Unchained Melody

Geplaatst in Songs

Dat een liedje meermaals een hit kan worden, kan je afleiden uit het succes dat Unchained Melody te beurt viel. De song was al een eerste keer een hit in 1955 toen de melodie in de film “Unchained” opdook. Het nummer kreeg meteen een Oscarnominatie en er verschenen dat jaar zo maar liefst negen verschillende versies op plaat waarvan van het orkest van Les Baxter met de grootste eer ging lopen, een nummer één in “Billboard’s Hot One Hundred”. De vocale eer ging naar Al Hibbler die met zijn singleversie een verdienstelijke derde plaats wist te versieren. Unchained Melody behoort wereldwijd tot de meest gedraaide songs van de voorbije decennia. Het nummer is tegenwoordig een regelrechte hit in “Australian Idol”, “American Idol”, “The X Factor” enz… Vraag aan de eerste de beste voorbijganger of hij/zij dat nummer kent, negen van de tien keer krijg je een bevestiging als antwoord. Er bestaan zo’n duizend verschillende versies van Unchained Melody al blijft die van The Rightheous Brothers bovenaan staan mét stip! Op het Bear Family Label verscheen in 2014 de cd “I hunger for your touch, Unchained Melody” met daarop eenendertig versies van deze popklassieker waaronder Roy Hamilton, Charlie Rich, The Blackwells, Gene Vincent, Ray Conniff, The Lettermen, David Allan Coe, Max Greger en Pat Boone. De film “Unchained” werd in de bioscoop geen hoogvlieger. De film ging in een regie van Hall Bartlett de negentiende januari 1955 in première. Het is mogen wij wel zeggen een vijfenzeventig minuten durende B-film waarin grote sterren ontbreken. De cast bestaat uit Chester Morris, Barbara Hale, voetbalster Elroy ‘Crazylegs’ Hirsch en Todd Duncan. De muziek werd geschreven door de zeer succesvolle filmcomponist Alex North (echte naam Isadore Soifer), goed voor vijftien Oscarnominaties waaronder: “Who’s afraid of Virginia Woolf”, “Spartacus” en “2001: a space Odyssey”. Uiteindelijk moest hij zich tevredenstellen op het einde van zijn carrière met een lifetime achievement award. Hy Zaret zorgde voor de tekst. Zijn echte naam was Hyman Zaritsky.

In de originele film hoor je Unchained Melody regelmatig in een instrumentale versie tussen de diverse scènes opduiken. Wanneer het lied in de film gezongen wordt, heet het echter Lonely River. Die titel verwijst waarschijnlijk naar de lyrics ” lonely river flows to the sea, to the sea”. In de film zelf hoor je Todd Duncan zingen, en na één minuut zit het nummer er al op. Vreemd genoeg was voor de film “Unchained” in 1955 geen succes weggelegd, maar wél voor de muziek, want het nummer had gelijk een Oscarnominatie te pakken. Alleen  moest het tijdens de uitreiking de duimen leggen voor Love is a many splendoured thing uit de gelijknamige film van Henry King met in de hoofdrol William Holden. Het was nadien jaren wachten vooraleer Unchained Melody nog eens in de hitlijsten opdook. In 1963  in de obscure versie van Vito and the Salutations, een mannelijk doowopkwintet uit Brooklyn, en twee jaar later in die van The Righteous Brothers. Bill Medley en Bobby Hatfield waren daarmee niet aan hun proefstuk toe, want hun single Little Latin Lupe Lu had het al uitstekend gedaan in de hitlijsten en platina werd het toen zij in 1964 met platenproducer Phil Spector in zee gingen en de popklassieker You’ve lost that lovin’ feeling inblikten. Spectors “wall of sound” werd het muzikaal uithangbord van The Righteous Brothers. Die opnametechniek werd ook gebruikt tijdens Unchained Melody dat vreemd genoeg eerst als B-kant van de single Hung on You verscheen, maar het platenkopend publiek koos unaniem voor de B-kant. Alle eer qua zangwerk gaat deze keer naar Bobby Hatfield. Bill hield zich afzijdig en nam de productie voor zijn rekening, al heeft Phil Spector die jarenlang onterecht op zijn actief geschreven. Toch werd Unchained Melody géén nummer één en moesten beide heren zich met een vierde plaats (1965) in de Amerikaanse Top Honderd tevredenstellen. In 1990 zongen The Righteous Brothers zich met dit nummer opnieuw in de belangstelling toen het opdook in de film “Ghost”, een regelrechte kaskraker in een regie van Jerry Zucker met in de hoofdrollen Patrick Swayze, Demi Moore en Whoopie Goldberg, die voor haar bijrol een Oscar in de wacht sleepte. Omdat hun vorige hit You’ve lost that loving feelin’ vier jaar  voordien was gebruikt in de soundtrack van de film “Top Gun” en hun vroegere platenfirma negeerde hun originele singleversie opnieuw uit te brengen, stapt Bill Medley deze keer naar Curb Records en neemt samen met Bobby een nieuwe versie op. Door het overweldigend succes van “Ghost” wordt echter de originele versie van Unchained Melody wél uitgebracht zodat de twee versies in de hitlijsten te horen zijn, met een lichte voorkeur voor het origineel en met als gevolg een hernieuwde belangstelling voor het duo dat hun optredens snel ziet aangroeien net als hun bankrekening. Las Vegas zal voortaan  hun thuis- en werkbasis worden. In 2003 traden The Righteous Brothers toe tot “The Rock and Roll Hall of Fame” in Cleveland. Bobby Hatfield overleed de vijfde november 2003. tekst en research: Marc Brillouet © 2015 Daisy Lane & Marc Brillouet