voor Bill was daar net deejay Lew Pollard met een radiostation begonnen. Op aanraden van zijn vader solliciteert hij en krijgt er een job als presentator-discothecaris aangeboden. Omdat er nogal wat rhythm & blues platen gedraaid werden, kwam Bill op de idee country met rhythm & blues te mixen. Deze mengeling slaat aan en Bill mag als zesentwintigjarige in 1951 samen met zijn vaste begeleidingsgroep The Saddlemen zijn eerste succes inblikken Rocket 88. Dat nummer was in de maand april al een dikke hit geweest voor Jackie Brenston samen met Ike Turner die het samen ook geschreven hebben. Pas echt doorbreken doet Bill een jaar later met Rock this Joint en het countrygetinte Icy Heart. De deejays zijn vooral weg van het eerste nummer. Binnen de kortste keren worden er vierhonderdduizend exemplaren van aan de man gebracht. Aangekomen in Nashville, mag Bill in de loop van de maand oktober 1953 meteen optreden in het bekende radioprogramma  “Grand Ole Opry”.

Er moet dringend wat aan zijn imago worden gesleuteld. De countrystijl moet wijken voor een meer moderne look. Geen bakkebaarden meer en ook geen countryboots. De groep heet voortaan Bill Haley and His Comets. De zestiende mei 1953 is een datum die zij nooit zullen vergeten, want dan geraken zij met Crazy Man Crazy tot op de zestiende plaats in Billboard’s Hot One Hundred. Iets later krijgt Bill van uitgever James E.Myers alias Jimmy DeKnight een nummer aangeboden dat hij samen met Max C. Freedman had geschreven Rock around the Clock. Velen twijfelen aan dat co-auteurschap en vermoeden dat Max het alleen schreef. Bills platenfirma Essex weigert hierop in te gaan. Gelukkig voor Bill loopt zijn contract net af en hij sluit een platendeal bij Decca die wél wat in het nummer zien. De twintigste maart 1954 stond Sonny Dae al in de studio samen met zijn groep The Knights om een versie van Rock around the Clock op te nemen, maar de twaalfde april is het de beurt aan Bill die in de “Pythian Temple Studio” in New York zijn versie vereeuwigt. Bill Haley and His Comets blikken samen met producer Milt Gabler, die eerder al met Louis Armstrong en Ella Fitzgerald had gewerkt, de songs Thirteen Women en Rock around the Clock in. Gabler houdt vol dat Thirteen Women sowieso de A-kant moet worden. Gitarist van dienst is Danny Cedrone die wel vaker als sessiemuzikant werd ingehuurd door Bill. Tien dagen na deze opname overlijdt Cedrone op 33-jarige leeftijd aan de gevolgen van een ongelukkige val van de trappen en zal dus niet het succes van Rock around the Clock meemaken. De eerste release wordt geen echte hit, maar Bill krijgt een nieuwe kans en neemt Shake, Rattle and Roll van Charles Calhoun op. Dat was iets eerder al op plaat gezet door Louis Jordan, maar de versie van Bill is een stuk sneller. In de loop van de maand oktober 1954 staat Bill ermee op de zevende plaats in Billboard’s Hot One Hundred.

Met de volgende singles Dim, dim the lights en Mambo rock zal Haley nadien opnieuw de Top Twintig inpalmen. Muziekuitgever James E. Myers blijft erg geloven in het hitpotentieel van Rock around the Clock. Hij stuurt tweehonderd singletjes naar de bekendste regisseurs en producers die Hollywood rijk is in de hoop dat het in een of andere soundtrack zal opduiken. En zijn droom wordt werkelijkheid. In de lente van 1955 wordt in een regie van Richard Brooks de film  ”Blackboard Jungle gelanceerd met in de hoofdrollen Glenn Ford, Anne Francis en Louis Calhern. Het echte verhaal wil dat Glenn en Richard Rock around the Clock vonden in de platencollectie van Glenn’s zoon die dat plaatje iets eerder gekocht had. De plot gaat over een leraar die met agressieve studenten krijgt af te rekenen. De film zet gelijk in met het liedje Rock around the Clock. De vonk slaat meteen over op het jeugdige publiek en binnen de kortste keren wordt de singleversie opnieuw in de rekken gezet. De negende juli 1955 staat Rock around the Clock op 1 in de Amerikaanse charts en zal het daar acht weken na mekaar uithouden. Dat jaar wordt voor hem echter geen om in te kaderen, integendeel.  Zowel zijn vader, zijn moeder als zijn zus overlijden en zijn vrouw baart een niet-levensvatbaar kind.

De prent “Blackboard Jungle” zette een nieuwe trend, namelijk die van de rockfilm. Dat succes wordt snel aangevuld wanneer producer Sam Katzman en regisseur Fred F. Sears, Bill Haley and his Comets centraal plaatsen in de film “Rock around the clock” met in de hoofdrollen Alix Talton en Johnny Johnston. In die film treden ook de legendarische deejay Alan Freed, The Platters en het Ernie Freeman Combo op. In de slipstream volgt ook nog “Don’t Knock the Rock”. Haley staat erop dat zijn muzikanten meedelen in het financiële succes. Hij koopt voor elk van hen een heuse Cadillac en trakteert zichzelf op een jacht dat hij toepasselijk “Comet” noemt en waarmee hij zich op zee tijdens een of andere visvangst lekker kan uitleven. Intussen brengen zij de singles Razzle-Dazzle, Two Hound Dogs en Burn That Candle uit.  Nog één keer kan Bill het succes van Rock around the Clock op vinyl evenaren, of toch in de buurt ervan geraken, met de single See You Later Alligator. De veertiende januari 1956 wordt die vijfenveertigtoerenplaat gereleaset en enkele weken later staat Bill ermee op de zesde plaats in Billboard’s Hot One Hundred.

Nadien zal hij tussen 1956 en 1974 nog zestien keer in de Amerikaanse Top Honderd opduiken met singles als: Hot Dog Buddy Buddy, The Saints Rock ‘n Roll, Rip It Up, Choo Choo Ch’Boogie en Skinny Minnie. De laatste keer in de maand maart 1974 met Rock around the Clock en dat dankzij het in die tijd populaire feuilleton “Happy Days”.

Vreemd genoeg blijven nadien de  echte hits voor Bill Haley and His Comets achterwege. Zij komen wel erg goed aan de bak dankzij hun vele live-optredens. In de jaren zestig treden zij regelmatig in Europa op, met name in Engeland, en profiteren daar van de rock and roll revival. Zo is er in 1967 het onvergetelijk optreden in het “Alhambra Theater” waar zij samen met de Spencer Davis Group optreden, luid aangemoedigd door de Britse jeugd. Toch voelt Haley dat hij er niet meer echt bij hoort en er eigenlijk ook nooit “echt” bijgehoord heeft, want collega’s als Elvis Presley, Little Richard, Buddy Holly en Chuck Berry worden in het rock and roll milieu hoger naar waarde geschat. Haley geraakt aan de drank en houdt er een hevige vorm van paranoia aan over. De negende februari 1981 wordt hij getroffen door een hartaanval. Hij overlijdt in zijn woning in Harlingen, Texas.

Als eerbetoon worden Bill Haley and His Comets in 1987 opgenomen in de “Rock and Roll Hall of Fame” in Cleveland.

In 1979 neemt de Belgische groep Telex een erg trage versie van Rock around the Clock op die in Engeland tot op de vierendertigste plaats in de Top Veertig geraakt.

tekst en research: Marc Brillouet

©2015 Daisy Lane & Marc Brillouet