Surf City

Geplaatst in Songs

Op school kan je nog wat anders doen dan studeren. Je kan daar bijvoorbeeld vriendschap sluiten, een vriendschap die verder gaat dan samen naar het voetbal gaan, pinten pakken en mekaars vriendinnetje afsnoepen. Je kan samen muziek maken zoals Jan Berry en Dean Torrence dat deden toen ze elkaar leerden kennen aan The University High School in West Los Angeles. Ze ontdekten dat de doucheruimte naast hun fitnesslokaal een leuke galm had. Als je daar zong, klonk je stem eens zo luid en plots stukken beter. Dat spoorde hen aan een tijdje later een eigen groep op te richten, The Barons, samen met enkele schoolvrienden. Met twee bandrecorders namen ze in de garage van Jan het door henzelf geschreven Jennie Lee op.

Jammer, maar hij kon er niet omheen, Dean moest het leger in. Jan bleef niet bij de pakken zitten en sloot een contract af met de man van Doris Day, Marty Melcher die een eigen platenfirma had opgericht Arwin Records. Samen met Arnie Ginsberg die met hem deel uitmaakte van The Barons bracht  hij Jennie Lee daar op 45 toeren uit. Eenmaal Dean terug van zijn vaderlandse plicht, trekt Arnie naar het leger en neemt Dean zijn plaats in het duo in. Intussen hadden ze kennisgemaakt met Lou Adler en Herb Alpert, beide producers bij het Dore-label, en brengen daar het nummer Baby talk op single uit. Volgens Mike Love van The Beach Boys was het dit plaatje dat The Beach Boys aanzette om hun song Surfin’ op te nemen. Na een paar singles voor Dore Records stappen Jan and Dean via Challenge Records naar het veel grotere Liberty-label. Ze nemen daar de song Linda op, in 1944 geschreven door Jack Lawrence die bevriend was met de ouders van Linda Eastman, jawel het meisje dat later de vrouw van Paul McCartney zou worden. Je mag gerust stellen dat dit liedje een andere stijl laat horen, een genre dat we kunnen omschrijven als West Coast Sound.

Intussen hadden The Beach Boys en Jan and Dean elkaar beter leren kennen tijdens hun optredens in diverse package shows. Hun manager Lou Adler die wist dat surfmuziek je van hét ging worden, vroeg beleefd aan Brian Wilson of die geen song in zijn schuif had liggen voor Jan and Dean. Hij laat hun twee liedjes horen: eentje dat hij gebaseerd had op Sweet little sixteen van Chuck Berry en dat hij Surfin U.S.A. had gedoopt en een tweede Surf City, maar dat had hij nog niet klaar. Trouwens hij had hun al duidelijk laten verstaan dat ze Surfin’ U.S.A.toch niet kregen, want dat hij dat met the Boys ging opnemen. Hij ging ermee akkoord dat Jan samen met hem aan de song kon verder werken en dat ze de auteursrechten wel zouden verdelen. Achteraf bleek dat Torrence nogal aan de tekst gesleuteld had, maar daar nooit erkenning voor had gekregen. Tegelijkertijd speelde Brian hun een liedje toe dat Gonna hustle you heet, maar toen ze het hadden opgenomen, wou geen enkel radiostation het draaien. Gonna hustle you klinkt tekstueel gewaagd. Een jaar later zal Jan het herwerken en wordt het in de markt gezet als The new girl in school dat het B-kantje wordt van hun hitsingle Dead man’s curve.

De 15de juni 1963 verschijnt Surf City op single op het Liberty-label. Een maand later, de 20ste juli, staat Surf City op de eerste plaats in Billboard’s Hot One Hundred nadat Jan and Dean The Essex hadden gepasseerd die twee weken op één hadden gestaan met Easier said than done. Daarmee werd Surf City de allereerste surfplaat die ooit op nummer één zou geraken. In Engeland, waar ze net in de Top 40 hadden gestaan met Heart and soul, geraakten ze in de zomer van 1963 op de 26ste plaats. In Nederland zit er een derde plaats in de Top 40 in en dat zou de enige hit worden voor Jan and Dean bij onze noorderburen. Ook Vlaanderen omarmt beide broers en gunt hun een vierde plaats. Maar andere Amerikaanse hits van hen blijven nadien ver uit de buurt van de Top 30.

In de States zitten er wel nog drie top tien hits voor hen in: Drag city, Dead man’s curve en The little old lady from Pasadena. Tot in 1966 blijven de overige singles rustig dobberen in de top honderd zonder veel deining te veroorzaken. De 19de april 1966 geraakt Jan betrokken bij een zwaar verkeersongeval. Maandenlang blijft hij in coma. Hij houdt er een zwaar hersenletsel aan over en doet er jaren over om te herstellen. In 1973 proberen ze een comeback te forceren en playbacken hun optredens, maar het publiek pikt dit niet. Jan werkt dan maar in zijn eentje verder aan een solocarrière. Naar een scenario van Dean verschijnt in 1978 de film Dead man’s curve. De respons is zo positief dat ze mee op tournee trekken met The Beach Boys. Deze keer zingen ze live en is de respons wel positief.

Van Surf City bestaan er een aantal coverversies onder meer door The Meteors, The Go-Go’s en The Ramones.

De 26ste maart 2004 overlijdt Jan Berry op 62-jarige leeftijd.

tekst en muziek: Marc Brillouet

© 2014 Daisy Lane & Marc Brillouet