Twilight time

Geplaatst in Songs

Doowop. Sommigen denken dan, wat is dat voor iets ? Niet dat ik hier dat genre uit de doeken ga doen, want je kan daarover op onze site veel meer lezen,  maar het was wel een zangstijl die het vooral in de jaren vijftig in de hitlijsten beregoed deed. Tekstueel kan je binnen deze context van poëtische hoogvliegers niet spreken tenzij je het veelgebruikte dang-a-dang-dang, ding-a-dong-ding een hemelse, lyrische ontboezeming vindt. Nu kan je  The Platters wat dat betreft zeker geen overdrijving aanrekenen. Zij bleven nogal trouw aan de stijl die in de jaren dertig en vooral veertig ontwikkeld was door groepen als The Mills Brothers en The Ink Spots. Toen Buck Ram The Platters in 1953 ontmoette, hadden ze nog geen hits te pakken. Het was pas toen hij een deal kon sluiten met Mercury Records dat de hittrein in beweging kwam. In de maand oktober van 1955 was het behoorlijk raak toen ze op de 5de plaats van de Top 100 geraakten met Only you, een nummer geschreven door Buck Ram en dat ze een jaar eerder al hadden ingezongen voor het Federal-label, maar nu volledig hadden overgedaan voor hun nieuwe platenstal. De opvolger The great pretender, eveneens van de hand van Buck Ram, deed het nog beter en belandde zonder veel tegenkanting op de eerste plaats in de maand december van dat jaar. En dat op een moment dat de rock-’n-roll uit al haar voegen barstte. Nog geen zeven maanden later pakten The Platters die eerste plaats nog maar eens beet, deze keer met een bewerking van een oude hit van The Ink Spots My prayer. Dan bleef het een jaar of twee vrij rustig. Geen enkele single die tussen 1956 en 1958 werd gereleaset, geraakte nog in de Top 10.

Buck Ram had eerder al een aantal groepen geproducet, maar hij vond dat hij als songschrijver zeker zo goed was, zelfs nog beter. Tijdens zijn schooljaren had hij een tekst geschreven Twilight time. In 1944 liet het trio The Three Suns (Morty Nevins, Al Nevins en Artie Dunn) zich hierdoor inspireren en schreven de muziek.  Hun instrumentale versie werd dat jaar in Amerika een toptienhit. In 1958 werd Twilight Time in de gezongen versie van The Platters de B-kant van hun nieuwe single Out of my mind. Hun platenfirma geloofde namelijk niet zo in de hitkansen van Twilight time. De groep werd opgetrommeld om op te treden in “The Dick Clark Saturday Night Beechnut Show”. Nu was op dat moment Buck op zakenreis in Australië en was het zijn assistente Jean Bennett die de zaken waarnam. Ze ging akkoord  dat The Platters Only you en The great pretender zouden zingen op voorwaarde dat van de nieuwe single zowel de A-als de B-kant aan bod zou komen, want anders zou Ram door het lint gaan wanneer hij te horen kreeg dat zijn compositie geen kans had gekregen. Dick Clark was het daarmee eens. Het was in die tijd nog zo dat de 45-toerenplaat nog niet de volledige markt had ingepalmd en er daarnaast ook nog een 78-toerenversie werd gereleaset. Als je zo’n 78-toerenexemplaar van Twilight time in je collectie hebt, dan mag je dat koesteren, want slechts 1,8 procent van de anderhalf miljoen exemplaren die van Twilight time over de toonbank ging, werd op 78 toeren geperst. De single had toen bijna de volledige platenmarkt ingepalmd. Mercury kondigde gelijk ook fier aan dat The Platters, samen met The Diamonds van hun recente hit een soort clip avant la lettre hadden ingeblikt die ze aan een 200-tal tv-deejays zouden bezorgen, bedoeld om in de populaire namiddagshows te tonen. Je mag dus zeggen dat toen  de allereerste videoclip werd geboren.

Twilight time staat de 21ste april 1958 op het hoogste schavot van de Amerikaanse  Top 100. In Engeland is voor het liedje een derde plaats weggelegd in de Top 40. In de Vlaamse Top 30 moeten The Platters zichtevreden stellen met een 20ste positie.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2012 Daisy Lane & Marc Brillouet