Time after time

Geplaatst in Songs

Hoe het komt weet ik niet, maar ik weet nog precies dat toen Van Halen in 1984 op één stond in de Amerikaanse popcharts met Jump, Cyndi Lauper op twee genoteerd stond met Girls just want to have fun.Ik zie zelfs het hoesje nog voor me, want in die tijd werd er door de platenfirma’s gul met promotiemateriaal omgesprongen. Wij producers werden in die tijd rijkelijk bedeeld. Het kan natuurlijk wat te maken hebben gehad met Cyndi’s kleurrijk kapsel, haar Betty Boop-look en haar opgewekte verschijning dat ze in mijn geheugen is blijven hangen, al mag het liedje er ook best wezen.

Lauper was in de Queens, New York geboren als een spring-in-’t-veld, een ADHD-type nog voordat de term moest worden uitgevonden. Lady Gaga zou er een stevige concurrent bij hebben, mocht La Lauper nu pas op de proppen komen met haar liedjes, want echt old fashioned zijn ze niet te noemen, al geraakten niet al haar singles tot hier in de hitlijsten. The Goonies ‘r’ good enough is er zo een, Boy Blue ook én My first night without you. Nochtans was ze geen eendagsvlieg, want daar was ze bang voor, dat het na Girls just want to have fun meteen zou ophouden.

Toen Cyndi bezig was aan haar elpee “She’s so unusual” kwam ze volgens producer Rick Chertoff nog een liedje tekort. Volgens hem had je altijd nog one more song nodig. De opnames waren zo goed als klaar. Na de sessies maakte Lauper samen met Rob Hyman, voordien nog lid van de groep The Hooters, tijd voor die extra song. Ze gingen in de studio wat aan de piano zitten en namen enkele flarden op cassette op die uiteindelijk uitmonden in de song Time after Time. Cyndi had die titel onthouden nadat ze een sciencefictionfilm uit 1979 had gezien “Time after time” met in de hoofdrol Malcolm McDowell. Rob weet nog goed dat ze eerst het refrein hadden, een beetje in een reggaetempo. Pas toen ze qua tekst goed op dreef kwamen, vonden ze dat het liedje een rustigere beat nodig had. De spanning om het goed te doen was enorm groot, want het was Cyndi’s eerste plaat, met deze moest ze zich bewijzen. Het aparte aan Time after time is dat er van het nummer vooraf geen demo werd gemaakt. Het nummer hadden ze na een week of zo klaar en werd meteen nadien ingeblikt. Dat is ook de reden waarom het liedje zo spontaan klinkt, er gingen geen maanden van sleutelen en oefenen aan vooraf.

De ganse ploeg was voor de opnames van haar eerste studio-album de eerste december 1982 naar de “Record Plant Studio’s” in New York City afgezakt in het gezelschap van de producers Rick Chertoff en William Wittman en veertien muzikanten, backingvocalisten inbegrepen, om er pas de 30ste juni 1984 terug uit tevoorschijn te komen. Tijdens de opnames van haar eerste elpee werd er onder meer druk  geëxperimenteerd met een nieuw stukje speelgoed dat net in de studio was geïnstalleerd: een LinnDrum-drummachine. Niemand had er toen op durven wedden dat ze geschiedenis zouden schrijven, want zomaar liefst vier van de tien liedjes die ze toen opnamen, zullen in Amerika toptienhits worden: Girls just want to have funTime after timeShe bop en All through the night.

De 14de oktober 1983 wordt het album “She’s so unusual” in Amerika op de markt gebracht. Dankzij het succes van de singles, de daarbij horende video’s en haar wereldtournee wordt het album een megasucces. Om je een voorbeeld te geven: acht keer platina in Canada en zes keer in de Verenigde Staten. Een snelle optelsom leert ons dat er méér dan zestien miljoen exemplaren over de toonbank gingen, wereldwijd welteverstaan. Op het einde van de rit kreeg Cyndi Lauper zes Grammy Awards waarvan eentje voor Album of the Year en eentje als Best New Artist.

De 14de april 1984 wordt Time after time in Amerika op single uitgebracht met op de B-kant I’ll kiss you. Na een rustige rit belandt Cyndi de 9de juni op de eerste plaats in Billboard’s Hot One Hundred nadat ze Deniece Williams met Let’s hear it for the boy beleefd aan de kant heeft gezet. Twee weken houdt Cyndi het op die eerste plek vol, dan komen de jongens van Duran Duran met The Reflex hun plaats opeisen.

In Engeland, waar La Lauper ook erg geliefd was, schuift ze met Time after time  gemakkelijk naar de derde plaats. Nou gemakkelijk, het was eigenlijk een herkansing, want toen de single in de maand maart een eerste keer werd gereleaset liep de single gelijk op de klippen. Een tweede kans was nodig. Niet bij onze Hollandse vrienden, want in hun Top 40 is er voor  Time after time  een vijfde plaats weggelegd. Girls just want to have fuhad het net daarvoor met een derde plek iets beter gedaan. In België doet Time after time  het iets beter dan bij onze noorderburen. Een derde stek in onze Top 30 zit erin. Nog één keer zal ze bij ons langskomen en wel twee jaar later met True colors.

Niet slecht gepresteerd voor een kleurige en fleurige meid die in 1978 van start ging met het groepje Blue Angel. In Manhattan was dat. Geen rooskleurige start, want na een tijdje werd het hele avontuur opgedoekt. Cyndi komt dan aan de kost als hulpje in de kledingboetiek Screaming Mimi’s in New York City. In haar vrije uren zingt ze in een Japanse pianobar. Daar wordt ze door haar latere manager David Wolff ontdekt die haar gelijk een platencontract bij CBS bezorgt. De rest van Cyndi’s verhaal is intussen een boeiende flard popgeschiedenis geworden.

In 1985 was Cyndi Lauper apetrots toen ze vernam dat jazzlegende Miles Davis een cover van Time after time had opgenomen, voor haar een grote eer!

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet