To my Father’s house

Geplaatst in Songs

Gospelsongs kom je in onze hitlijsten niet vaak tegen. Er is er één die me meteen door het hoofd schiet en dat is Oh happy day van The Edwin Hawkins Singers en als ik iets langer nadenk To my father’s house van The Les Humphries Singers. Beide platen hebben méér met mekaar te maken dan je zou denken, want zonder de stimulans van de eerste zou de tweede er niet geweest zijn.

De in 1940 in het Engelse Croydon geboren John Leslie Humphreys was compleet weg van Oh happy day, zo erg dat hij dat succes wou evenaren. John had tijdens zijn legerdienst zijn liefde voor muziek kunnen onderhouden. Hij trad hier regelmatig op als pianist in de militaire band. Op zijn 25ste verlaat hij het leger om zich fulltime met muziek bezig te houden en zich in Hamburg te gaan vestigen. Niet alleen de hit Oh happy day was een stimulans voor hem, maar ook de musical Hair stimuleerde hem om een koor op te richten waarin het hippiesgevoel centraal stond. Qua muziekstijl waren er naast de gospel ook invloeden van vooral rhythm-and-blues en disco. Met deze ingrediënten in zijn hoofd gaat hij op zoek naar zangers voor zijn koor The Les Humphries Singers. Hij zorgt ervoor dat in het koor mensen van diverse pluimage en kleur meezingen. Hij doet een beroep op John Lawton die al in diverse orkestjes had meegezongen en later zelfs bij Uriah Heep terechtkomt, op Jürgen Drews die in Duitsland een succesvolle schlagercarrière zal uitbouwen met onder meer de hit Ein Bett im Kornfeld, een cover van Let your love flow van The Bellamy Brothers, Linda Thompson die nadien zangeres zal worden bij de discogroep Silver Convention en iets later kwam ook Liz Mitchell bij de groep die furore zal maken als leadzangeres van Boney M. Je merkt zo dat Les Humphries een degelijke selectie doorvoerde. Om indruk te maken worden The Les Humphriess Singers begeleid door een stevige band en in de studio tijdens de plaatopnamen door een livepubliek om het geheel grootser te laten klinken.

De eerste hit die ze opnemen is een nummer dat The Edwin Hawkins Singers ook in 1970 opnamen, To my father’s house, een bewerking van een oude gospelsong. Deze versie van The Les Humphries Singers doet het ontzettend goed in de Europese hitlijsten. Eén in de Nederlandse Top 40 de 17de oktober 1970, een tweede positie in de Vlaamse Top 30. In de Britse Top 40 zijn ze niet terug te vinden. Ze werden echter wat overrompeld door dat succes en hadden niet meteen een opvolger klaar. The promised land is geen hoogvlieger net zomin als We are going down Jordan en Old man Moses. Een goede gok wordt de single Mexico gebaseerd op de hit The Battle Of New Orleans van Johnny Horton uit 1957. Die cover is in de Vlaamse Top 30 van 1972 terug te vinden op de tweede stek net als in de Nederlandse Top 40. Daar is de single Sugar me van Lynsey de Paul net iets te sterk.

Er wordt ook aardig gereageerd op de single die nadien werd gereleaset Mama Loo gebaseerd op Barbara Ann van The Beach Boys.  Bij onze noorderburen zit er nog een elfde plaats in de Top 40 in, in België een tiende. Ook al bleven sinds 1973 internationaal de grote hits uit, toch koos Duitsland hen in 1976 om hun land te vertegenwoordigen tijdens het Eurovisiesongfestival  met het nummer Sing, sang,song geschreven door Ralph Siegel. Dat festival dat toen de 3de april plaatshad in Den Haag en gepresenteerd werd door Corry Brokken werd gewonnen door Brotherhood of Man met Save your kisses for me. Duitsland eindigde op de 15de plaats op een deelnemersveld van 18 landen. De band was toen gereduceerd tot zes zangers daar waar ze jaren voordien van start waren gegaan als een koor met twintig leden.

Les Humphries voelde toen al aan dat zijn groep op de terugweg was ook al waren ze nog te gast tijdens optredens van onder meer James Last. De fut geraakte eruit en Les Humphries kreeg de belastingcontroleur op zijn dak en nam snel de benen. De band stierf een stille dood om een paar jaren later een revival mee te maken. Ze gaan weer live optreden en hun oude hits Mexico en To my father’s house worden gekoppeld opnieuw op single uitgebracht, in Nederland goed voor een toptiennotering in de maand oktober van 1981. Naar aanleiding van het WK Voetbal in 1986 in Mexico, wordt Mexico als single voor de derde keer uitgebracht, maar het publiek had er intussen schoon genoeg van gekregen en laat het singletje deze keer in de winkel links liggen.

In 2006 richten Chris Dakota, David Tobin, Jay Jay van Hagen en Willy Meyer The Original Singers op, maar zonder Les Humphries. Ze nemen trouwens al de oude hits opnieuw op samen met nieuw materiaal.

De 26ste december 2007 overlijdt Les Humphries in alle stilte en eenzaamheid aan een longontsteking in Basingstoke, Hampshire. Hij leefde hier trouwens al jaren teruggetrokken. Pas drie maanden later meldt het Duitse blad Bild als eerste zijn overlijden.

Als detail nog even dit: Les Humphries is diegene die de begingeneriek voor de populaire tv-politiereeks “Derrick” schreef.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet