Sussudio

Geplaatst in Songs

I just can’t stop loving you, Bad, The Way You Make Me Feel, Man in The Mirror en Dirty Diana, dat zijn vijf nummer 1- hits die Michael Jackson in de Amerikaanse Top 100 in de periode 1987-1988 achter mekaar scoorde. Dat lukte George Michael in diezelfde periode vier keer met achtereenvolgens: Faith, Father Figure, One More Try en Monkey. Ik vermoed dat Phil Collins dat in een na-ijverige bui wou overdoen. Hij begon aan die reeks in het najaar van 1988 met Groovy Kind Of Love, vervolgens met Two Hearts om na Another Day In Paradise eind 1989 te moeten vaststellen dat hij tevreden moest zijn met drie opeenvolgende nummer 1-hits in de Amerikaanse charts. Een prestatie om u tegen te zeggen, want hij had daar eerder al op één gestaan met de nummers Against All Odds, Easy Lover, One More Night en Separate Lives. Die lijst is niet volledig, want de zesde juli 1985 staat Phil Collins in Billboard’s Hot One Hundred eveneens op één, deze keer met Sussudio.

Als lid van de Britse rockgroep Genesis had Collins al kennisgemaakt met die Amerikaanse hitlijsten, maar nog nooit had hij met hen een nummer één gescoord. Genesis had in 1983 wel al een keertje in de Top 10 gestaan met That’s All. Zijn solo-uitstapjes waren dus een pak lucratiever en die zetten Genesis iets nadrukkelijker in de kijker, want door het solosucces van Phil geraakte bijvoorbeeld het nummer Invisible Touch van Genesis in 1986 op één en gingen singles zoals Throwing It All Away, Land Of Confusion en Tonight, Tonight, Tonight er nadien in als zoete koek.

Maar wij zouden het dus over zijn hitsingle Sussudio hebben. 1983 zat er succesvol op voor Phil, maar echt tevreden was hij niet, want hij werd als schrijver door zijn collega’s als een zwartkijker beschouwd. Hij bekeek de liefde nogal van de negatieve kant en daar wou hij verandering in brengen. Hij had samen met zijn platenfirma afgesproken een derde soloalbum in te blikken met als titel  ”No Jacket Requiered”..Hij koos voor die titel omdat hem ooit samen met Robert Plant de toegang was geweigerd tot “The Pump Room Restaurant” in Chicago, Illinois omdat ze te casual gekleed waren. Ze nemen het album in de “Townhouse Studio” in Londen en “Old Croft” in Surrey op. De strijkers worden in de “Air Studio’s” in Londen geregistreerd. Qua backing vocals krijgt hij vocale steun van zijn collega’s Sting en Peter Gabriel. The Phenix Horns moeten voor de soulsfeer zorgen.Hij liet zich nadien wanneer hij live ging optreden graag door zwarte muzikanten begeleiden en omringen, kwestie van dat zwarte geluid waar hij zo tuk op was te beklemtonen. Samen met Hugh Padgham neemt Phil de productie van het album voor zijn rekening. Om de toon van het album een beetje vrolijk te houden, besluit Phil een aantal dansante nummers te schrijven. Phil was nogal weg van de hit 1999 van Prince en hij kon en wou die liefde niet onder stoelen of banken schuiven en nam dat nummer als uitgangspunt voor zijn song Sussudio. Hij hield ongeveer hetzelfde ritme aan en stopte dat in zijn drumcomputer. Nu nog schaamt hij er zich niet voor dit eerlijk toe te geven dat Prince een van zijn idolen is. De titel van het nummer schoot hem spontaan te binnen toen hij met de drumcomputer aan het spelen was. Qua inhoud gaat het liedje over een jongeman die fantaseert over een relatie met een oudere vrouw. Het feit dat ze naar hem glimlacht wanneer hij haar passeert, laat zijn fantasie op hol slaan en zij wordt zijn prikkelpop tijdens het masturberen. Phil sust zich met de gedachte dat veel mannen zich in dat nummer zullen herkennen.

De 25ste januari 1985 wordt “No Jacket Required” in de markt gezet. Het nummer One More Night wordt als eerste single daaruit gereleaset en klimt binnen de kortste keren naar de eerste plaats in de Amerikaanse Top 100. Ook in zijn thuisland Engeland wordt het een dikke hit. Iets voordien had hij nog het soloalbum van Philip Bailey geproduceerd (zanger bij Earth, Wind and Fire). De single uit dat album Easy Lover levert hun beiden een grote hit op.

Toen Sussudio als tweede single uit “No Jacket Required” werd gekozen, liep Collins op rozen. Het ging hem méér dan zomaar voor de wind. De negende februari 1985 verschijnt Sussudio op single met op de B-kant The Man With The Horn. In Amerika moet Phil opboksen tegen het geweld van Bryan Adams die op één staat met Heaven, maar het gaat vlotter dan hij gedacht had. De zesde juli mag Phil Collins in Billboard’s Hot One Hundred doorschuiven naar de eerste plaats. Slechts één week kan hij daar staan opscheppen, want dan is het beurt aan Duran Duran met  View To a Kill om de fakkel over te nemen. Sussudio was een paar weken eerder in de Britse Top 40 op twee gestrand. Een nummer één zat er deze keer  niet in. Trouwens, Collins scoorde in Amerika veel méér hits scoren dan in zijn thuishaven. In Nederland was er voor Sussudio een derde plaats weggelegd. Onze noorderburen hielden méér van In the Air Tonight, You Can’t Hurry Love en A Groovy Kind of Love. Die werden stuk voor stuk met een eerste plaats bekroond. In ons land werd Sussudio ook niet echt met veel liefde omarmd, want hier moest Phil tevreden zijn met een zesde plaats. Ook hier waren singles zoals You Can’t Hurry Love en A Groovy Kind of Love méér geliefd.

Door zijn solosucces vreesden de fans van Genesis dat Collins de groep de rug zou toekeren, maar in een interview zei hij daarover: “If someone told me I had to choose between Genesis and my solo career, I’d choose my solo career. But I don’t have to choose… It’s good fun to have both.” Hun succes samen zou nog tien jaar standhouden. In de maand april van 1996 kondigde Phil zijn vertrek aan. Mike Rutherford en Tony Banks gingen op zoek naar een nieuwe kracht en vonden die bij de toen 28-jarige Ray Wilson. En Phil Collins… hij ploegde en zwoegde voort.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet