Time to say goodbye (Con te partiro)

Geplaatst in Songs

Een paar belcantoliedjes hebben onze lijst met favorieten om te zoenen gehaald, al moet je ermee opletten met die te programmeren, want tegenwoordig durft men al eens hilarisch te reageren op die zangstijl. Andrea Bocelli ontdekte op zekere dag de kip met de gouden eieren. Hij combineerde zijn popstem met zijn klassieke en maakte zo haast feilloos een cross-over van populair naar klassiek. In 1992 tekende hij een contract bij “Sugar Music” in Milaan. Deze firma werd in 1932 opgericht door Ladislao Sugar. Bocelli gaat daar samenwerken met producer Caterina Caselli (zij was zelf zangeres-actrice die ooit deelnam aan het “Festival van San Remo”, en werd begin jaren negentig hoofd van Sugar Music in Milaan). Zij overtuigt Bocelli een demo in te zingen van het nummer Miserere, geschreven door Zucchero die dit graag aan Luciano Pavarotti had aangeboden. Bocelli zal het nadien met hem in duet zingen voor zijn gelijknamige cd. Het is ook Caselli die er bij Bocelli op aandringt in 1995 deel te nemen aan het “Festival van San Remo” met het lied Con te partiro (Met jou wil ik weggaan), een Italiaans popnummer in zuivere Italiaanse operastijl geschreven door Lucio Quarantotto op muziek van Francesco Sartori. Zij werkten bij de Milanese muziekuitgeverij Sugar en zouden voor Bocelli heel wat popsongs schrijven, onder andere Canto della terra en Immenso voor diens album “Sogno”.

Bocelli staat eerst zeer weigerachtig tegenover Con te partiro omdat hij het liedje te complex vindt, maar geeft uiteindelijk toch toe. Die editie van San Remo wordt trouwens in 1995 door Giorgia gewonnen met Come Saprei, Bocelli eindigt vierde.

Sinds het de 18de november 1995 op zijn tweede album “Bocelli” verscheen, is het zijn herkenningsnummer geworden. Vreemd is dat Bocelli na de release in Italië op weinig respons kan rekenen, ook niet bij La Rai of zo. In Frankrijk daarentegen wordt het wel een succes en blijft daar zes weken na mekaar op nummer 1. In ons land wordt het een regelrechte hit en blijft twaalf weken onafgebroken op de eerste plaats genoteerd, wat voor een groot deel te danken is aan het liveoptreden van Bocelli tijdens “The Night of the Proms” in 1995. Pas wereldwijd wordt het een succes toen Bocelli het opnam in een deels Engelse, deels Italiaanse versie samen met de Engelse sopraan Sarah Brightman als Time to say goodbye.Deze versie werd door de Internationale Boksfederatie gebruikt tijdens de finale match van de Duitse bokser Henry Maske. Sarah  Brightmans Duitse producer Frank Peterson opteerde voor de Engelse titel en niet voor de Duitse Mit dir werde ich fortgehendie eerst was voorgesteld.

De 23ste november 1996 had het gevecht tussen Maske en de Amerikaan Virgil Hill plaats, live uitgezonden op de Duitse televisie en goed voor 21 miljoen toeschouwers.  Een maand later had Time to say goodbye de Duitse hitlijsten ingepalmd. Per dag gingen er 60.000 single-exemplaren over de toonbank. Uiteindelijk zal de verkoop alle vorige Duitse records kloppen en wordt er afgerond op een totale verkoop van om en nabij de drie miljoen exemplaren. In de lente van 1997 wordt de single in Engeland met goud bekroond.

Nadien verschenen tal van andere versies, onder meer die van Il Divo en Paul Potts.

De 31ste juli 2012 pleegt Lucio Quarantotto zelfmoord. Hij springt uit het raam van zijn appartement, gelegen op de zesde verdieping in Mestre, in de buurt van Venetië. Hij leefde daar samen met zijn moeder. Lucio leed aan een zware depressie. Hij was nog maar 55. In de loop van de jaren tachtig had Quarantotto zelf een aantal platen opgenomen die echter niet aansloegen bij het grote publiek. Vanaf dan profileerde hij zich meer als songwriter. In 1990 bracht hij op het Sugar-label nog het album “L’ultima nuvola sui cieli d’Italia” uit in een productie van Enrico Maghenzani. In 1983 had hij het al eens geprobeerd met de langspeler “Di mattina molto presto”.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet