When I fall in love

Geplaatst in Songs

Een van de meest populaire evergreens is en blijft When I fall in love geschreven door Edward Heyman en Victor Young, voor de eerste maal te horen in de film “One minute to zero”. Als je van gevechtsscènes houdt is deze film echt iets voor jou, in een regie van Tay Garnett met in de hoofdrollen Robert Mitchum, Ann Blyth en Charles McGraw. In deze film staat de Koreaanse oorlog centraal en Garnett kreeg tijdens de verfilming veel steun van de US Army en de US Air Force. Hij mocht zelfs de troepen van de 148th Field Artillery gebruiken. De soundtrack werd door Victor Young geleverd. Young begon als klassiek componist en violist, maar stapte over naar de lichte muziek toen hij zich aansloot bij Ted Fio Rito’s orkest. In de jaren dertig verhuisde Victor naar Hollywood en specialiseerde zich in filmmuziek. Hij schreef een pak liedjes die intussen alle de evergreenstatus hebben bereikt: Sweet SueLove lettersAround the worldStella by starlightGolden earrings en When I fall in love waarvoor Edward Heyman de tekst leverde. Iedereen denkt als hij de titel van dit liedje hoort meteen aan Nat King Cole, maar het was Doris Day die het de 5de juni 1952 reeds opnam. Dat werd samen met de song Take me in your arms op single uitgebracht en stootte door naar de 20steplaats in de Amerikaanse Top 100.

Een paar dagen na de kerst eind december 1956 nam Nat King Cole zijn versie op voor zijn elpee “Love is the thing” in de “Capitol Studio” in Hollywood. Die opnamen hadden plaats van de 19de december tot en met de 28ste december 1956. De productie was in handen van Lee Gillette en de arrangementen werden geschreven door Gordon Jenkins. Op deze elpee staan nog prachtige songs zoals StardustLove letters en At lastWhen I fall in love zal Nat King Cole in 1957 in de film “Istanbul” van regisseur Joseph Pevney zingen met in de hoofdrollen Errol Flynn en Cornell Borchers. Nat King Cole vertolkt de rol van Danny Rice.

Een paar maanden later werd When I fall in love op single uitgebracht met de 19de april 1957 als eindresultaat een tweede plaats in de Britse Top 40. In Engeland belandt iets later zijn album “Love is the thing” op de allereerste plaats van de albumcharts. In Amerika zelf werd het niet zo’n hit. In 1996 nam Natalie Cole een virtuele versie op samen met haar vader voor haar album “Stardust”. Er volgen later nog succesvolle versies, onder meer in 1962 gezongen door The Lettermen én jaren later door The Carpenters voor hun televisieshow “Music, Music, Music”. Al even succesvol was Rick Astley in 1987 met zijn release en in 1993 Celine Dion die het als duet met Clive Griffin opnam. Je kon dat iets later horen in de soundtrack van de film “Sleepless in Seattle”. Een instrumentale versie hoor je bij het begin van de film “Eyes wide shut”.

tekst en research: Marc Brillouet

© 2014 Daisy Lane & Marc Brillouet