The Sound of Silence

Geplaatst in Songs

Paul en Art waren met deze plaat niet aan hun proefstuk toe. Zij hadden op het einde van de jaren vijftig al liedjes opgenomen als het zingende duo Tom & Jerry. In 1963 komen zij opnieuw samen en nemen als Kane & Garr enkele songs op die Paul heeft geschreven. Die liedjes baden in een folky sfeer die ze graag zongen in “Gerde’s Folk City”, een soort hootenannny club in het New Yorkse Greenwich Village. In de loop van de maand september 1963 zingen zij daar een aantal nieuwe liedjes waaronder The sound of silence. Toevallig komt dit producer Tom Wilson van Columbia Records ter ore die op dat moment samenwerkt met Bob Dylan. Simon weet Wilson ervan te overtuigen een auditie voor hen te organiseren die iets later leidt tot een contract met Columbia Records.

Paul Simon weerlegt het verhaal dat The sound of silene geschreven zou zijn in de nadagen van de moord op John F. Kennedy. Hij zat gewoon thuis in zijn badkamer met de lichten gedoofd en zijn akoestische gitaar op schoot. De tegels van de badkamer zorgden voor een leuke weerkaatsing waardoor zijn stem plots veel ruimer klonk. Hij zette de kraan op half zacht zodat het lichte ruisen van het water hem inspireerde tot het schrijven van The sound of silence. De duisternis in die badkamer vormt ook meteen de aanzet van het liedje: ” Hello darkness, my old friend…” De maanden nadien blijft die tekst door zijn hoofd spoken en Paul beweert dat de song op de avond van de negentiende februari 1964 een definitieve versie krijgt.

Wanneer Paul Simon van zijn platenfirma te horen krijgt dat van de elpee  ”Wednesday Morning, 3am” amper drieduizend exemplaren verkocht zijn, besluit hij in 1965 naar Londen te verhuizen. Daar neemt hij in de Levy’s Recording Studio in New Bond Street in de maanden juni en juli een soloplaat op “The Paul Simon Songbook” met daarop een herwerkte versie van The sound of silence dat als The sounds of silence verschijnt. Eén van de nummers op dat album is I’m a rock dat Simon de veertiende december 1965 opnieuw opneemt , deze keer samen met Art, en bedoeld is voor de elpee “Sounds of Silence” die de zeventiende januari 1966 in de winkel ligt.

Gelukkig voor Simon & Garfunkel pikt een deejay van het radiostation WBZ-FM in Boston het nummer The sound of silence op en begint dat in zijn laatavondshow te draaien. Stations aan de oostkust pikken het ook op. Dat fenomeen merkt ook producer Tom Wilson die intussen doorheeft dat folkrock aan populariteit wint en dat dankzij songs als Like a Rolling Stone van Bob Dylan en de versie door The Byrds van zijn Mr. Tambourine Man. Het begrip electric folk is een feit. Wilson komt op de idee The sound of silence een facelift te geven, helemaal in de stijl van die folkrock. Hij gaat samenwerken met dezelfde band als Bob Dylan: gitarist Al Gorgoni, bassist Bob Bushnell  en  drummer Bobby Gregg. Technicus van dienst Roy Halee mixt het nummer met heel wat meer echo dan er bij de originele versie werd gebruikt.

De dertiende september 1965 wordt deze geremixte versie van The sound of silence op het Columbia label als single uitgebracht. Noch Simon noch Garfunkel waren van deze nieuwe mix op de hoogte gebracht omdat zij niet meer als duo voor Columbia werkten. Paul Simon trad op dat moment in een Deense club op waar hij een exemplaar van Billboard in handen kreeg en zag dat The sound of silence het erg goed deed in de charts. Ook Garfunkel kreeg het in de gaten en belde Simon op met deze melding. Paul was eerst niet blij met deze versie omdat de technicus van dienst wat had geknoeid met het tempo en met de stemmen van Paul en Art. Eind 1965 breekt de singleversie eerst door in de buurt van Boston om vervolgens ook veel gedraaid te worden in Miami, Washington DC en in de rest van Noord-Amerika. De vierde december staan Simon & Garfunkel op één en ze zullen zo’n twaalftal weken in de charts blijven met als eindresultaat in de maand januari van 1966 méér dan één miljoen verkochte exemplaren. Simon herinnert zich nog dat zij elk rond die tijd nog bij hun ouders inwoonden en dat zij op een avond samen in de auto zaten en daar de deejay van dienst hoorden aankondigen dat The sound of silence op één stond. De single wordt ook een succes in Duitsland, Ierland, Japan, Nederland, Australië, Engeland en Oostenrijk. De vijfde maart 1966 staat de single bij ons in de Top Dertig op plaats elf. Als extra noot even vermelden dat Simon & Garfunkel bij ons slechts één keer op één zullen staan en dat is vier jaar later met El Condor Pasa.

Eind december 1967 gaat de film “The Graduate” met in de hoofdrol Anne Bancroft en Dustin Hoffman in première. Regisseur Mike Nichols gebruikt onder meer The sound of silence in de soundtrack. Deze film zal dankzij het nummer Mrs Robinson de grote internationale doorbraak voor Simon & Garfunkel betekenen.

In de slipstream van het succes van The sound of silence wordt in de loop van de maand januari 1966 de elpee “Wednesday morning, 3am” opnieuw uitgebracht, zowel in stereo als in mono, deze keer met méér succes. Het album bereikt de dertigste plaats in de Album Top Tweehonderd.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet